Sermo
ꝑfectas facit. Itē obediētia ē clauis paradiſi ⁊ via cęli. qꝛ ꝑ inobediētiā eiecti ſumꝰd̓ paradiſo. ⁊ ꝑ obediētiā econtra intrabimus. Un̄ tres magi reu̓ſi ſūt ꝑ aliā viā inregionē ſuā. Augꝰ. Obediētia ē origo oīsboni atqꝫ ꝑfectio. Idē. Augꝰ. Nō ē leprapeior ī leproſo qͣꝫ ꝓpria volūtas ī religioſo¶ Ultimo quęrit̉. vtrū ꝑ ingreſſū religionis ꝯſequat̉ qͣs remiſſionē oīuꝫ pctōruꝫRn̄det̉ ẜm ſctm̄ Tho. ij. ij. q. vl. Rōnabilit̓ pōt dici ꝙ ſic. ſic̄ ꝑ aſſumptionē crucis.Si enī aliqͥbꝰ elemoſynis factis hō poteſtſtatim facere. ẜm illud Daniel̓. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. multo magꝭ īſatiſfactiōe ꝓ oībꝰ peccatis ſufficit. ꝙ aliqͥs totalit̓ ſe diuinis officijs mācipet ꝑ religiōis ingreſſū ⁊ eiꝰ ꝓfeſſionē. quę exceditomne genꝰ ſatiſfactiōis ⁊ publicę pͥn̄ie. vthēt̉. xxxiij. q. ij. Admone̓. Un̄ ī vitaſpatrūlegit̉. ꝙ eandē gr̄aꝫ ꝯſequūt̉ ingrediētesreligionē. quā ꝯſequūtur baptizati. Sedtn̄ ſi ꝑ ingreſſum religiōis nō abſoluerent̉ab oī reatu pęnę. nihilominꝰ īgreſſus religionis vtilior eſſet qͣꝫ ꝑegrinatio terrę ſanctę qͦ ad ꝓmotionē ī bonū qd̓ p̨̄ponderatabſolutioni a pęna ¶ Un̄ legit̉ exēplū dereligioſo. qͥdam frater ad religionē ſeu adꝯu̓ſione venit ⁊ deuote ſuſceptus ē. ſꝫ ipſedeuotiꝰ ꝯu̓ſatꝰ hūc ad monaſteriuꝫ fraterſuꝰ ncc̄itate magꝭ qͣꝫ volūtate ſecutꝰ ē. cuinimis gͣue erat. ſi qn̄ qͥs pro ſalute ſua ſibialiqͥd loq̄ret̉. bona aūt ſolū nō face̓. ſꝫ etiānō poterat audire. qͥ poſtea gͣui infirmitate a deo ꝑcuſſus ē. Cūqꝫ extremū ſpirituꝫageret. venerūt frēs vt egreſſū illiꝰ orādoꝓtegerēt. Tūc repēte cepit fratribꝰ aſtātibus clamare atqꝫ cū magnis vocibꝰ orōeseoꝝ interrūꝑe dicēs: Diſcedite. diſcedite.Ecce draconi ad deuorādū datꝰ ſū. qͥ ꝓpvr̄aꝫ pn̄tiaꝫ me deuorare nō pōt. Caputmeū iā ī ſuo ore abſorbuit. date locum vtme ampliꝰ n̄ cruciet. ſꝫ faciet qd̓ facturꝰ ē.Si ei ad deuorādū datꝰ ſuꝫ. qͣre ꝓpt̓ vosmorā patior? Tūc frēs ceperūt ei dice̓: qͥdloq̄ris. frater ſignū ſāctę crucꝭ tibi impͥme.Nn̄dit ille. Volo me ſignare ſꝫ n̄ poſſū. qꝛſquamis huiꝰ draconis p̨̄mor. Cūqꝫ hocfrēs audirēt ꝓſtrati ī t̓raꝫ cū lachrymis ce
