Sermo
īferno. de die ī diē. d̓ anno ī annū vſqꝫ adfinē mūdi. Vn̄ deꝰ hꝫ multas māſiōes penaꝝ ī īferno. ſic etiā multas p̨̄mioꝝ ī cęlo.Un̄ in p̨̄ſenti ẜmone ad honorē ſancti Iacobi apl̓i cuiꝰ hodie feſtū celebramus triaſunt dicēda. Primo pͥuilegia ſancti Iacobi. Secūdo quoꝝ pęna augmentabit̉ īinferno. Tertio exempluꝫ. Quantū adpͥmā ꝑtem illiꝰ ẜmonis ſcienduꝫ ꝙ ſanctꝰIacobꝰ habet nouē pͥuilegia. Primuꝫꝙ in vtero matris ē ſanctificatus. Un̄ dicit Hiero. ī li. d̓ viris illuſtribus. Ipſe exmatris vtero ſanctus fuit. ⁊ illa ſanctificatio ipſum purgauit ab omni originali peccato. Secundū pͥuilegiū qꝛ fuit ꝯſanguineus Ieſu chriſti. et inſuꝑ appellatus ēfrater Ieſu chriſti. ⁊ hͦ pͥmo ex cognatiōe.qꝛ Iacobꝰ fuit filiꝰ ſororis Marię q̨̄ etiaꝫnoīata ē maria filia cleophę. Qui quideꝫcleophas fuit frater ipſius Ioſeph ſponſiMarię ꝟgīs. vt atteſtat̉ Egeſippꝰ. Chriſtus igit̉ et Iacobꝰ ſic̄ a duabꝰ ſororibusdeſcēderūt. ſic a duobꝰ fratribꝰ .ſ. Ioſephqͥ dictꝰ eſt pater chriſti putatiuus. ⁊ Cleophas qͥ pater Iacobi fuit. Hebręi aūt fratres vocabāt q̄ ſe ex vtroqꝫ ꝑente ꝯtingebant. Itē dicit̉ frater dn̄i ex eo ꝙ ſimilimꝰchriſto fuiſſe ꝑhibet̉ adeo vt pleriqꝫ eorūſpecie fallarent̉. Un̄ cū iudęi ad capiēdūchriſtū ꝑgerēt a iuda ſignū oſculi acceperūt. Tertiu pͥuilegiū ꝙ chriſtꝰ poſt reſurrectionē ſuā ipſi ſpecialit̓ apparuit. Un̄ legit̉ ꝙ ī paraſceue mortuo dn̄o Iacobusvotū vouit ſe n̄ cōmeſturū donec videretchriſtū a mortuis reſurrexiſſe. Un̄ chriſtī ipſa die reſurrectionis ſibi apparēs dixitPonite mēſam bn̄dicenſqꝫ panē Iacobodedit dicens: ſurge frater mi ⁊ comede. qꝛfiliꝰ hoīs a mortuis reſurrexit. Quartupͥuilegiū qꝛ ē ſimilis Iohāni baptiſtę ꝓpt̓auſteritatē vitę. qꝛ ſic̄ dicit Hiero. Vinū⁊ ficerā nō bibit. ⁊ carnes nunqͣꝫ māducauit. niſi agnū paſcalē. Itē multę deuotionis fuit. qꝛ flexis genubꝰ ꝓ ppl̓o dep̄cabat̉intantū. vt ad modū cameloꝝ duriciē traxiſſe eiꝰ genua viderent̉. nō enī ſolū in dieſꝫ etiam ī nocte genua flectebat ⁊ orabat.
ferrū ī capubeiꝰ nō aſcēdit. oleo nō ē vnctus. balneo nō vtebat̉. Quintū pͥuilegiū. qꝛ ẜm Hiero. ꝑpetuā virginitatē ſeruauit. ⁊ iſta ē vita angelica. qꝛ ī carne p̨̄tercarnē viuere nō ē vit̓a humana ſꝫ angelicaSextū pͥuilegiū. qꝛ fuit pͥmꝰ ep̄s hieroſolymitanꝰ. qꝛ ẜm Hiero. apl̓i ipſū ī ep̄mpoſt aſcēſionē chriſti hieroſolymīs eleger̄tEt ī hͦ eū apl̓i ſingularit̓ honorauerūt. Etſic̄ dicit Anacletus papa. vt habet̉ in decre. a Petro ⁊ Iacobo ⁊ Iohanne ordinatus ē ⁊ ꝯſecratus. Et ipſe Iacobꝰ pͥmāmiſſaꝫ poſt aſcēſionē dn̄i hieroſolymīs cęlebrauit. Itē ſic̄ refert Egeſippꝰ. ſolꝰ interapl̓os ꝓpt̓ nimiā ſanctitatē ꝑmittebat̉ intrare ſancta ſanctoꝝ. Itē ẜm Hiero. tantę reuerentię ⁊ ſanctitatis ī ppl̓o extitit. vtfimbriā veſtimēti eiꝰ certatim tangere cuperēt. ⁊ quicūqꝫ tangerēt ſanabāt̉. Septimū pͥuilegiū. ꝙ nō ſolū ē apl̓us ſꝫ etiaꝫmartyr chriſti. Unde legit̉ ꝙ ī anno. xxx.ep̄atus ſui vidētes iudęi ꝙ a p̨̄dicationenō ceſſaret. ⁊ ppl̓m ꝯuerteret. ipſum p̨̄cipitauerūt d̓ pinnaculo tēpli. ⁊ lapidibꝰ euꝫobruerūt. qͥ cū lapidaret̉ ꝓcūbens ſuꝑ genua ſua dixit: Rogo te dn̄e dimitte eis.qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Tūc vnꝰ ex ipſis particā fullonis accipiens. valido ictu caputeiꝰ impetijt. ⁊ cerebrū excuſſit. taliqꝫ mortemigrauit ad dn̄m. Octauū pͥuilegiumꝙ nonū articulū d̓. xij. articulis fidei cōpoſuit dicēs: Credo ī ſpm̄ſanctū. Sic̄ enī inpatrē ⁊ filiū. ſic ⁊ ī ſpiritu ſanctum credereoportet. cū ſit ipſi patri ⁊ filio cōſubſtantialis. eo ꝙ ꝑ oīa patri ⁊ filio eſt ęqualis ⁊eiuſdē eſſentię cū patre ⁊ filio. Ergo d̓ neceſſitate ſalutis tenet̉ qͥlibet chriſtianꝰ credere. ꝙ ſpūſſanctꝰ ꝓcedat a patre et filio.Et ī hͦ gręci errāt qͥ dicūt. ꝙ n̄ ſolū a patreꝓcedit ⁊ nō a filio. ſꝫ falſum ē ⁊ ꝯtra fidemUn̄ canit̉ ī ſymbolo in miſſa. Qui ex patre filioqꝫ ꝓcedit. Un̄ etiā ab apl̓o ſpirit̓filij nuncupat̉. Vnde ad G al̓. iiij. Miſitdeus ſpiritū filij ſui ⁊cͣ. Si ergo ē ſpūs filij. vtiqꝫ eſt a filio. ita planum ē ꝙ ꝓceditab eo. Item ſciendum ꝙ anno dn̄i. M.xxviij. Receſſit ipſa eccleſia orientalis ab