Sermo

infirmabat̉. Ex qͦ h̓ fit mentio de regulo qͥnobilis fuit. tunc in p̨̄ſenti ẜmone tria ſūtdicēda. Primo vn̄ nobilitas habeat ortū. et q̨̄ ſūt ſigna nobilitatis. Secūdo qͥdtenent̉ nobiles ⁊ p̨̄lati ſuis ſubditꝭ. Tertioq̨̄ ecōuerſo ſubditi tenent̓ ſuis p̨̄latꝭ. Circa primū ſciēdū ꝙ nobilitas habuit ortū ex ꝟtutibꝰ. Un̄ pͥmꝰ rex iſrl̓ .ſ. Saul electus eſt a deo. qꝛ humilis fuit et ꝟtuoſusj. Regꝭ. xv. Cū eſſes ꝑuulus in oculis tuiscōſtitui te regē ſuꝑ omnē ppl̓m meū iſrael.Secūdus rex fuit Dauid. qͥ etiā ꝓpt̓ ſuaꝫꝓbitatem electus eſt a deo. Vn̄ dixit dn̄ſde eo. Inueni virū ẜm cor meū. Ex his habetur ꝙ nobiles ex ꝟtute cognoſcōdi ſuntnō ex longis tunicis vel manicis vel in multis ſciſſuris quas ger̄t nec ex natione. aliasmęchanici et ruſtici omēs eſſent nobiles.qͦtquot enī ſāt volūt iā hr̄e ſciſſuras in veſtibus. Ꝙ aūt nobiles dn̄t eſſe ꝟtuoſi. ⁊ ꝑꝟtutes cognoſci. on̄dit. Ariſ. iij. politꝭ. Virtus ⁊ malicia determinat nobiles. Circaqd̓ q̨̄ritur q̨̄ ſunt illę ꝟtutes ꝑ quas ꝯgnoſcunt̉ nobiles? Rn̄det̉ ꝙ pͥncipaliter ſuntquinqꝫ. Prima ꝟtus eſt largitas. Un̄deꝰ qui eſt nobiliſſimꝰ eſt largiſſimꝰ. hͦ ſicpatet. qꝛ nō ſolū dat nobis ſua bn̄ficia. ſꝫdat nob̓ ſeipſū in ſacr̄o altaris in ꝑnti vita. et in futuro vult ſeipſum nob̓ dare ī p̨̄mium. Un̄ dixit ad abraā. et dicit qͦtidiead quēlibet ꝟtuoſū hoīem: Ego ero merces tua magna nimis. Itē apparet ī hͦ etiāꝙ ipſe ſolē ſuū oriri facit ſuꝑ bonos et malos. et pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. et ex ſualargitate bn̄facit. et bn̄ficia ſua impenditbonis et malis amicꝭ et inimicꝭ. Etiā largitas chriſti apparet in his q̨̄ fecit in humanitate. qꝛ ad abundantiā illa fecit. Uerbigratia. Sicut qn̄ aquā in nuptijs cōuertebat in optimū vinū. et etiaꝫ qn qͣttuor milia hominū pauit cū ſeptē panibꝰ et paudꝭpiſcibꝰ. Nā ita abūdanter illos panes ⁊ illos piſciculos multiplicauit ꝙ ſuſtulerūtſeptē ſportas de fragmentꝭ q̨̄ ſuꝑauerant.Idē etiā qn̄ pauit qͥnqꝫ milia hominū. vthabet̉ Ioh̓. vj. Cū qͥn̄qꝫ panibꝰ hordeaceis et duobꝰ piſcibꝰ. Tūc ita abundāter tri-

buit et augmētauit. ꝙ diſcipuli colleger̄tet impleuerūt duodecī cōphinos fragmētoꝝ ex qͥnqꝫ panibꝰ hordeaceis ⁊ duobꝰ piſcibꝰ q̨̄ ſuꝑauerāt his qͥ māducauerāt. gͦ qͥlargior eſt int̓ hoīes nobilior eſt. Hoc etiānaturaliter patet in aqͥla. q̨̄ ex ſua nobilitate et largitate non ſola cōmedit p̨̄dā ſuam. ſꝫ cōdiuidit alijs auibꝰ. Sꝫ ꝑcitas etauaritia rapina et exactio in ſubditꝭ ſūt ſigna ignobilitatꝭ. Secunda ꝟtus nobilitatis ꝑ quā nobilitas pōt cognoſci eſt gͣtītudo q̨̄ eſt recognitio bn̄ficioꝝ dei ⁊ hoīuꝫſcꝫ qn̄ deo grati ſunt in hͦ ꝙ eos p̨̄ alijs hominibꝰ honorauit et exaltanit. Un̄ AugꝰQui bn̄ficia dei non recognoſcit eſt ingͣtꝰUn̄ ꝓpheta. Obliti ſunt bn̄ficioꝝ eiꝰ. īmonatura et ratio humana docēt gratuitatēhr̄e erga bn̄factores. Un̄. Augꝰ. Oportetregratiari ei q̇ gr̄am fecit. Itē nobiles nōſolū debent eſſe deo grati. ſꝫ etiā ſubditꝭ ſuis a quibꝰ nutriūt̉ dn̄t regrari. qꝛ ipſi nobiles nō agros colūt. nec ſerūt. nec metūt.nec triturāt. nec laborāt in vineis. ⁊cͣ. ſꝫ alijꝓ ipſis laborāt. ſicut ruſtici in agris. carnifices. ſutores. pānicidę. et ſic de alijs. p̨̄parant neceſſaria corꝑis q̨̄ ad victū et veſtitūꝑtinēt. gͦ oībꝰ illis dn̄t eſſe grati. et qͣꝫto inmaiori reuerētia tenēt ſuos ſubditos. tātomeliores eſſe dicūt̉. Sꝫ illi ſunt ignobilesqͥ ſpernūt vel vilipendūt ignobiles et ſubditos. imo tales ignobiliores ſunt brutisaīalibꝰ. qꝛ bruta aīalia recognoſcunt illosq̄ eis bn̄faciunt. et in ſignū gratitudīs applaudunt ipſis. ¶ Ꝙ aūt bruta aīalia tribuūt qn̄qꝫ bona ſuis bn̄factoribꝰ. patet ꝑtale exemplū. Legit̉ in legenda ſctī Macharij. ꝙ cū q̨̄dā leęna habuit ſpelūcā iuxͣcellam ſancti viri. dū vna vice inueniſſetcatulos excęcatos dolens ſumēſqꝫ eos eiapportauit. et ad pedes ipſiꝰ eoſdē ꝓ illuminatione collocauit. Cunqꝫ intelligeretvir dei ꝙ ꝓ illumīatione hͦ fecit. eo oranteilluminabant̉ et matrē ſequebāt̉ ad ſpelūcam. nō tn̄ bn̄ficij illiꝰ ingrata fuit. qꝛ poſtmodū pelles ouiū cū lana qͣs capiebat ſępius et pluries quaſi pro gͣtitudine et mercede ante oſtiū cellę portauit. Iteꝫ aliud

E

S

H