CAX

omnia membra. qd̓ ⁊ ſi tu ſimiliter fecerismultū d̓ hͦ mereberis. Nūqͣꝫ enī aliqͥs hominū tantā gloriā vl̓ cōmodū d̓ aliqͦ h̓ habuit. nūqͣꝫ aliqͥs pr̄ vel mater d̓ filio. nullꝰd̓ fratre vel amico. qͣntū tu in cęlo habebisd̓ qͦlibet ꝓximo ſaluādo. j. Teſſa. ij. Quęē nr̄a ſpes. aut gaudiū aut corona glorię?nōne vos ad dn̄m Ieſū chriſtum. Vosenī eſtis gloria nr̄a ⁊ gaudiuꝫ. ¶ Tertiaꝓprietas ē ꝙ qd̓libet mēbrū corꝑis alteri ꝓſua poſſibilitate ſb̓uenit. Mēbra enī ſibiipſis q̨̄ hn̄t inuicē ꝑticipāt. nullū enī mēbrū ſibi ſoli retinet aut appropriat officiūſuū vel bonū qd̓ hꝫ. oculꝰ ſibi ſoli n̄ videt.manꝰ ſibi ſoli nō laborat ⁊ hmōi. Sꝫ manus datori cibū. ⁊ eū qui ſibi dat̉. os ſtomacho. ſtomachus epati. ⁊ ep̄ar alijs mēbris. Deut̓. xv. Pręcipio tibi vt aperiasmanū tuā fratri egeno ⁊ pauꝑi. Un̄ ſicutvis ꝙ deꝰ ī neceſſitate tibi ſb̓ueniat. ſic tuꝓximo. Hāc etiā doctrinā ſumere poſſumꝰd̓ arboribꝰ. cuiꝰ cū trūcus bn̄ firmat̉ ⁊ ſuccū ſibi d̓ terra attrahit. diuidit illū ſuccuꝫoībꝰ ramīs. ⁊ ſic fructꝰ ex hͦ multiplicanturSi trūcus ſuccū ſibi ſoli retineret. ⁊ ramīsnō cōdiuideret. arbor ſine fructu remaneret. Simile etiā videmꝰ d̓ cęleſtibꝰ: Cumenī ſtellę virtutes ſuas ſibi a deo datas cōmunicāt cū terra nō ſoli ſibi retinēt ſꝫ diuidūt cū naſcētibꝰ ī terra .ſ. arboribꝰ. floribꝰherbis. ſegetibꝰ ⁊ hmōi terrę naſcentibusꝓut indigēt. qꝛ ſi terra q̨̄ ſibi deſuꝑ dantſibi ſoli retineret. arbores ſegetes et huiuſmodi fructus nō ꝓducerent. ¶ Quartaꝓprietas ē ꝙ mēbrū lęſū ab alio ſe nō vindicat. Sic etiā debet eſſe ī mēbris eccleſieRho. xij. Nulli malum ꝓ malo reddētes.Si os comedit vel bibit. qd̓ poſtmodumoculos ſędit. vel ſi pes ceciderit vn̄ caputlędit̉ vl̓ vulnerat̉. nō ſe vindicāt. nec ī aliamēbra lęſa vindictā exercēt. Si enī manꝰſecat digitū alteriꝰ manus. nō illi viceuerſa digitus reſecat̉. Un̄ ſtultuꝫ eſt hominiꝙ ipſe vult ſe vindicare in ſuo ꝓximo. Sienī deo cōmiſiſſes ipſe te vindicaſſet. aliuꝫgrauius puniēdo qͣꝫ tu. ⁊ ꝓ illo honore ꝙius ſuū tibi nō vſurpaſti te vindicaturusglorioſe ⁊ multiplicit̓ remuneraret Deut̓.

xxxij. Mea ē vltio. ⁊ ego retribuaꝫ. Ideoindulgendū ē ꝓximo ꝓpt̓ chriſtū ⁊ ꝓpt̓ ſalutem ꝓpriā. Quinta ꝓprietas mēbroꝝē ꝙ vnū membrū ex multa dilectione ſibifieri reputat. qd̓ alteri fit ſiue bonum ſiuemaluꝫ. Un̄ ſi pes lędit̉. os dicit. cur me lęſiſti. Si manui aliquid dat̉. os dicit: benemihi feciſti. Si corpus cōprimit̉ os dicit:cur me cōprimis? Sic etiā debet eſſe in eccleſia dei. Un̄ ⁊ caput noſtrū ſcꝫ chriſtusdicit Actꝭ. ix. Saule ſaule qͥd me ꝑſequerꝭEt etiā dicet ī iudicio Matth̓. xxv. Qd̓vni ex minimis ⁊cͣ. Et qͣnto qͣs magis ſuūreputat alienū malū vel alienū bonū. tātoſanctior ē ⁊ deo ſimilior. Un̄ Gregꝭ. ī moral̓. In tanto quiſqꝫ ꝑfectior ē. inqͣnto ꝑfectius ſentit dolores alienos. Quantūad tertiū ſciendū ꝙ tria ſūt ſigna ꝑ q̨̄ poſſumus habere ꝯiecturā ſi habemꝰ charitatē ꝓximi. Primū ē ſi ꝓximis nr̄is ī cordebonū fauemꝰ cōgratulantes ſincero cordeipſoꝝ bonis tanqͣꝫ nobis. Secūdū ē vt ſupra mala eoꝝ eis ſimili affectu cōpatiam.Quę duo tangit apl̓s Rho. xij. Gaudetecū gaudentibꝰ flete cū flentibꝰ. Tertiū ſignū eſt ſi legē naturalem ꝓximis nr̄is ꝑ oīatenemꝰ. q̨̄ ꝯſiſtit ī duobꝰ. qͦrū pͥmū habet̉Tob̓. iiij. vbi dr̄. Qd̓ tibi ab alio oderisfieri. vide ne aliqn̄ alteri faciēs. Secundūponit̉ Matth̓. v. Quęcūqꝫ vultis vt faciant vob̓ hoīes ⁊cͣ. His enī duobꝰ p̨̄ceptisa natura traditis ante tēpus legis hoīesīformabāt̉ quō ſe debebāt circa ſuos ꝓximos exercere. Un̄ lex natural̓ docet vt ꝓximo ſb̓uenias ſic̄ tibi velles fieri ſi ī tali ſtatu ⁊ neceſſitate eſſes. Un̄ Hiero. in epl̓is.Uult enī deꝰ vnūquēqꝫ alteriꝰ anguſtiasvt ꝓprias ſētire. ⁊ quō ſibi ī tali tribulatione ſi eſſet ſb̓ueniri cuꝑet. ita ipſe alteri ꝓpt̓deū ſubuenire dꝫ ſi pōt. gͦ qͥ nō cōpatiturꝓximis nec eis ſubuenit in neceſſitatibus.talis habet ſignū ꝙ nō eſt ī charitate necgratia dei. Un̄. j. Ioh̓. iij. Qui hꝫ ſubſtantiā huiꝰ mūdi ⁊ viderit fratreꝫ ſuū neceſſitateꝫ habere ⁊ clauſerit viſcera ſua abeo. quō charitas dei manet in eo? UndeGregꝭ. Minus ꝓximū amare cōuincitur.qͥ nō cū eo ī neceſſitate illius ea q̨̄ ſibi ſunt

E

I

E