XXV I II
equi ⁊ vaccę ⁊ pecora moriunt̉. ⁊ tēpeſtates in ſegetes ipſorum veniūt. Et inſuperqn̄qꝫ domꝰ ⁊ horreū cōburunt̉. ⁊ ſic qn̄qdepauꝑant̉. Un̄. Augꝭ. Hęc eſt enī certiſſima viciſſitudo. vt ſi deo decimā non dederis vt ad decimā reuoceris. ſcꝫ amittendo nouē ꝑtes reꝝ. Inſuꝑ mali ſępe homines. ſcꝫ fures ⁊ raptores hͦ recipiūt. qd̓ ſicdeo ſubtraxerūt. Un̄ dr̄ ī decre. Hoc tollit ipſe fiſcus. qd̓ nō accipit chriſtꝰ. xvi. q.vij. Maiores. Secundū qꝛ tales grauiter peccāt. nec ſunt abſoluēdi in ꝯfeſſione a peccatis. nec cōmunicandi ſacramētoeuchariſtię. niſi velint recōpenſare ⁊ ſatiſfacere. Tertiū malū. qꝛ incurrūt ęternuꝫſuppliciuꝫ. ꝓbat̉. qꝛ peccant mortaliter. qꝛfaciūt ꝯtra p̨̄ceptum dei. Malach̓. iij. Inferte omnē decimationē ī horreū meū. Etinſuꝑ ꝯmittūt furtū infidelit̓ decimas perſoluēdo. Un̄ Augꝭ. Decimę ex debito requirunt̉. ⁊ qͥ eas dare nolunt. aliena inuadunt. Et qd̓ peius eſt ſacrilegiū cōmittūt.ſubtrahēdo eccleſiarū decimas ſibi de iure debitas. Un̄ Hiero. ⁊ allegat̉ ī decrexij. q. ij. Amico reciꝑe aliqͥd furtū eſt. eccleſiā defraudare ſacrilegiū eſt. Iteꝫ ſi placettibi alia materia tūc ꝓ ſecūda ꝑte illiꝰ ſermonis dicendū eſt qͥd ꝑentes tenent̉ filijsſuis. hͦ quęre ante. ẜmone. ix. ꝑte. ij. Quatu ad tertiā ꝑtē illius ẜmonis ſcienduꝫ ꝙoēs homīes debēt hodie feſtū ſancti Iacobi ſolēniter celebrare ⁊ deuote. ⁊ ipſumtanqͣꝫ ſingularē adiutorē inuocare in omnibꝰ neceſſitatibꝰ ⁊ infirmitatibꝰ Et tā ī vita qͣꝫ in morte debēt ſingulare refugiū habere ad ipſum. Et pͥmo ꝑentes cū nō habēt heredē. ⁊ qͥ qn̄qꝫ tribulant̉ ꝓpter pueros. Un̄ anno dn̄i. M. cviij. Uir quidāab vxore ſterili nō hn̄s filiū. ſanctū Iacobū ꝓpter hͦ adijt. ⁊ rediēs filiū habuit. cuiIacobi nomē imponēs. Cū eſſet annorūqͥndecim ſecū pr̄ ⁊ mater adire ſcm̄ Iacōbū ⁊ eū ſibi offerre ꝓpoſuerūt. ſꝫ in medioītiuere puer ęgrotās expirauit. d̓ cuiꝰ morte ꝑentes valde dolētes. qͣſi amētes totūnemꝰ clamoribꝰ repleuer̄t. Interiꝫ dū puerū ad tumulū deferēt. qͣſi de ſomno excitatus reuixit. ⁊ qͣliter eū ſcūs Iacobꝰ in ſinu
ſuo retinuit. ⁊ iuſſit eū vt cū ꝑentibꝰ iter inceptū ꝑageret cunctis a ſtantibꝰ enarrauitItē ꝑegrinus cū filio ad ſanctū Iacobuꝫabierūt. Et filius innocēter ſuſpēſus. queſcūs Iacobꝰ in patibulo trigītaſex diebꝰſuſtētauit ⁊ cęleſti dulcedine refocillauit.Itē palitici. Uū cū ſcūs Iacobꝰ duceret̉ad locū decollationis. ī viā vidit ꝑaliticūiacentē ⁊ clamantē. Sancte Iacōbe apl̓eieſu chriſti. libera me a doloribꝰ qͥbus oīamēbra mea cruciant̉. Ait ad eū IacobusIn nomīe dn̄i nr̄i ieſu chriſti crucifixi procuiꝰ fide ducor ad decollandū. exurge ſanus ⁊ bn̄dic creatorē tuū. ⁊ ꝓtinus exurrexit ⁊ cepit gaudens currere. ⁊ bn̄dicere nomē dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Itē in extremis inuocādus eſt ſcūs Iacobꝰ. Un̄ cū quidaminfirmatꝰ occubuit. ⁊ ꝑ triduū mutus fuitEt cū āmoneret̉ ꝟbis ⁊ ſignis vt ꝯfiteret̉⁊ diſponeret de rebꝰ ſuis. audiebat eos loquētes. ſed nō poterat reſpondere eis. Etcū homīes mortē eius expectarēt. qͣrta diereſpirans gras deo ⁊ beato Iacobo apl̓oretulit. ⁊ dicebat ꝙ dęmones ad eū venerāt. ita eū opprimentes. ꝙ nec loq̄ nec reſpirare poſſet. ſed nūc beatus Iacobꝰ veniēsdęmones a me repellit. ⁊ loquelā mihi reſtituit. qͥ p̨̄dixit ſe morituꝝ cito. ⁊ nominauit quēdā diuitē damnandū. ⁊ cito moriēdum mala morte niſi ſe emēdaret. qd̓ itaeuenit. Ipſe aūt ꝯfeſſione facta ⁊ ordinatis rebꝰ ſuis in pace poſtmodum in breuiquieuit. Et ille diues de qͦ dixerat non ſecorrigēs. ſed ꝑuipendēs. in quodā exercitu lancea cōfixus ſubitanea morte expirauit. Itē quidā iuuenis ī vigilia beati Iacobi in ſegētes tutoris ſui ignem appoſuit.eo ꝙ hęreditatē ſuam ſibi vſurpare volebat. Tentus igit̉ ⁊ ꝯfeſſus. ad caudā equitrahēdus ⁊ incēdio adiudicatus eſt. Quipctm̄ ꝯfitēs ⁊ ſancto Iacobo ſe deuouēs.cū ſuꝑ terrā petroſam in ſola camiſia diutius tractus fuiſſet. nec in corꝑe. nec in camiſia ſenſit aliquā lęſionē. Tandē ad palum ligatus eſt. ligna vndiqꝫ cōgerunturigne ſuppoſito. ligna ⁊ vincula ꝯburunt̉.ſed ipſe ſemꝑ beatū Iacobum inuocauit.nec in corꝑe. nec ī camiſia aliquā lęſioneꝫ
S 4