Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CXXI

Ubi duo vel tres cōgregati ſunt in noīemeo ibi in medio eoruꝫ ſum ⁊cͣ. Quantomagis vbi. xxx. vel. xl. ī noīe chriſti cōgregati ſūt. Tertiū ē diuinę vltiōis indulgētia. Un̄ Gen̄. xviij. dixit deꝰ ad AbraāSi īuenero ī ſodomīs decē iuſtos dimit loco ꝓpt̓ eos. Si aūt rōne bonę ſocietatis modice ꝑatus fuit ꝑcere tātę multitudini in tātis ſceleribꝰ. nunqͥd ꝑcetpaucis ī culpis modicis ꝓpt̓ ſociētatē bonoꝝ? Secūdo cōꝑat̉ vita religioſa vi cęleſti. qꝛ ſic̄ angeli ī cęlo paſcunt̉ ſuauitate diuina. ſic ī religiōe paſcūt̉ a deo corporalit̓ elemoſynā quā comedūt. ſpūalit̓ gr̄aꝫ. cōmunit̉ deꝰ maiorē gr̄amfacit maiorē dilectionē on̄dit religioſis religioſe viuūt reguīarit̓ ſic̄ dn̄t. qͣꝫ ſęcularibꝰ. qꝛ religioſi carēt carnali delectationē. digni ſūt vt deꝰ ſpūalē dulcedinēeis infundat. Exēplū filijs iſrael qn̄habuerūt plꝰ farina quā ęgypto ſecūtulerāt. tūc deꝰ pluit eis māna in deſerto.Similit̓ Mariā magdalenā ſegregatamab hoībus ab oībꝰ corꝑis voluptatibdn̄s. xxx. annos pauit dulcedinē diuinā ꝯſolationē angeloꝝ Un̄ Bern̄.Cibꝰ aīę ē gr̄a dei dulciſſimꝰ. hꝫ oēꝫ ī ſedulcedinē delectamentū ſaporis. tantūmodo delectat ſꝫ reficit medet̉. VndeBaſiliꝰ loquēs dulcedine ſpūali dicit:O dulcedo melliflua dulcēdo mirāda. qͣꝫdulcis es ī meditatiōe. ſꝫ dulcior in orōne.dulciſſima ī ꝯtēplationē. ſꝫ ſuꝑdulciſſimaī beatitudine. Tertio cōꝑat̉ vita monaſtica vitę cęleſti. qꝛ ſic̄ ī cęlo omīa ſūt coīa.ſic vnꝰ ibi condiuidet alijs qͥcqͥd habuerit. Un̄ Gregꝭ. Ibi apl̓i angeli gaudent merito oīuꝫ īferiorū. ibi oēs īferiorestant̉ gloria corona ſuꝑioꝝ. Ex illiusenī ſanctę ꝑfectę charitatis vnione fiet.vt qͥlibet habeat ī alio qḋ hꝫ ī ꝓprio merito. Un̄ Anſel. Unuſqͥſqꝫ intantū gaudet alteriꝰ gaudio. qͣntū ſuo ꝓpͥo. Sicī religiōe oīa dn̄t eſſe cōmunia. Ex patet ſtatꝰ religiōis cōmunitatis ẜm magiſtrū Hūbertū ē optimꝰ ſtatꝰ valde laudabilis. ꝓbatur. qꝛ ē meliorē ſtatū accipere qͣꝫ ſtatū naturę an̄ pctm̄. Et ī tali ſta-

tu ſcꝫ naturę an̄ pctm̄. erāt oīa cōmunia.Un̄ Iſido. Ius naturę ē cōmunis oīum.poſſeſſio. Nec tꝑe gr̄ę meliorē ſtatū īuenire poteſ. qͣꝫ pͥmitiuū ſtatū eccl̓ię .ſ. tꝑe apoſtoloꝝ. qꝛ tūc ī illo ſtatu oīa erant apl̓isoībꝰ chriſtianis tūc credētibꝰ cōmunia. diſtribuebat̉ vnicuiqꝫ ꝓut ei opꝰ erat. etvidet̉ duraſſe vſqꝫ ad tꝑa Conſtātini.ſic̄ habet̉. xij. q. i. futurā. Itē ī ſtatu futuręglorię oīa erūt cōmunia vt dictuꝫ ē. O qͣꝫfęlix ē ille ſtatꝰ religiōis. tales ſtatꝰ .ſ. naturę glorię gr̄ę imitat̉ Circa qd̓ quęrit̉. vtrū p̨̄latꝰ poſſit diſpēſare ſuo ſubdito religioſo ad habendū ꝓpria. Rn̄det̉ẜm Hūbertū.. qͣntecūqꝫ autoritatisſit. nec etiā papa. vt patꝫ exͣ ſta. mo.ad monaſteriū. vbi dr̄ ſic: Non exiſtimetabbas ſuꝑ hn̄da ꝓprietate poſſit aliquo monacho diſpēſare. qꝛ abdicatioprietatis ſic̄ cuſtodia caſtitatis adeo ē annexa regulę monachali. vt ꝯtra ſūmuspōtifex poſſit īdulgere licētiaꝫ. caueatmonachꝰ ne hēat ꝓprietatē. volēs ſe excuſare falſa gloſa. ſic̄ ī pluribꝰ ꝑſonis apꝑetItē q̨̄rit̉ vtrū religioſus vel religioſa mortalit̓ peccēt dicēdo: meꝰ liber. vel mea cappa. Rn̄det̉ ẜm Hūber. ſuꝑ regalam beatiAugꝭ. Si dicit ex lapſu linguę. peccatmortalit̓. Si aūt ex ꝓpoſito animo aſſertiuo qd̓ eſt ꝓprie dicere peccat mortaliter.Un̄ Augꝰ. dicatꝭ aliqͥd ꝓpriū. ſꝫ ſintvob̓ oīa cōmunia. religioſi nūqͣꝫ dn̄t dicere: meꝰ liber vel mea cappa. ſꝫ dn̄t dicerenr̄a tunica. nr̄ liber. Et tractū eſt a ſtatupͥmitiue eccleſie vt hēt̉. Actꝭ. iiij. Nec qͥſqͣꝫeoꝝ q̨̄ poſſidebat aliqͥd eſſe ſuum dicebat.Et qͥcqͥd ī pͥmitiua eccleſia vendideruntagros ſcꝫ prata vel domos. ponebāt p̨̄ciaeoꝝ ī cōmuni ante pedes apl̓oꝝ Itemq̨̄rit̉ an̄ religioſo poſſit diſpenſari circahn̄dū vſū alicuiꝰ rei. Rn̄ſio ẜm Hūb̓.duplex ē vſus. certꝰ incertꝰ. Certꝰ vſus ē auferri pōt. Incertꝰ ē ī volūtate alteriꝰ ſuꝑioris ſcꝫ vt auferat̉ ei placuerit.Et circa illū incertū vſū pōt p̨̄latꝰ diſpenſare ex cauſa rōnabili neceſſaria. Sꝫ circa certū vſū pōt diſpēſare. Semꝑ enīvolūtas religioſi dꝫ eſſe ſubiecta p̨̄lato vt

I

R