Sermo
cum vno peccato mortali dormit. qͣꝫ qͥ cuꝫſeptē hoſtibꝰ de morte ſua inuicē obligatꝭcōfligit. Un̄ ſalutiferū et laudabile eſt. ꝙqͥlibet d̓ ſero ante ingreſſū lecti ſui oret adminus vnū Pr̄ nr̄ et vnuꝫ Aue maria etſymbolū fidei. qꝛ valde bonū ē d̓ ſero ⁊ demane orare ſymbolū. ⁊ cū cōtritiōe cordisdicat cū Dauid: Miſerere mei deꝰ ẜm m.mi. t. Tūc dn̄s nr̄ ieſus chriſtꝰ eſt tā bonuſet miſericors. ꝙ ſi illo die qͥnqꝫ vel ſex velocto peccata mortalia vel etiā plura cōmiſiſſes. et cū vera cōtritiōe cordis implorascum publicano mīam dei dicēs: Deus ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori. Et ignoſce mihihodie pctā mea ſicut īdulſiſti Magdalenę peccatrici pctā ſua: Ego enī offendi tehodie iraſcēdo. iurando. blaſphemando.maledicēdo. ſuꝑbiēdo. in omiſſione multorum bonoꝝ. et in illo peccato vel ī hͦ ī ſpecie recogitādo illud pctm̄ in qͦ magꝭ peccaſti. et nunqͣꝫ intendo amplius facere. et firmiter ꝓpono cōfiteri ꝓ loco et tꝑe: Tuncanteqͣꝫ intrabis lectū tuū. deus indulſit tibi oīa pctā tua. Hoc ꝓbat̉ Ezech̓. xviij.In quacūqꝫ hora peccator ingemū erit ⁊cͣ.Et ſi ꝯtingeret illa nocte te ſic mori. tunceſſes vnꝰ de ſaluādis. Et qn̄ de mane ſurgis de lecto tuo. interim ꝙ induis veſtimēta tua. ora iteꝝ vnū pater noſter ⁊ aue maria et ſymbolū fidei. et dic̄: O pijſſime dn̄eieſu chriſte. ego hanc or̄onem tibi offero. ⁊oēs labores qͦs hodie fideliter laborabo. etoēs tribulationes et infirmitates quas hodie ſuꝑ me ꝑmiſeris fieri. hodie tibi offeroꝓ peccatis meis. Tūc illo die qͥcquid fideliter laboraueris. tu ſartor. tu ſutor. tu faber. piſtor. carpentarie. carnifex. lanifex.agricola. et ſic de ſingulis famule ⁊ famula. erit tibi totū meritoriuꝫ vitę ęternę cūes in gr̄a ⁊ fideliter laboras. Un dr̄ in pͣscxxvij. Labores manuū t. m. b. es et b. t. e.Et ꝓ qualibet tribulatione habebis ſpeciale gaudiū. Un̄ Ioh̓. xvi. Triſticia vr̄aver. in gau. Sꝫ heu plures ſūt cum de ſerovadūt dormitū. nec cogitāt de deo. nec deſanctꝭ. nec de ſalutē aīę ſuę. Et etiā qn̄ demane ſurgūt. tūc currūt ad labores tanqͣꝫ
equus de ſtabulo. Cōtra tales dicit dn̄sꝑ ꝓphetā in pͣs. xxxi. Nolite fieri ſic̄ equuset mulus ⁊cͣ. Un̄ etiā Ariſto. Inter omnia aīantia ſolus hō habet rōnē. Un̄ qͥlibet hō ad minꝰ de mane et de ſero aſſiduedebet cogitare de deo a qͦ habet oīa. Un̄Apl̓s: Quid habes qd̓ nō accepiſti? Itēſciendū ꝙ qͥlibet hō qͥ ſtat in vera ꝯtritiōeet in bono ꝓpoſito ampliꝰ nō velle peccare. non eſt peccator mortalis. Un̄ Bern̄.Cū ꝑ bonā voluntatē incipimꝰ eſſe dei. deſinimus eſſe diaboli. Un̄ qͥlibet qͥ intenditſaluari ſꝑ debet ſtare et īueniri in bona volūtate. Ex iā dictꝭ ptꝫ. ꝙ ille eſt pctōr mortalis qͥ mortaliter peccat et de hͦ nō dolet.aut qͥ ſtat in ꝓpoſito peccandi mortaliter.Quantū ad tertiā ꝑtem ſciendū. ꝙ oēshoīes recurrere debent ad beataꝫ ꝟginemtanqͣꝫ ad reginā potentē. ⁊ tanqͣꝫ ad mr̄eꝫmīę in oībꝰ infirmitatibꝰ et anguſtijs. ⁊ ſignanter hodie in feſto aſſūptionis ſuę qn̄migrauit de hͦ mūdo eſt ſolēniter celebrāda et venerāda. et etiā ꝑ totū triceſimū beatę ꝟginis vt ipſa velit nob̓ aſtare ī extremis nr̄is. qn̄ de hͦ mūdo exituri ſumꝰ. Nāipſa beata ꝟgo vult fidelit̓ aſtare eis q̄ eiſeruiūt. et eā fiducialit̓ in extremis īuocātet ſe ei recōmendāt. Hoc on̄dit̉ in illo viro qͥ eam in agone īuocauit. et ipſa beataꝟgo apparuit ei. et ꝯſolabat̉ euꝫ. Hoc exemplū q̨̄re infra in ꝓmptuario de exempliſbeatę ꝟgnis. lvi. Sed q̨̄rit̓ qͥd orare debemus beatę ꝟgini in extremis nr̄is? Rn̄detur ꝙ ſalutifeꝝ eſt orare illū ꝟſuꝫ. Maria mr̄ gr̄ę. mater mīę. tu nos ab ⁊cͣ. Hocon̄ditur in illo antiquo patre religioſo. qͥin agone vidit infinitos dęmones circa ſeEt qn̄ īcepit orare: Maria mater grę. ⁊cͣ.ſtatim Maria affuit. dęmoneſqꝫ fugauitHoc exemplū q̨̄re ibidē. lx. Item vtileeſt beatā ꝟginem honorare ꝑ illā antiphonam: Salue regina ⁊cͣ. Hoc ptꝫ ī illo canonico cui in extremis apparuit beata virgoMaria. dicēs ei: Nunqͣꝫ damnaberis.Hoc exemplū q̨̄re ibidē. xcij. Itē ruſticiset ſcl̓aribꝰ beata ꝟgo ꝑata eſt ſubuenire īextremis. Exemplum de illo antiqͦ ruſtico