Sermo
hora nō putatꝭ filiꝰ hoīs veniet. Unde etiāGregꝭ. ſuꝑ Ezech̓. Etenī cōditor nr̄ diemmortꝭ incognitū eſſe voluit. vt dū ſꝑ ignoret̉. ſꝑ ꝓximꝰ eſſe credat̉. et tanto qͥſqꝫ ꝑfectior ſit in ꝯꝑatione. qͣꝫto incertior ē de vocatione ¶ Secundo debemꝰ infirmitatem patiēter ſuſtinere. qꝛ purgat nos a peccatis p̨̄teritꝭ. Exemplū habet̉ Numeri. xij.Vbi Maria ſoror Moyſi ꝑcuſſa ē lepra.ꝓpter pctm̄ detractiōiſ. eo ꝙ detraxit moyſi fr̄i ſuo. vt ſic ꝑ illā infirmitatē purgaret̉.ab illo pctō. Un̄ Iſid̓. in ẜmone. Adu̓ſacorꝑis aīę remedia ſūt. ęgritudo carnē vulnerat. mentē curat. Languor enī vitia excoquit .i. vires libidinis frāgit. Et multotiens ꝑ eadē mēbra punit̉ qͥs. ꝑ q̨̄ membrapeccauit et deū offēdit. Verbi gr̄a. Sicutqͥ offendit deū ꝑ illicitū viſuꝫ. efficit̉ aliqn̄cęcus. ſic qͥ ꝑ illicitos greſſus .ſ. chorizādo.ſaltādo. ſuꝑbe īcedēdo deū offēdit. efficit̉qn̄qꝫ claudꝰ. ⁊ ſic punit̉ in pedibꝰ cū qͥbꝰ offēdit. Sil̓r qͥ libēt̓ audit ꝟba detractoria.ſiue alia mala. punit̉ qn̄qꝫ in ſurditate. etſic de alijs. Eſt igit̉ bonū ſignū ſatis. cū hōē patiēs qn̄ tl̓ia accidūt ꝙ deꝰ eū ſic punitin eiſdē mēbris cū qͥbꝰ ille peccauit. qꝛ ẜmAriſ. ij. ethi. Medicīę fiūt ꝑ ꝯtraria. gͦ ſi ꝑintegrū annū. vel qͥn̄qꝫ oībꝰ diebꝰ vitę tuecū corꝑe peccaſti ⁊ diu in pctō vixiſti. ⁊ deꝰiam ꝑ ꝓlixiorē infirmitate vult purgare ꝑpetrata pctā tua. hͦ gratāter beniuole et cūpatiētia ſufferre ⁊ acceptare debes. UndeGregꝭ. in moral̓. Diuina diſpēſatiōe agitvt ꝓlixiori vitio ꝓlixior ęgritudo exiſtat. gͦnullꝰ debet murmurare. nec hͦ īpatiēt̓ ſuſtinere ſi diu īfirmꝰ ē. qꝛ forte diu in pctīs vixit. Nā ſic̄ mr̄ in ſuo dilecto filio nō pōt ſuſtine̓ maculā ī facie ſꝫ īmediate lauat ⁊ mūdat. ſic xp̄s ī ſuis dilectꝭ n̄ p̄t ſuſtine̓ maculaꝫ pct̄ī. gͦ ſi heri peccaſti hodie forte punitte deꝰ ꝓ peccato illo. vt ſic purgeris. Tertio infirmitas corꝑis patiēter eſt ſuſtinēda qꝛ hoſtē nr̄m debilitat. qͥ eſt corpꝰ nr̄mqd̓ eſt maximū inimicoꝝ nr̄oꝝ. qꝛ cōcupiſcit ſemꝑ adu̓ſus ſpm̄. qꝛ corpꝰ de terra formatū eſt. ideo ſꝑ trahit ad ima. ſꝫ cum aīacreata ē a deo ⁊ infuſa eſt corꝑi. ideo ſemꝑſurſum tēdit. Et ſic qn̄ corpꝰ infirmat̉. tūc
ſpūs fortificat̉. Un̄ Apl̓s. Cum infirmortunc fortior ſū. Un̄ Amb̓. Infirmitas corporis ſobrietas eſt mentis. gͦ libēter debeshr̄e infirmū corpꝰ et aīaꝫ ſanā. Quartoinfirmitas eſt patiēter ſuſtinēda. qꝛ retrahit homine a malo. ⁊ trahit ad bonū faciēdū. pͣs. Declīa a malo et fac bonū. Ꝙ īfirmitas retrahit a malo. ꝓbat̉ qꝛ infirmꝰ nōdelectat̉ ſuꝑbire in veſtibꝰ. nec choricare.nec luxuriari. nec ad tabernas ire. et ſic dealijs. Un̄ dicit dn̄s ꝑ ꝓphetā. Sepiā viātuā ſpinis. Hoc patet. qꝛ multa pctā dimiſiſti dū infirmꝰ fuiſti. q̨̄ feciſſes ſi ſanus fuiſſes. Un̄ Hugo li. iij. d̓ aīa. Quoſdā p̨̄ſciens dn̄s multa mala ꝑpetrare poſſe flagellat eos infirmitate corꝑis ne peccēt. vteis vtilius ſit frāgi laboribꝰ ad ſalutē. qͣꝫ remanere incolumes ad dānationē. Un̄ exemplū legimꝰ. ꝙ qͥdam in magna et gͣui infirmitate exn̄s. rogauit quendā ſctm̄ ꝓpterfamiliaritatē quā habebat ad ipſū vt ſibiimpetraret a deo vt a ſua infirmitate curaret̉. ⁊ facta or̄one ſēſit ſe curatū. Et cū poſtmodū magꝭ ſentiret ſe eſſe pronū ad peccādum. cepit cogitare ꝙ magis eſſet ſibi vtil̓infirmitas qͣꝫ ſanitas. ad cuſtodiendū ſe apeccatꝭ. et ad augmentuꝫ meriti. et ꝙ fatueegit. ꝙ ſimpl̓r petiuit illā ſanationē. quareecōu̓ſo rogauit eūdē ſanctū. vt int̓cederetꝓ eo ad deū vt daret ſibi qḋ magꝭ ſibi expediret ad ſalutē aīę ſuę. et ſtatim reuerſaeſt pͥſtina infirmitas. quā ipſe gͣtāter ſuſcepit tanqͣꝫ bonū donū dei. cogitās eam eſſeſibi vtilē ad cuſtodiā ſui et meriti augmētum. Itē ſciendū ꝙ infirmitas corꝑis nonſolū detrahit hominē a peccatꝭ ſꝫ etiam adbona oꝑa incitat. Hoc ſic ꝓbat̉. qꝛ īfirmꝰꝯterit̉ et cōfitet̉ pctā ſua. et ſatiſfactionē ⁊emendā ꝓponit. quā penitētiā in ſanitatenon curaſſet. Infirmꝰ deū inuocat. et ſanctos int̓pellat. et or̄ones bonoꝝ deſiderat.quoꝝ ſanctoꝝ inuocatiōes in ſanitate nōhabuit. ſꝫ ſępiꝰ de deo ⁊ ſctīs oblitus fuit.pͣs. Tribulationē et do. inueni. ⁊cͣ. ItemLucꝭ. xiiij. Cōpelle intrare. Gloſa. Qui īfirmitate cōfracti ad amorē dei redeūt cōpellunt̉ intrare. Un̄ Gregꝭ. Mala q̨̄ nosh̓ p̨̄mūt. ad deū ire cōpellūt. Eſa xxv. In
3