XXV III
ob pęcunię exactionē in cōpedibꝰ teneret̉:Mariam magdalenā ſępe in ſui adiutorium inuocabat. ⁊ ecce quadā nocte mulier quędā ſpecioſa ſibi apparuit. q̨̄ vinculafrangens. ⁊ hoſtiū reſerans. ſibi vt fugeretimperauit. Qui ſe ſolutuꝫ videns ꝓtinusinde fugit. Iteꝫ magnis pctōribꝰ pōt ſubuenire ⁊ veniā impetrare. Un̄ legitur cuꝫquidam peccata ſua ſcripſiſſet in quadā cedula. ⁊ eā ſub palla altaris beatę Marięmagdalenę poſuit. rogās eā vt ſibi indulgentiaꝫ impetraret. qui poſtmodū cedulāaccipiens peccata ſua de ipſa cedula omnia deleta inuenit. Item poteſt impetrarene aliquis moriatur ſine cōfeſſione ⁊ ſacraeuchariſtia. Bn̄ legitur ꝙ quidam milesſingulis annis ad corpus beatę Magdalenę cōſueuerat venire. qui poſtmodum inpręlio eſt occiſus. et dū in feretro portaret̉⁊ a parentibꝰ ⁊ cognatis plangeretur. beatę Marię magdalenę pijs querelis opponebāt. cur deuotū militem ſuum mori ſinecōfeſſiōe ⁊ pęnitētia ꝑmiſiſſet: Tūc ſubitoqui defunctus fuerat ſtupentibꝰ cūctis ſurrexit. ⁊ ſacerdoteꝫ ad ſe vocari fecit. Cūqꝫdeuote cōfeſſus fuiſſet et corpus chriſti recepiſſet. protinus in pace quieuit.¶ De ſancto Iacōbo apoſtolo.Sermo. xxviij.Ic vt ſedeantd Vbi duo filij mei vnus ad dextraꝫaliꝰ ad ſiniſtraꝫ ī regno tuo. Ita ſcribiturMatth̓. xx. Marci. x. et in inſtantꝭ feſtiuitatis euāgelio. Notandū ꝙ mater ſancti Iacohi ⁊ Iohānis petiuit a chriſto vthonoreꝫ illū faceret filijs ſuis. vt in regnoſuo honoraret eos. ſic ꝙ vnus eoꝝ ſederetin regno ſuo ad dextrā ⁊ aliꝰ ad ſiniſtramtanqꝫ fr̄es ſui. ⁊ alios excellerēt. Un̄ ī pręſenti ſermone ad honorem ſancti Iacobitria ſunt dicēda. Primo euangelium ẜmtextum. ⁊ aliqͣ pͥuilegia ſancti Iacobi. Secundo aliqua ꝓ informatione nr̄a. Tertioaliqua miracula. Quantū ad pͥmam ꝑtem illiꝰ ẜmonis ſciendū ꝙ ſcūs Iacobuscuiꝰ feſtū hodie celebrat̉ hꝫ ſeptē pͥuilegia
Primū. qꝛ fuit nepos virginis ⁊ cōſapguineus chriſti. qꝛ mater ipſius fuit ſororMarię. et ideo quadā p̨̄rogatiua diligit̉a beata ꝟgine ⁊ a chriſto tanqͣꝫ ꝯſanguineus ⁊ ꝓpinquus. Secundū pͥuilegiuꝫqꝛ dr̄ Iacobꝰ maior ſicut alter minor. et hͦpͥmo rōne vocationis. qꝛ primo vocatus ēa chriſto. Secūdo rōne familiaritatis. qꝛmaiorē familiaritatem videt̉ chriſtus habuiſſe cū iſto qͣꝫ cū alio. qꝛ ipſuꝫ ad ſecretaſua admittebat. ſicut fuit ad puellę reſuſcitionē ⁊ ad glorioſā tranſfigurationē. Tertio rōne paſſionis. qꝛ pͥmus inter cęterosapl̓os paſſus eſt. Sicut gͦ dr̄ maior alio exeo ꝙ pͥmo vocatꝰ eſt ad apoſtolatus gratiaꝫ. ita pōt dici maior ex eo. qꝛ primo fuitvocatꝰ ad ęternitatis gloriā. Tertiumpriuilegiū. qꝛ pͥmatū tenet inter oēs apl̓osqꝛ pͥmus fuit qͥ pro chriſto paſſus eſt. et eigloriā ſuę viſionis oſtēdit in regno cęleſtip̨̄ omnibꝰ apoſtolis. Et calixtus papa dicit. Ipſe martyriū ſuſtinuit ī die qua chriſtus annūciatꝰ eſt ⁊ paſſus. Un̄ canit̉ deeo O Iacobe qui inter apoſtolos primatum tenes pͥmus eoꝝ martyrio laureatus.Quartu pͥuilegiū. qꝛ p̨̄ceteris ſanctis viſitat̉ ſepulcrū eiꝰ ab hominibꝰ. Et ep̄s diſpenſare poteſt in votis exceptis tribꝰ. ſcꝫPetri ⁊ Pauli. terrę ſanctę. ⁊ ad liminaſancti Iacobi. Illa tria vota ſunt caſuspapales. Et merito eius ſepulcrū viſitat̉.qꝛ ipſe iuuat homines in vita ⁊ in morte ⁊poſt mortē. Etiā ꝓpter eius miraculoſamtranſlationē. Primū miraculū in aquaqꝛ diſcipuli eius cū ſacro corꝑe ipſius mari ſe exponētes ſine remigio incolumes peruenerūt ad terrā. ⁊ mare trāquillū habuerūt. Itē in terra ⁊ in lapide. qꝛ cū corpus īterrā depoſuiſſent ſuꝑ quendaꝫ lapidem.mox lapis corꝑi ceſſit ⁊ in ſepulcrū ſe mirabiliter coaptauit. Itē in igne. qꝛ cū montēaſcendiſſent. draconē ignē ſpirantē ꝟtuteſanctę crucis ꝑ mediū ſecauerūt. Item intauris indomitis. quia facto ſigno crucisſuper tauros. vt agni ꝓtinus manſueſcūt.⁊ eos iungētes corpus ſancti Iacobi cumlapide ſuꝑ quem poſitum fuerat in curru
S 3