IIII

pcuſſus ⁊ ſpumās. deniqꝫ inuocato apl̓orogauerūt eum ꝓ puero. ⁊ ille apprehenſamanu eiꝰ. ait illi: Surge puer in noīe ieſuchriſti quem p̨̄dico. et ſtatim puer ſurrexitſanꝰ Pater vero pueri credidit. et cū totadomo ſua baptizatus ē. Itē qͥdā. xxij. annis fuit infirmꝰ ⁊ debilis. ⁊ accerſito ſāctoandrea. Andreas apprehēſa manu eius leuans eū. qͥ ſtatim ſurrexit ⁊ ambulauit magnificās deū. Et beatꝰ andreas dixit ſanato: Vade ꝑ domos ęgrotātiū. et in noīedn̄i nr̄i ieſu chriſti in qͦ ſanatꝰ es. iube eosexurgere. At ille abijt ꝑ domos infirmoꝝ.inuocatoqꝫ noīe chriſti reſtituebat eos ſanitati. Crediditqꝫ oīs ppl̓us offerēteſqꝫ eimunera. rogabāt eū ut audirēt ab eo verbū dei. Beatꝰ vero andreas p̨̄dicans eisverbū dei. ⁊ multos ꝯuertit ad chriſtum. ⁊nihil de muneribꝰ ab eis recepit. Item andreas hꝫ peccatoribꝰ īpetrare veniā. Un̄legit̉ de eo ꝙ qͥdaꝫ peccator nicolaꝰ noīebeatū andreā adijt dicēs ei: Dn̄e ecce. lxxāni vitę meę ſūt ī qͥbꝰ ſemꝑ luxurię adhęſi.ſꝫ ora ꝓ me ad dn̄m deuꝫ. Audiēs hͦ beatꝰandreas. flere cepit a tertia vſqꝫ ad horaꝫnonam. orauit ⁊ ieiunauit quinqꝫ diebꝰ. ettādeꝫ venit vox ad andreā dicēs: Or̄oneꝫſuā ꝓ nicolao peccatore eſſe exauditam qͥ īvia ꝑditionis erat. Item beatus andreashꝫ ptātem ſubueniendi hoībus etiā poſtmortē. Un̄ legit̉ de eo. Cū qͥdam viri numero. xl. ad apl̓m nauigauerant. vt ab eofidei normā reciperēt: Ecce diabolꝰ marecommouit. ⁊ oēs ꝑiter ſubmergunt̉. Cumaūt eoꝝ corꝑa ad littus delata fuiſſēt. an̄apl̓m deportātur ꝗͥ inuocato chriſti noīe.tandē ab illo ꝯtinuo ſuſcitant̉. qͥ omnia q̨̄eis acciderāt narrauerūt. Item legitur indialogo Ceſarij. ꝙ cū mulier q̨̄dā ſanctūandreā traxiſſet ī apl̓m. ⁊ ei non placuiſſetSecūdario traxit. ⁊ iterum idem occurritPoſtea traxit ſibi aliū apl̓m placēteꝫ. cuicū multū obſequij exhibuiſſet ꝑ oēs diesvitę ſuę. ⁊ ad extrema vitę veniens cū eſſetmoritura. nō illū apl̓m placēteꝫ. ſꝫ beatumandream aſſiſtere videret. qͥ inqͥt ad eam:Uide ego ſum ille deſpectꝰ andreas. Exq̄ colligit̉. ꝙ nōnunqͣꝫ ſancti etiaꝫ vltro ſe

ingerūt hūmanę deuotioni eoꝝ. qͥ beatoꝝſuffragia negligūt acceptare. Iteꝫ legit̉ inchronica helinandi. ꝙ anno dn̄i. M. lvijGotfridus dux burgūdię. ⁊ qͣttuor comites cruce ſignati ꝯtra īfideles. vna cū ducētis militibꝰ anthiochiam ceperūt: Tūcqͥdā ruſticus a ſancto andrea āmonitꝰ ⁊ ꝑviſionē edoctꝰ. īuenit ibi lāceaꝫ qͣ trāſfixūfuit latꝰ chriſti ſaluatoris. cū qͣ lācea igneꝫmagnuꝫ. xiij. pedum quidam ptolemęusnoīe. nudus corꝑe tranſiuit illęſus. Exercitus igit̉ aīatus hoc miraculo lete ꝓceſſitcęſariā. Item pulcrum exemplū d̓ quodaꝫep̄o qͥ dilexit beatū andream. ⁊ de tribusq̨̄ſtionibus ſibi ꝓpoſitis a diabolo. quęrein legēda aurea. Item aliud miraculū deſancto andrea. q̨̄re ī ꝓmptuario.¶ De ſancto nicolao. Sermo. IIII.On eſt inuentus ſil̓is illi qͥ ꝯſeruaret legemnexcelſi. Eccꝭ. xliiij. Hęc verbaſūt a ieſu filio ſirach recitata. ⁊ ad honorēbeati nicolai cātant̉. Quia qͥlibet ſanctꝰ īaliqͣ virtute eminebat. in qͣ nullꝰ ſil̓is fuitſibi. Et ī hͦ apparet mirabilis ſapiētia deiq̨̄ in tanta multitudine ac varietate ſctōꝝtantā ponit differentiā meritoꝝ. in qͥbꝰ illiſancto nullꝰ ſil̓is fuit. ergo bene dicit: Nōē inuentus ſil̓is illi. Un̄ ad honorē ſanctinicolai qͥ claruit in hoc mūdo: Anno dn̄icccxlij. nunc in p̨̄ſenti ſermone tria ſunt dicenda. Primo de dignitatibus ⁊ priuilegijs ſācti nicolai. Scd̓o aliqua pro informatione ſimpliciū. Tertio et vltimo aliqͣmiracula. Quantuꝫ igit̉ ad pͥmū ſciēdū. ꝙ beatꝰ nicolaꝰ habuit octo pͥuilegiain qͥbꝰ nō ē inuētus ſil̓is illi. Primū ꝙ īpuericia ſua cepit ſeruire deo. qꝛ cū adhucad vbera matris ſuę penderet. feria quarta ⁊ ſexta tm̄ ſemel ſugebat māmas. Hocenī ſanctitatis indiciū non habuit a natura. ſꝫ fuit ex ſingulari dei dono. pͣsͣ. cxvij.A dno quippe factum eſt iſtud et eſt mi. inocu. nr̄is. Secūdum priuilegium eſt ꝙnūqͣꝫ mortaliter peccauit. ſꝫ ſemꝑ vſqꝫ admortem innocētiam ſuā ſeruauit. Et hoc