perūt ꝓ redēptiōe illiꝰ vehemētiꝰ orare. Etſubito cepit ęger magnis vocibꝰ clamaredicēs. ⁊ gr̄as agēs. Ecce draco qui me addeuorādū acceꝑat vr̄is orōnibꝰ expulſusē. ꝓ pctīs meis int̓cedite. qꝛ ꝯu̓ti ꝑatꝰ ſū. etſęcularē vitā ⁊ ꝑu̓ſā funditꝰ relinque̓. Etpoſtqͣꝫ mutatꝰ ē mēte tūc eiꝰ aīa a corꝑe ſoluta ē. ¶ De eadeꝫ dn̄ica SermoCXXII. de qͣdruplici cōfidentia.Onfide fili rec mittunt̉ tibi pctā tua. Matth̓ix. In ꝟbis p̨̄miſſis dn̄s vultnos īducere ad bonā ꝯfidētiā quā debemhr̄e ad ipſū. Ergo dicit: Confide fili ⁊cͣ.¶ Sciendū ꝙ qͣdruplicē ꝯfidētiā deꝰreqͥrit a qͦlibet hoīe. Prima ē ꝯfidētia detꝑali ſuſtētatiōe. Sap̄. vi. Eqͣlit̓ ē ei curad̓ oībꝰ. Un̄ pͣs. Qui dat iumētis eſcā ⁊cͣ.Si enī deꝰ volucres ī aere. piſces ī aqua. ⁊aīalia ī ſiluis nutrit quibꝰ nihil ꝓmiſit. cōfidere debemꝰ ꝙ nob̓ ꝓuideat qͥbꝰ ꝓmiſitMatth̓. vi. Nolite ſolliciti eſſe dicentes:qͥd māducabimꝰ ⁊cͣ. Hāc ꝯfidētiā n̄ hn̄tquuſtas res lucrant̉ ⁊ poſſidēt. qꝛ ſi veraciter ꝯfiderēt deo ꝙ eos bn̄ d̓ iuſtis bonisnutriret. nequaqͣꝫ īiuſta ſcient̓ poſſiderēt.Sꝫ qꝛ deo nō ꝯfidūt. iō multas res poſſidēt. ⁊ adqͥrūt. Gſurarij enī luſores ⁊ mercatores qͥ cū fraude ⁊ dolo ⁊ mēdacio decipiūt ꝓximos. ⁊ vniu̓ſalit̓ oēs qͥ iniuſtasres ſcient̓ poſſidēt. ſūt hmōi hoīes deo diffidētes. Itē hāc cōfidētiā nō hn̄t etiā illiauari. qͥ qͣꝫuis īiuſtas res ſcient̓ n̄ poſſidētnec vellēt hr̄e tn̄ cū ſollicitudine cordis cōgregāt tꝑalia qͣſi vſqꝫ. ccc. vel. cccc. annosviue̓ deberēt. ⁊ aliqn̄ vix viuūt qͣdragintadies. Lucę. xij. Stulte hac nocte repetenta te aīaꝫ tuā. ⁊ ea q̨̄ cōgregaſti cuiꝰ erunt:Si cū tāta ꝓuidētia ſibi ꝓuidiſſent ī talibus q̨̄ ꝓdeſſent aīę. ī ſpūalibꝰ .ſ. ⁊ ęt̓nis bonis. ⁊ magni ⁊ diuītes eſſent iā corā deo.Un̄ qͥlibet tāto plꝰ dꝫ eſſe ſollicitꝰ d̓ aīa ⁊ſpūalibꝰ qͣnto meliores ſūt. Un̄ Bern̄. inſer. d̓ aduētu dn̄i Uerę diuitię n̄ opes ſūtſꝫ ꝟtūtes qͣs ſecū ꝯſciētia portat vt īppetuum diues fiat. Sꝫ oppoſitū ſępiꝰ ꝯtingitꝙ plures ad tꝑalia anhelant ⁊ ſpiritualia
P
Q
R