CLXIII

immittitur. tm̄ neceſſe ē effluere de ſuꝑpleno. et in eam iā dudū plenā deꝰ ęternꝰ deifilius in cōceptiōe in vteꝝ eiꝰ īmittit̉. ideoneceſſe eſt vt ſuꝑeffluat in ęternū. Un̄ ipſa dicit: Trāſite ad me oēs qͥ cōcupiſcitisme. Et in ſignū huiꝰ tunc beata ꝟgo comparat̉ collo. qꝛ ſicut collū eſt mediū int̓ caput et corpꝰ. ſic et ipſa inter nos et deum.Itē ꝓpter eminentiā et dignitatē. qꝛ ſic̄ pꝰcaput collū eminet oībꝰ mēbris. ſic et ipſapoſt chriſtū eminet p̨̄ oībꝰ ſanctis. Item ꝓpter adminiſtrationē. Sicut enī a capitemediāte collo deſcēdunt oīa nutrimentacorꝑis. ſic a chriſto ꝑ beatā ꝟgineꝫ in nosveniūt oīa dona et bn̄ficia q̨̄ deꝰ nob̓ ꝯfertNam ipſa eſt diſpēſatrix gr̄aꝝ ⁊ bn̄ficioꝝdei. Un̄ Augꝭ. Maria hoībꝰ multū tenet̉qꝛ ꝑ eos habet q̇cquid habet. qꝛ ſi nos peccatores non fuiſſemꝰ. chriſtus de ea carnēnō aſſumpſiſſet Nos igit̉ ſibi tenem̄. quiaſumꝰ ꝑ ipſam deo recōciliati. Et ipſa nobis tenet̉. qꝛ mater nr̄a ē mater dei effectaUn̄ etiā Bern̄. Intuemini qͣꝫto deuotionis affectu a nob̓ eam voluerit honorariqꝛ totiꝰ boni plenitudinē ponit in Mariāvt ꝓinde ſi qͥd ſpei in nobis eſt. ſi qͥd gr̄ę.ſi ꝗd ſalutis. ab ea nouerimꝰ redundare.Tertiū qd̓ fecit Mariā matrē noſtrā. ēnr̄a miſeria et indigentia. et ipſius potētiaEſt enī magna in potentia ſuꝑ oēs creaturas. gͦ nobis data eſt in adiutoriū. et ī aduocatā nr̄am apud filiū ſuū. Pro quoſciendū. ꝙ beata ꝟgo Maria aduocat ꝓnobis. Primo ſanctitatꝭ merita. ſi enimmerita alioꝝ ſanctoꝝ ꝓ nob̓ ad deū intercedūt. multo fortiꝰ Marię merita q̨̄ plenitudinem poſſidet meritoꝝ. Itē ſi deꝰ vultmiſereri alicui homī ꝓpter merita alicuiusſancti. quid tūc faciet ꝓpter merita ſuę ſanctiſſime matriſ? Secūdo aduocat ꝓ nobis ardenti deſiderio. Deſidera enī ſctōꝝſunt interceſſiōes ꝓ nobis apud deū. Un̄ipſa dicit Cantꝭ. ij. Cū eſſet rex ī accubituſuo. nardus mea dedit odorē ſuū. Nardeſt q̨̄dā herba callida. et ſignificat eiꝰ deſideria inflāmata. q̨̄ ad deū aſcēdūt et gͣtuꝫodorē ſibi faciūt. Tertio aduocat pie-

tatis ſigno. Legit̉ enī in hiſtoria eccl̓iaſtica. Ꝙ antipater idumeꝰ apud imꝑatoreꝫfalſe accuſatꝰ ē. At ille. Eiectis veſtibꝰ cicatrices vulneꝝ on̄dit q̨̄ ꝓ imꝑatore ꝑtulerat dicens: Ego me imꝑator nolo excuſare coraꝫ te. ſꝫ illa vulnera q̨̄ ſuſtinui ꝓ teteſtimoniū ꝑhibēt d̓ me vtꝝ diligo te. Qd̓vidēs imꝑator eū ad gratiā ſuaꝫ recepit.Iſtū modū aduocādi habet ipſe chriſtuset mater eiꝰ ad deū pr̄em. Un̄ etiā Bern̄O hō ſecurū acceſſū habes ad deū. vbi mr̄ante filiū. ⁊ filiꝰ an̄ patrē ⁊cͣ. Pro quoſciendū ꝙ beata ꝟgo Maria tantā ꝯfidetiam habet de omni re quā petit. ꝙ etiā ſeexaudiri nō dubitat. Un̄ dicit Augꝭ. ſuꝑIoh̓. ꝙ qn̄ ī nuptijs dixit: Uinū nō hn̄tEt tūc chriſtꝰ rn̄deret: Quid mͥ et tibi mulier. nōdum venit hora mea. nō ꝓpter hocdubitauit ſe non exaudiri. ſꝫ ꝯfidenter aitminiſtris: Qd̓cunqꝫ dixerit vob̓ facite. acſi diceret vt ait. Augꝭ. Licet negare videat̉qd̓ peto. tn̄ finaliter filiꝰ non patiet̉ coraꝫtot aſtantibꝰ me cōfundi vt in mea petition erubeſcētiā habeā. Firmit̉ nāqꝫ credēdum eſt. ꝙ qͥcqͥd petierit mater a filio ſuo.hoc ſibi rn̄deat ꝙ Salomon rn̄dit mr̄iſuę dicēs: Pete a me mater qͥd vis. neqꝫenī fas eſt vt auertā faciē meam a te. Unſciēdū. ꝙ poſt chriſtū ad nullū ſctōꝝ tātāfiduciā hr̄e debemꝰ. ſic̄ ad beataꝫ ꝟginemMariā. q̨̄ ē mater omniū noſtrū. Chryẜ.O dulcis. ꝟgo non eſt fas te poſſe illū deſerere. qͥ ſuā ſpem fiducialit̓ ī te ponit. Vn̄etiā Bern̄. Ille ſolus a laude ꝟginis marię taceat. qͥ eaꝫ ſemel inuocatā in ſuis neceſſitatibꝰ eiꝰ auxiliū ſenſerit ſibi defuiſſe.Quantū ad quartū nota exemplū ī qͦcognoſcere poteris fidelitatē et bonitateꝫꝟginis Marię. Un̄ ſcribit Uincentiꝰ inſpeculo hiſtoriali. ꝙ duo nobiles .ſ. vir etvxor erāt rhomę carētes ꝓle. qͥ tandē ieiunijs. orationibus. et elemoſynis. a deo ꝓlem obtinuerunt. caſtaꝫ vitā deinceps ducentes. vir poſt pauca ꝑegrinatur ⁊ morit̉in peregrinatione. Mulier delicate nutritinfantē noctibꝰ ſingulis a pueritia locanseū ſecū in lectū. Qui virili ętate ſuccedēte

I

X