Sermo

oſtendūt ſe plus inclinatos eſſe ad mūduꝫqͣꝫ ad deuꝫ. qꝛ qd̓ homo diligit hͦ libentervidet. ⁊ de hͦ libent̓ loqͥtur ⁊ audit. Un̄. i.Iph̓. iiij. Ipſi de mūdo ſūt. ⁊ ideo de mūdo loquūt̉. Et. i. Ioh̓. ij. Nolite diligeremūduꝫ neqꝫ ea q̨̄ in mundo ſūt. Si qͥs enīdiligit mūdū nō ē charitas pr̄is ī eo. Rogemꝰ igit̉ omnipotētē deū vt ꝑ merita ſāctoꝝ ſuoꝝ largiatur nob̓ remiſſioneꝫ peccatoꝝ noſtroꝝ.¶ De ſancto Andrea. Sermo. II.Enite Poſtcame.¶v N ciam vos fieri piſcatores hominū Uerba iſta originaliterſcribuntur Matth̓. iiij. Mar. i. et Lucꝭ. v.Recitatiue ī p̨̄ſentꝭ feſtiuitatꝭ beati andreęapoſtoli euangelio. Suꝑ q̨̄ verba in pręſenti ſermone tria ſūt dicenda. Primo d̓dignitate ⁊ priuilegijs ſancti andreę apl̓i.Scd̓o ſpecialiter aliqua ſūt dicēda ꝓ informatione ſimpliciū. Tertio ⁊ vltimo miracula quędā de ſancto andrea apl̓o anteipſius mortē. ⁊ poſt mortem. Quantuꝫad primū ſciendū ꝙ chriſtus multipliciterpriuilegiauit beatū andream apl̓m. Primo fecit eū primiceriū ſuū. qn̄ eū an̄ cęteros apl̓os ad ſe vocauit Et hͦ ī prima vocatione. de qua habet̉ Ioh̓. i. Sꝫ q̨̄rit̉ qͥsadduxit andreā ad chriſtū. Rn̄det̉ ꝙ beatus ioh̓es baptiſta quādo dixit ad duosdiſcipulos ſuos qͦꝝ vnꝰ erat ipſe andreas:Ecce agnꝰ dei. ecce qͥ tollit peccata mūdi.q̨̄ qͥdem teſtificatio fuit cauſa cōuerſionis⁊ ſalutis ī beato andrea. qꝛ mox chriſtumſecutus ē. Ex quo ptꝫ quantū valet bonāſocietatem habere. ⁊ verba dei libēter audire. Multum enim valuit beato andreshabere ſocietatē cū iohāne baptiſta. qꝛ ꝑeū meruit chriſtū īuenire. Ecc. xxxvij. Cuꝫviro ſancto aſſiduꝰ eſto. quēcunqꝫ haberenoueris timorē dn̄i. Sicut enī carbo mortuus cū viuis poſitꝰ accendit̉. ſic peccatorex bonoꝝ cōuerſatione et ſocietate ad deiamorē īflāmat̉. Un̄ dr̄ ī pͣs. xvij. Cū ſancto ſanctꝰ eris. ⁊ cū ꝑuerſo ꝑuerterꝭ. Multum etiā valuit andree verbū dei a iohāne audire. qꝛ fuit occaſio ſalutꝭ ſuę. Vn̄ in

psͣ. cvi. Miſit verbuꝫ ſuum ⁊ ſanauit eosIoh̓es igit̉ exēplo ſuo ⁊ doctrina ſua beatū andreā ad chriſtū duxit. tāqͣꝫ p̨̄curſorad regeꝫ. Ioh̓es enim erat p̨̄curſor chriſtiLucꝭ. pͦ. Pręibis an̄ facieꝫ dn̄i ꝑare viaseius. Chriſtꝰ aūt erat rex. Apocꝭ. xix. Rexregū et dn̄s dn̄antium cuiꝰ regnū non hꝫfinē. Itē Lucꝭ. pͦ. Et regni eiꝰ nō erit finisScd̓m priuilegiū beati andreę ē. ꝙ fratrem ſuū petꝝ principē apl̓oꝝ ad chriſtumduxit. ⁊ vocauit eū ad ipſū. O quātū petrꝰtenet̉ andreā diligere. ꝑ quē meruit ieſuminuenire. O quāti meriti vir iſte erat apuddeū. qͥ principem apl̓oꝝ ꝯuertere meruit ⁊ipſū ad ieſū ꝑduxit. Tertiū priuilegiū ē.ꝙ chriſtꝰ fecit ipſū ſuū legatū inquantū eūfecit ſuū p̨̄dicatoreꝫ. ij. Coꝝ. v. Pro chriſto legatiōe fungimur. Fuit autē p̨̄dicatioandreę multū ꝯformis p̨̄dicationi chriſti.Habuit enī chriſtꝰ ī ſua p̨̄dicatione ſapientiam. Ad Col̓. iij. In quo ſunt oēs theſauri ſapiētię et ſciētię abſcōditi. Sic andreas ī ſua p̨̄dicatione habuit ſapiētiam.vt ptꝫ in myſterio crucis. qd̓ tam ſapiēterexpoſuit dicens: O bona crux diu deſiderata ⁊ concupiſcēti aīo p̨̄parata: Suſcipeme diſcipulū eiꝰ qͥ pepēdit ī te. et redde meigro meo. Itē chriſtꝰ habuit eloquētiamIoh̓. vij. Nūqͣꝫ ſic locutꝰ eſt hō ſic̄ h̓ loqͥtSic ⁊ andreas habuit eloquētiā De hisduobꝰ dr̄ Lucꝭ. xxi. Ego enī dabo vobisos ⁊ ſapientiā. Itē chriſtꝰ habuit ſanctaꝫvitā. qꝛ illa q̨̄ p̨̄dicabat ſꝑ prius faciebat.Actꝭ. p. Cepit ieſus facere ⁊ doce̓ Sic ⁊ beatus andreas habuit ſanctā vitā. Un̄ d̓eo canit̉ in diuino officio. Vir iſte ī ppl̓oſuo mitis apparuit. ſanctꝰ ⁊ gr̄a plenꝰ Itēſic̄ chriſtꝰ habuit finalē ꝑſeuerantiā. quiavſqꝫ ad mortē a p̨̄dicatiōe nō deſtitit. īmoī cruce pendēs ſeptē ꝟba valde informatiua ꝓtulit Sic ⁊ beatꝰ andreaſ. nec ī vitanec in morte a p̨̄dicatiōe ceſſauit. Un̄ deeo canit̉: Biduo viuens pendebat ī cruceꝓ chriſti noīe beatus andreas. et docebatpopulū dei. Nā legitur de eo ꝙ quaſi. xx.milia hominū circūſteterūt eū qn̄ in crucependebat. et verbū dei ab ipſo audierūt ⁊receperūt. Et hͦ ē qd̓ chriſtꝰ dixit. qn̄ illos