XV

ꝙ quida maleficus bis ſibi venenū fortiſſimū ꝓpinauit. qd̓ ipſe pręmiſſo ſigno crucis ſine lęſione aliqua bibit. Iuxta illuceuāgelij Marci. xvi. Si mortiferū qͥd biberīt ⁊cͣ. Quintu priuilegiū ꝙ chriſtuscū multo lumine ad ipſum deſcendit. cuꝫeſſet in carcere poſitus. ⁊ ipſum dulcit̉ confortauit. cuius melliflua locutione ac viſione ſic ꝯfortatus eſt. vt ꝓ nihilo duceretcruciatus ſui corꝑis. Sextu priuilegiuꝫꝙ fuit maximꝰ martyr. Primo enī fuit ineculeo ſuſpēſus ⁊ mēbratim corpus eiꝰ dilaniatū cū vngulis ferreis. Secūdo quiaplagę ⁊ vulnera eiꝰ ſunt cū ſale cōfricata.Tertio facibus ad latera eius appoſitis ⁊ſic exuſtus ⁊ cruciatus fuit. Quarto qͥdaꝫmagus ⁊ maleficus venenū miſcuit vino.⁊ ſancto Georgio ſumendū porrexit. Cōtra qd̓ vir dei crucis ſignum edidit. hauſtoqꝫ eo nihil lęſionis ſenſit. Rurſuꝫ magus fortius venenū immiſcuit. qd̓ vir deiſigno crucis edito ſine lęſione aliqua totūebibit. quo magus viſo ad pedes eius cęcidit. ⁊ ſe fieri chriſtianū poſtulauit. quemmox iudex decollari fecit. Quinto iudexiuſſit Georgium poni in rota gladijs bisacutis vndiqꝫ circūſepta. ſꝫ ſtatim diuinapotentia rota frangit̉. et Georgius penitꝰillęſus inuenit̉. Sexto iuſſit eū in ſartaginem plenā plumbo liquefacto ꝓijci. Septimo iuſſit eū ꝑ pedes ſuſpendi ⁊ fumū fecit fieri ſub capite eius vt ſic ſuffocaretur.Octauo iudex fecit fieri vas qͣſi lagenā. ⁊ꝑ totū clauis ferreis interius circūdari. etfecit eū ī illo vaſe volutari. Nono fecit eūtrahi ꝑ ciuitatē. Decimo decollari ipſuꝫiuſſit. ⁊ ſic mortuꝰ ē circa ānū dn̄i. cclxxviijSeptimū pͥuilegiū ꝙ ꝓ qͥbuſcūqꝫ hominibꝰ orat dn̄s ipſu exaudit. Un̄ legit̉ d̓eo. ꝙ cū decollari deberet. flexis genubusorauit dicēs: Dn̄e Ieſu chriſte hͦ oro. vtaīam meā nō ſeꝑares a gr̄a tua. ⁊ quicūqꝫme ī neceſſitate ſua inuocauerit eū exaudire digneris. Et venit ad euꝫ vox dicens:ꝙ in oībus eſſet exauditus. et ſic fieret vtorauit. ps. xc. Clamauit ad me ⁊ exaudiāeū. Quantū ad ſecūdā ꝑtē iſtiꝰ ẜmonis

ſciendū. ꝙ oēs hoīes tā nobiles qͣꝫ ignobiles. tā diuites qͣꝫ pauꝑes ſunt ſimiles ī qͣttuor. Primo qꝛ deꝰ oēs homīes creauit.pͣs. xcix. Ipſe fecit nos ⁊ non ipſi nos. Etoēs ab adam nati ſumꝰ. ⁊ d̓ eodē limo terrę oēs formati ſumꝰ. Secūdo qꝛ oēs nudinati ſumꝰ. Tertio qꝛ oēs ſumus breuis vitę. ⁊ oēs habebimꝰ eundē fineꝫ. Et ſi hͦ visꝓbare. vade ad oſſa mortuoꝝ. et oſtendemihi q̨̄ ſunt oſſa nobiliū ⁊ ruſticoꝝ. ſꝫ nulla ē differētia. Quarto qꝛ omnes ī nouiſſimo die reſurgemus. ⁊ ante tribunal chriſti ſtabimus. Un̄ apl̓s. ij. Corꝭ. v. Omēsnos manifeſtare oportet an tribunal chriſti ⁊cͣ. Ex qͦ oēs homines ſunt ſimiles. tūcquęrit̉ vnde nobilitas regū. militū. baronum. ⁊ alioꝝ nobiliū habuit ortū. Rn̄detur ꝙ ex virtutibus. Un̄ pͥmus rex filiorūiſrael ſcꝫ Saul electus eſt a deo. qꝛ humilis fuit ⁊ virtuoſus. j. Regū. xv. Cū eſſesꝑuulus in oculis tuis ꝯſtitui te regeꝫ ſuꝑpopulū meū iſrael. Similiter ſecundꝰ rexfuit Dauid. qui etiā ꝓpt̓ ſuā ꝓbitatē electus eſt a deo. Un̄ dixit dn̄s de eo. Inueni virū ẜm cor meū. Ex his habet̉ ꝙ nobiles ex virtutibꝰ cognoſcēdi ſunt. nō ex longis tunicis. ⁊ magnis manicis. ⁊ inſciſſuris multis quas gerūt in pallijs et tunicisqꝛ alias iam oēs męchanici ⁊ ruſtici eſſētnobiles. qꝛ oēs volunt portare ſciſſuras inveſtibꝰ. Ꝙ aūt nobiles debent eſſe virtuoſi ⁊ ꝑ virtutes cognoſci. oſtendit Ariſto.li. poli. Uirtus ⁊ malicia determinant nōbiles ⁊ ignobiles. Circa qd̓ quęrit̉. q̨̄ ſūtillę virtutes ꝑ qͣs cognoſcuntur nobiles.Rn̄det̉ ꝙ ſunt pͥncipalit̓ tres. Primaē largitas ad ſubditos ⁊ ad pauꝑes Un̄deus qͥ eſt nobiliſſimus ē largiſſimꝰ. vt patet. qꝛ non dat ſolū nobis ſua bn̄ficia. ſedetiā dat ſeipſum ī ſacramēto altaris. et infuturo vult ſeipſum nobis dare in p̨̄miūꝑpetuū. Itē apparet ī hͦ ſua largitas ꝙ ipſe ſolē ſuū facit oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊bn̄facit bonis ⁊ malis. amicꝭ ⁊ limicis. gͦ qͥlargior ē pauꝑibus ille eſt nobilior. Hocetiā patet ī aquila q̨̄ eſt auis nobilior. ⁊ exnobilitate ſua nō ſolū cōmedit prędam ſꝫ

Q