Sermo
virtutum. poſſeſſio omnium bonoꝝ: Nono hodie eſt feſtū omniū electoꝝ nobiliūignobilium. diuitū et pauperum. ſenum etiuuenū ꝯſanguineoꝝ nr̄oꝝ filioꝝ ⁊ filiarūqͥ iam regnant cū chriſto in cęlo. ⁊ hͦ notat̉in nono reſponſorio qd̓ eſt cōmune quodhodie cantat̉. Concede nobis queſumusdn̄e veniaꝫ delictoꝝ. ⁊ intercedentibꝰ ſanctis quoruꝫ hodie ſolēnia celebramus. talem nobis tribue deuotionē vt ad eorummereamur ꝑuenire ſocietatem. Et meritoomnes ſancti in cęlo ſunt a nobis honorādi hic in mūdo. vt ipſi in cęlo intercedantꝓ nobis. ⁊ impetrēt nobis gr̄am in pręſenti ⁊ gloriaꝫ in futuro. Un̄ Hiero. Impoſibile eſt p̄ces multorum nō exaudiri. īmomagis impoſſibile erit p̄ces omniuꝫ ſctōꝝ⁊ angeloꝝ nō exaudiri. Et ſi vnus bonushō pōt impetrare alteri a deo gr̄am ī pręſenti. qͥd tūc poſſunt oēs ſancti? Et ſi quilibet ſctōꝝ dum adhuc ibi in carne viueretpotuit cuꝫ ſuis or̄onibꝰ mortuos ſuſcitare.leproſos mūdare. cęcos illuminare. vtiqꝫtūc iam oēs ſancti in cęlo poſſunt. quoꝝ feſta hodie celebramꝰ. nobis īpetrare gr̄ama deo. Nā ipſi ſācti ꝓpter charitatē ⁊ affectū quē habēt ad ſalutē noſtram. ſollicitiſūt nos iuuare cū or̄onibꝰ ſuis apud deuꝫ¶ Adhuc de omnibus ſanctis.Sermo. xl.Eati pauꝑesb ſpiritu. qm̄ ipſoꝝ eſt regnū cęloꝝ. Matth̓. v. Ponunt̉ aūtī euāgelio hodierno pręſentis feſtiuitatisocto beatitudines. q̨̄ octo ordinibꝰ ſctōꝝcoaptant̉. Et nota h̓ octo beatitudinesad honorē ſctōꝝ oīum. Prima. Beatipauꝑes ſpū. Et illa ꝯuenit ordini apl̓oꝝqꝛ ipſi fuerūt pͥmi qͥ ꝓpter chriſtuꝫ oīa contēpſerūt. Iſtā btītudinē pauꝑtatis et noshr̄e debemꝰ. Un̄ pauꝑtatē diligamꝰ volūtariā vl̓ ſaltē patient̓ neceſſitatē ſuſtineamus. Iſta paupertas vt ſit meritoria triadebet habere q̨̄ eliciunt̉ ex textu. ſcꝫ vt terrena deſpiciat. qd̓ notat̉ cuꝫ dicit̉. Beatipauꝑes. vt etiā in hͦ rectā intentionem habeat. cū dr̄. ſpiritu .i. ſpūali intētione. et vt
celeſtia ꝯcupiſcat. cū dr̄. qm̄ ipſoꝝ ē regnūcęloꝝ. Et huic btītudini addit̉ ꝓmiſſio cūdr̄. Quoniā ipſoꝝ eſt regnū cęloꝝ. Pauperes aūt nō tantū habēt regnū cęloꝝ adpoſſidēdū: Iuxta illud Matth̓. xxv. Venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete ꝑatum vobis regnū. ſꝫ etiā ad vendēdū. Deꝰ quideꝫhabet regnuꝫ cęleſte. terreſtre. ⁊ infernale.Cęleſte dedit pauꝑibus. Terreſtre deditdiuītibꝰ. Infernale demonibꝰ. Ordinauittn̄ ꝙ ſi diuītes volūt reciꝑe pauꝑes ī pręſenti in regnū ſuū terreſtre. pauꝑes ī futuro ecōuerſo recipiēt diuites in regnū ſuumcęleſte. Luce. xvi. Facite vobis amicos d̓māmona iniqͥtatis. vt cum defeceritis. recipiāt vos in ęterna tabernacula. Augꝭ. Regnū cęlorū pauperuꝫ eſt. qꝛ pauꝑ nihil hꝫī mūdo. ⁊ diues nihil hꝫ ī cęlo: Et ecce qͣꝫdiſcrete fecit deꝰ. oīa bona ſua dedit duobus hoībus. diuitibꝰ terrena. pauꝑibꝰ cęleſtia. Sꝫ deus volēs vtrūqꝫ ſaluare conſtituit vt h̓ diuites ī ſua hęreditate pauꝑesrecipiāt. ⁊ pauꝑes ī ſua hęreditate eos collocēt. ⁊ vterqꝫ ꝑ aliū collocet̉. Hęc Augꝭ.Diuites aūt qͥ nō volūt reciꝑe pauꝑes inſuū regnū terreſtre. recipient̉ a dęmonibꝰin ſuū regnū infernale. Secūda beatitudo ē. Beati mites. Et iſta ꝯuenit angelisqꝛ alijs ſuperbiētibus ipſi deo humiliteradhęſerūt. Sūt etiā tātę humilitatꝭ ꝙ nobis tā vilibꝰ miniſtrare nō dedignantur.Iſtā beatitudinē ⁊ nos hr̄e debemꝰ. ſi adſocietatem angeloꝝ volumꝰ ꝑuenire. ſꝫ illinō ſunt mites qͥ ad iniurias ſunt īpatiētesvt ſuꝑbi. Et iſti bt̄ītudini addit̉ ꝓmiſſiocū dr̄. Quoniā ipſi poſſidebūt terrā viuētium. Un̄ Beda. Si cęloꝝ regnū pauꝑibus et terra mitibꝰ ꝓmittit̉. qͥd igit̉ reſtatſuꝑbis ⁊ iracūdis niſi infernꝰ? Illi igit̉ faciūt feſtū angeloꝝ qͥ ꝑ humilitatem honorāt deū. Eccꝭ. iij. Magna potētia ſoliꝰ dei⁊ ab humilibꝰ honorat̉. Ecōtra feſtū luciferi faciūt ſuꝑbi ⁊ chorizātes ⁊ ſuꝑbe ſe ornantes. Iob. xli. Ipſe eſt rex ſuꝑ oēs filioſſuꝑbię. Tertia btītudo eſt. Beati qͥ lugent. Illa ꝯuenit martyribꝰ. qͥbus dictuꝫeſt illud Ioh̓. xvi. Amē dico vobis plorabitis ⁊ flebitis vos mūdus aūt gaudebit.