LLVI
dicit ꝑ deū nolo ampliꝰ dare ꝓ illa re qͣꝫ ītantū. ⁊ ſi intendit plus dare grauiter peccat. Et etiam qn̄ in ꝑuis rebꝰ aliqͥ deceptorie iurant. vt qͥ habent vendere poma vl̓pira. vel etiā carnes panes vel piſces. Etetiā ruſtici qͥ vitulos vel oues vendunt. qͥqn̄qꝫ multa falſa iuramēta faciūt cū qͥbpximos ſuos decipiūt. et qn̄qꝫ ꝑ talia iuramenta modicū lucrant̉. cū tn̄ qͣlibet chriſtianus ꝓ centū vel mille florenis nō deberet iurare iniuſte. Item aliqͥ qd̓ adhuc gͣniꝰ ē ⁊ ꝑiculoſius. qͥ iurando obligant ſead certā plagā dicendo. Deꝰ nunqͣꝫ ſubueniat mihi. aut diabolꝰ me abducat ⁊cͣ.Et quicūqꝫ ſic iurat et ſi nō ē ſic. tunc ẜmiuſticiā dei incurrit illā plagā quā ſibi elegit. niſi pęniteat. Secūdi ſunt blaſphemi qͥ ꝯſueuerūt ꝑ vulnera ⁊ ꝑ mēbra chriſti iurare. ⁊ tales gͣuius peccāt qͥ chriſtū ſicblaſphemāt. Un̄ Augꝰ. Nō minꝰ peccātqͥ chriſtū blaſphemāt regnantē in cęlis. qͣꝫq̄ chriſtū crucifixerūt ambulantē in terrisEt tales blaſphematores chriſtuꝫ iteratocrucifigūt. Un̄ apl̓s Heb̓. vi. Rurſū crucifigētes filiū dei. Itē ꝓpter grauitatē blaſphemię qn̄qꝫ deꝰ punit totā villam vel ciuitatē vel etiā ꝓuinciā ꝑ tēpeſtates aūt fulgura. aut ꝑ alia infortunia. Un̄ dr̄ in decre. Qn̄qꝫ multitudo ppl̓i ꝓpt̓ vniꝰ delictū punit̉. diſ. xlv. Sꝫ illud. xxiiij. q. i. Nōturbat̉. Ergo ⁊ tales blaſphemi a pręlatisvillarū ⁊ ciuitatū ⁊ terrarū ſūt cōcupeſcendi ⁊ puniendi. Un̄ dr̄ īⁱ decre. Magnū ſacrificiū ē cōpeſcere ꝑ diſciplinam malos.xxij. q. v. Et ſi rectores ciuitatū ⁊ villarumnō corrigūt ⁊ emendāt tales gͣuiter peccātUn̄ dr̄ i decre. Reſiſtere poſſe ꝑuerſis. ⁊ n̄facere ē ꝯſentire. xxiij. q. iij. Qui pōt. Itēſciendū ꝙ pctm̄ blaſphemię ē punitum inveteri teſtamēto. Un̄ habet̉ Leuitꝭ. xxiiij.ꝙ tꝑe Moyſi ex iuſſu dei qͥdam blaſphemus lapidatus ē. O ſi iam oēs blaſphemilapidari deberēt. qͣꝫ plures iā in mūdo eſſent. Itē blaſphemi qͥn̄qꝫ puniunt̉ ī eiſdēmēbris qͥbus deū blaſphemauerunt. ⁊ qd̓grauiꝰ ē qnqꝫ cū ſubitanea morte puniuntur. Un̄ refert Gregꝭ. ī dialogo. ꝙ dęmones quendā puerū quinqꝫ annoꝝ violent̓
receperūt ⁊ ī fruſta corpus pueri lacerauerūt. Si deꝰ in puero quinqꝫ annoꝝ pctm̄blaſphemię ſic vindicauit. nunqͥd ꝑcet adultis? Tertij ſunt qui maledicūt ꝓximisſuis. Pro qͦ ſciendū ꝙ quicūqꝫ ſcient̓ etex ira ⁊ vindicta maledicit ꝓximo. ipſo facto peccat mortaliter totiēs quotiēs. et vtfrequēter talis maledictio quā quis facitꝓximo. ſuꝑ caput ipſius maledicentis reuertet̉. Un̄ Gen̄. xxvij. Qui maledixerittibi ſit ille maledictus. Et qd̓ gͣuius ē. qn̄qͥs nominat deū. aſſimilat dn̄m nr̄m Ieſuꝫ chriſtū p̨̄coni. Exēpli gr̄a. Vt ſi iudexvel magiſterciuiū diceret pręconi. captiuaillū ⁊ pone mihi eū ad carceres. Sic qn̄ qͥsdicit deus det tibi malū annū vel hͦ infortuniū. hͦ grauius ē qͣꝫ ſi diceret. habeas tibi malū annū vel hͦ infortuniū. nō noīando deū. Ex qͦ patet. qͣꝫ rep̄henſibiles ſuntiſti qͥ ſic nominādo deū maledicūt vxoribus ſuis vl̓ ꝓprijs pueris aut famulis. ⁊ ſicd̓ ſingulis. qꝛ ẜm ſanctū Tho. maledicerenō licet irrationabilibꝰ rebus inqͣntū ſūtcreaturę dei. gͦ multo minus licet maledicere hominibus. Itē ſcienduꝫ ꝙ qn̄cūqꝫalicui ꝓbo homini maledicit̉. tūc debet habere patientiā. ⁊ deo offerre illaꝫ maledictionē tūc habebit ęternā bn̄dictionē Un̄in pͣs. cviij. Maledicēt tibi ⁊ tu bn̄dicis.Un etiā Matth̓. v. Btī eſtis cū maledixerint vob̓ hoīes. Un̄ etiā Augꝰ. Qui iuſtus eſt ⁊ maledicit̉. p̨̄miū ei ꝓ maledictione reddit̉. Sed ſi qͥs ex corde ⁊ deliberatoanimo ecōuerſo maledicit ſibi maledicenti. vt dicēdo. quicquid mihi maledixeris:habeas tibi econuerſo vel ī duplo tantū.talis grauiter peccat ⁊ maledictionem incurrit a deo. Lucę. vi. Eadem menſura qͣmenſi fueritis ⁊cͣ. Quantū ad tertiampartem ſermouis huius ſciendum ꝙ beata virgo prę omnibꝰ ſanctis tanqͣꝫ ſingularis patrona ab omnibus hominibus eſthonoranda ⁊ inuocanda. qꝛ hꝫ poteſtatēſubueniendi cuilibet homini in corꝑe. in rebus tꝑalibus. in honore. ⁊ in aīa. Primo in corꝑe. Exēplū de illo qͥꝓpter maledictiones ſuas plagatꝰ eſt a deo grauiter in corꝑe ⁊ in membris ſuis. cui Maria