Sermo
procederēt. vt tanqͣꝫ fr̄es ſe om̄es homīesamarent. Itē diligēdus eſt ꝓximus ꝓpterp̨̄cepta dei. Un̄ dr̄ in euāgelio hodierno:Hoc ē p̨̄ceptū meū vt di. inui. Et ī haccharitate ꝓximi eſt qͥntuplex gͣdus. Nampͥmo debet qͥs diligere vxorē et parentesUnde q̨̄ritur vtꝝ vir plꝰ debet diligerevxorē qͣꝫ ꝑentes. Rn̄det̉ ꝙ ſic cordiali dilectione. ſꝫ plus debet honorare ꝑentes velbis et factis. Un̄ Gen̄. ij. legit̉ ꝙ adā poſtcreatione Euę dixit: Hoc nūc os ex oſſibꝰmeis. et caro de carne mea. qͣꝫobrē relinqͥthō pr̄em et matrē et adhęrebit vxori ſuę.Secūdo debet qͥs diligere pueros ⁊ cognatos. qꝛ dicit ſanctus Tho. ij. ij. q. xxviIlli qͥ nobis cōiuncti ſunt ꝑ carnis originem ſpecialius ſunt diligēdi. Tertio domeſticos. Quarto extraneos. Quinto inimicos. Un h̓ q̨̄ritur vtrū inimici qͥſunt mali ſint diligēdi. Rn̄detur in quātūinimici ſunt mali. ſic cōſiderādo qͣꝫtum adculpā ſic ſunt odiēdi. Un̄ deus odit malos tali modo inquantū mali. Un̄ in pͣs.cxviij. Iniqͦs odio habui. Sed cōſiderādo inimicos et malos inquātū hoīes ſunt.ſcꝫ ad imaginē dei facti. et adhuc ſunt invia et in potētia veniēdi ad pęnitentiā etad beatitudinē. ſic ſūt diligēdi. Un̄ AugꝭCū dico: hō malus duo dico .ſ. hō ⁊ malinquantū hō eſt diligēdus. inquantū malus eſt odiendus. Et ideo licet maloꝝ hominū malicia ſit odienda. ipſa tn̄ naturapoſſibilis beatificari eſt diligēda. Et ideodicit dn̄s Matth̓. v. Diligite inimicos veſtros et bn̄facite his qͥ oderūt vos. ⁊ orateꝓ ꝑſe quētibꝰ et calūniantibꝰ vos. Seddiceres quō debeo diligere ꝓximū. Rn̄detur ẜm ꝙ habet̉ Matth̓. vij. Oīa quęcunqꝫ vultis vt vobis faciāt hoīes et vosfacite illis. Item illud Tobię. iiij. Ꝙ abalijs oderꝭ tibi fieri. ne tu alijs fecer Quatum ad tertiā ꝑtem ſciendū. ꝙ oēs hoīesdebent hodie ſctm̄ Bartholomeū tāqͣꝫ ſingulareꝫ patronū inuocare in oībꝰ infirmitatibꝰ et neceſſitatibꝰ ſuis. Et pͥmo qͥ patiuntur febres. Un̄ quidā adoleſcēs cuꝫ nimio febris feruore et ſolutione ac vomitu
iam morti ꝓximus eſſet. poſtulauit ſatatatem a beato Bartholomeo. qͥ ſtatim ſaneffectus eſt. et receſſit valēs. Itē q̨̄dā mulier cū nimia febre an̄ corpꝰ apl̓i ſe ꝓijciēspoſtulabat mīam dei. q̨̄ int̓ceſſione ſanctiBartholomei. ſana receſſit. gras agensdeo. Itē ſuccurrit ꝟginibꝰ febricitātibusUn̄ q̨̄dam ſāctimonialis q̨̄ laborabat nimio febris calore. et gͣueꝫ dolorē capitꝭ patiebatur ꝑ longū tempꝰ. et vnū brachiumlęſū habebat. ita vt illud nō valeret ad osꝑducere. et iacuit an̄ pedes apl̓i. et de oībꝰſana receſſit. gr̄as agens deo. Itē qͥ patiuntur dolorē oculoꝝ. Un̄ qͥdā cl̓icus cuiꝰvnū oculū infirmitas lōgo temꝑe feceratęgrotare. per or̄onem beati Bartholomerapl̓i ſtatim ſanitatē recepit. ita vt nulla īeodē oculo macula remaneret. Itē q̨̄damſctīmonialis fęmīa hn̄s oculos lippos veniēs ad ſepulcꝝ beati Bartholomei. ⁊ ipſum deuote implorauit. ⁊ ſtatim ſanata ēItem q̨̄dā mulier p̨̄ oculoꝝ dolore excęcata ē. q̨̄ ducta ad ſepulcrū ſancti Bartholomei. et ibi aliqualit̓ diu iacens. ⁊ ipſū deuote inuocās ſanata eſt et illumīata. et ſine dolore receſſit. Item ꝑalitici debent ipſum inuocare. Un̄ q̨̄dā puella q̨̄ lōgo tꝑefuerat ꝑalitica. et mēbris oībꝰ diſſoluta.ꝓiecta an̄ corpus apl̓i Bartholomei. cuidiuina gr̄a ꝑ meritū ipſius Bartholomeiapl̓i. ita ītegerrimā p̨̄ſtitit ſanitatē. vt necſignū pͥſtinę infirmitatꝭ ī ea reꝑiri poſſet. ſꝫvalēs ac lęta receſſit exiliēs et laudās deūItē ſctūs Bartholomeꝰ habet ptātē ſuꝑdęmones. Un̄ p̨̄cepit dęmoni dicēs: Cōfitere īmūde ſpūs iſtos hoīes q̇ h̓ in tēploiacēt infirmi qͣs eos lęſit. Rn̄dit dęmon:Princeps nr̄ diabolꝰ ipſe nos mittit adhoīes vt lędamꝰ. pͥmo carnē eoꝝ. qꝛ ī aīaseoꝝ nō poſſumꝰ hr̄e ptātem. niſi ſacrificauerint. ac vbi ꝓ ſalute corꝑis nobis ſacrificauerint. ceſſamꝰ nocere eis. qꝛ tūc in aīaſeoꝝ hr̄e incipimꝰ ptātem. Iam gͦ ꝑ hͦ ꝙ abeoruꝫ lęſione ceſſamꝰ. videm̄ curare eos. ⁊colimur qͣſi dij. cū ꝓcerto ſimus dęmoneset nihil poſſumus nob̓ aūt alijs ꝓdeſſe. ſꝫſemꝑ q̨̄rimus hoībꝰ ob eſſe. Itē legitur ꝙ