SermoI
¶ Prologꝰ in ſermones diſcipulide ſanctis per circulū āni incipitAudate dominū ī ſanctiseiꝰ. psͣ. cl. RoIgatus vt poſtTSicollecturā ſerVImonum diſcipuli de tꝑe. aliquā collecturā facerē de ſāctis ꝑ circulū āni. p̨̄bui aſſenſū frat̓na charitate cōuictꝰ. Et qͣꝫuis a pluribꝰ doctoribus ſolēnibꝰ plures cōpilati ſint ẜmonespleniores ī ſentētijs ⁊ cultiores ī verbis. tn̄qꝛ ſimplicibꝰ p̨̄dicatoribꝰ qn̄qꝫ plꝰ placetſtudere ⁊ p̨̄dicare ſimplicia qͣꝫ ꝓfūda: Idcirco d̓ qͦlibet ſācto vel ſanctꝭ qͦrū feſta mȳeccl̓ia feſtiue celebrat. intendo vnū ẜmonēvel qn̄qꝫ duos colligere. ex diu̓ſis libris etſcripturis doctoꝝ catholicoꝝ. ad honorēſanctę ⁊ bn̄dictę trinitatꝭ et gl̓ioſę ꝟginismarię mr̄is dn̄i nr̄i ieſu chriſti. ⁊ beati dominici pr̄is nr̄i. diuidēdo eūdē ſermonemcōīter ī tres ꝑtes. Prima ꝑs erit d̓ dignitate ⁊ pͥuilegijs iſtiꝰ ſancti vel iſtoꝝ ſctōꝝaut ſanctaꝝ. Scd̓a ꝑs prīcipalis erit ꝓ informatiōe hoīum ſimpliciū. ⁊ ſpecialit̓ ademēdationē ſuę vitę. Tertia ꝑs erit d̓ miraculis iſtiꝰ ſancti aūt illoꝝ ſctōꝝ vel ſanctaꝝ. Et qꝛ ſicut egregiꝰ doctor nr̄ ſanctusthomas d̓ aqͥno. dic̄. ꝙ nulla actio ſit ꝑfecta ſiue meritoria. niſi fu̓it ꝑ gr̄aꝫ dei illuminata. Igit̉ ꝓ gr̄a diuina impetrāda adglorioſā virginē dei genitricē recurramꝰ. ⁊ad beatuꝫ dn̄icum pr̄em nr̄m. ſanctum qͦꝫfrāciſcū. ⁊ ad oēs ſāctos dei. ut ipſi apuddei miſericordiā exorare dignent̉. qͣtenuspns opuſculū dn̄s nr̄ ieſus chriſtꝰ ad laudem ⁊ honorē ſuū dirigat. ⁊ ad ſegenduꝫvtiliter ad ſalutē meaꝫ ac oīuꝫ alioꝝ fideliū ꝯcedat. qd̓ nobis p̨̄ſtare dignetur dn̄snoſter ieſus chriſtus marię filiꝰ. AmenPrimꝰ ſermo generalis d̓ ſāctis
ctis: Primo intēdo cōem ſermonē ponere p̨̄dicabilē. in quocūqꝫ feſto alicuiꝰ ſāctivel ſanctoꝝ. In eodē cōmuni ẜmone triaſūt dicēda. Primo qͣre feſta ſanctoꝝ celebrant̉ ab eccl̓ia. Scd̓o ponēdę ſūt aliquęq̨̄ſtiones d̓ veneratiōe ſanctoꝝ. Tertio d̓imaginibꝰ ſanctoꝝ q̨̄ pingunt̉ aūt ſculpūt̉in eccl̓ia. Quatuꝫ ad primam ꝑtē illiusſermonis ē ſciendū. ꝙ feſta ſanctoꝝ triplici de cauſa cclebrantur ab eccl̓ia Primacauſa ꝓpter honorē diuinę maieſtatis. qꝛdeū in ſanctis honoramꝰ qͥ eos ſanctificauit. ⁊ ęternaliter ī ſua gl̓ia fęlicitauit Olimenī deus glorioſus ī ſeipſo ſolūmodo honorabat̉. modo aūt honoratur nō ſolumin ſeipſo. ſꝫ etiaꝫ in oībꝰ ſanctis ſuis ꝯiunctim vel diuiſim. qͦs ſic ſolenniter dignificauit in vita ⁊ ī morte ⁊ poſt mortē. vt ptꝫin diuerſis legendis ſanctoꝝ ⁊ ſanctarumScd̓a cauſa ē ꝓpter dignitatē ſanctoꝝqꝛ ipſi ſunt amici dei. Ioh̓. xv. Iam nondicam vos ſeruos. ſꝫ amicos. qꝛ quęcunqꝫaudiui a patre meo. nota feci vobis. Etiāſancti ſunt filij dei. Ioh̓. pͥ. Dedit eis poteſtatem filios dei fieri. ⁊ ꝑ ꝯſequens ſunthęredes dei. Ro. viij. Si autē filij ⁊ hęredes. Inſuꝑ ſūt reges ⁊ reginę. Un̄ d̓ qͦlibet ſancto dr̄ psͣ. xx. Poſuiſti ī capite eiꝰcoronā de lapide p̄cioſo. Un̄ etiā Lucꝭ.xij. Nolite timere puſillus grex. qm̄ cōplacuit patri veſtro dare vobis regnuꝫ. Et hͦptꝫ. qꝛ iam poſſidēt regnū cęloꝝ. Et poſtreſurrectioneꝫ. cū aīa reunita fuerit corꝑi.tūc ꝑiter poſſidebūt ęt̓na regna Iuxͣ illudMatth̓. xxv. Venite bn̄dicti patris meipoſſidēte regnū qd̓ vobis ꝑatū eſt ab origine mūdi Tertia cauſa ē ꝓpt̓ noſmetipſos. qꝛ ieiunamus vigilias. ⁊ feſta ſanctoꝝcelebramꝰ. vt ipſi ſancti ītercedāt ꝓ nobisad dn̄m deuꝫ. Similiter triplici de cauſaieiunamꝰ vigilias beatę virginis marię etſanctoꝝ alioꝝ. Prima cauſa ē. vt deuotio nr̄a augeat̉. qꝛ ꝑ ieiuniū efficimur aptiores. vt feſtū ſequens deuotiꝰ celebremusUn̄ Ioſue. vij. Sāctificamini ī craſtinū.Unde etiā beatꝰ Augꝰ. Ieiuniū purgatmenteꝫ. ſubleuat ſenſū. carnē ſpūi ſubijcitcor ꝯtritū facit ⁊ humiliatū. qd̓ deus non
N 2