Sermo
ingeminauit natura tot mēbra vt dicuntphiloſophi. qͦt ſūt dieſ ī āno. vt ex hͦ rōnali inſtinctu informemur. ne vlla dies nosꝑtrāſeat. ſine laude diuina ⁊ gr̄aꝝ actiōe.gͦcū qͣs mēbra corꝑis inſpicit. tūc reduceredꝫ ad memoriā. ꝙ deꝰ tot mēbra corporiſuo ꝯtulit. qͦt ſunt dies ī anno. vt deū laudare debeat cū corꝑe. ad honorē ipſiꝰ ordinādo cogitatiōes cordis. ꝟba oris eiꝰ.⁊ oꝑa corꝑis. Un̄ apl̓s. Oīa quęcūqꝫ facitis verbo vel oꝑe. oīa ī ⁊cͣ. Et ex hͦ actiones illiꝰ hoīs nō cenſent̓ humanę. ſꝫ potiuscęlicę ⁊ diuinę. qꝛ cęlicā formā ipſis imprimit. cū eiſdē ſolū diuinū honorē intēdit. ethō ex oībus actibꝰ ſuis pōt mereri remunerationē ęternę vitę .ſ. comedēdo bibēdo.dormiēdo. laborādo. Un̄ apl̓s. Scimusqm̄ diligētibꝰ deū oīa ⁊cͣ. Ꝙ hō ī ſumēdocibū deū laudare pōt. patꝫ ꝑ Augꝭ. dicētēPorro ſi māducas ⁊ bibis ad refectiōemcorꝑis. ⁊ deo gr̄as egis. cibꝰ et potus tuuslaudāt deū. Iteꝫ dormiēdo. Un̄ Gregꝭ.Sōnus ſctōꝝ nō vacat a merito. qꝛ cū hōcomedit ⁊ dormit ꝓ ſuſtētationē ⁊ ꝯfortatiōe naturę ⁊ corꝑis ſui. vt deo ẜuire ⁊ laborare poſſit. ſꝑ meret̉. Ergo bonuꝫ ⁊ laudabile ē a qͦlibet chriſtiano. qͥ cū de maneſurgit. vt oēs ſuas actiōes ⁊ oꝑa quę illadie facere ītēdit deo offerat. ⁊ petat a deodirigi ī oībꝰ verbis ⁊ factis. Et cuꝫ d̓ ſerotrāſit dormitū vt ī aīa diſcutiat ꝓpriā ſuāꝯſciētiā. ſi ī aliqͦ deū illa die offēdit. ⁊ d̓ hͦdoleat. ⁊ ſic ꝯtrito corde ſe ad lectū ſuū locet. Un̄ Chzyſo. in ẜmone qͦdā. Qn̄ accubaueris ſuꝑ ſtratū tuū anteqͣꝫ veniat tibi ſomnꝰ. ꝓfer ī mediū codicē ꝯſciētię tuę⁊ reminiſcere peccata tua. qͥd ꝟbo vel factovl̓ cogitatiōe peccaſti. qꝛ valde ꝑiculoſū ēdormire ꝑ vnā noctē ſcient̓ ī mortali pctōqꝛ ſi moreret̉ ęt̓nalit̓ damnaret̉. Un̄ Dioni. de diui. no. Audacior ē qͥ cū vno peccato mortali dormit. qͣꝫ qͥ cū ſeptē hoſtibꝰ demorte eiꝰ īuicē obligatꝭ cōfligit. Ergo debemꝰ ſemꝑ ſtare ī timore dei die noctuqꝫ.⁊ eū ſemꝑ p̄ oculis hr̄e ī oībꝰ cogitationibus. Un̄ Iſi. d̓ ſum. bo. Timor dn̄i expellit pctm̄. Timor repͥmit vitiū. timor cautūfacit hoīeꝫ ⁊ ſollicitū. vbi timor nō ē ibi ſa
lus n̄ erit. Vn̄ ſcriptū ē Ecc. xxvij. Si n̄ ītimore dn̄i te tenuerꝭ ⁊cͣ. Un̄ Bern̄. Cō.nexa qͥdē ſunt timor ⁊ religio. nec mancrepōt alterū ſine altero. O qͣꝫ plures ſūt quifine oī timore viuūt. ⁊ illis non erit ſalus.Un̄ pͣs. Initiū ſapīę timor dn̄i. Nam hōqͣntūcūqꝫ ſanctꝰ ſi nī timore dei ſtat. finaliter male hēbit. Un̄ Bern̄. Omne nāqꝫvirtutū ędificiū ilico vergit ī p̨̄cipitiū. ſi timoris dn̄i amiſeris p̨̄ſidiū. Quartumqd̓ inducit ad laudādū deū ē ꝙ deū laudare ⁊ ei gr̄as agere ē q̨̄dā diuinę maieſtatis ꝓteſtatio ⁊ nr̄ę neceſſitatis denotatio.In hͦ enī ꝙ deo de ſuis bn̄ficijs gr̄as agimus eū dn̄m nr̄m ⁊ capitaneū ꝓteſtamur.Un̄ chriſtꝰ volēs d̓ quinqꝫ panibꝰ feſtumfacere qd̓ nō fuit feſtū humanū ſꝫ diuinū.gr̄as egit et fregit. deditqꝫ diſcipulis ſuisvt apponerēt turbę. Itē ē etiā nr̄ę neceſſitatis denotatio. qͥ enī regratiat̓. ſuā neceſſitatē ꝓteſtat̉. Cū enī deo de receptis gr̄asagimꝰ ꝓteſtamur ꝙ nihi habemꝰ niſi qd̓d̓ eiꝰ munere poſſidemꝰ ¶ Quintū inductiuū qꝛ gr̄arū actio ē bonoꝝ receptoruꝫ adeo augmētatio. Nā deū ſic ꝓuocamusad dandū maiora. ſi d̓ ꝑceptis gras agimus ⁊ datorē reuereamur. Vnde Bern̄.Dona multiplicant̉. ſi pͥora tanqͣꝫ donaſuſcipi vident̉. Vnde etiā Chryſo. ſuperMatth̓. Gr̄arū actio ē inuitatio ad plusdandū. Et ideo optimꝰ modꝰ impetrādiē d̓ ꝑceptis pͥus gr̄as age̓ deo. gͦ qn̄ hō ſerioſe aliqͥd a deo vult impetrare. tūc d̓ ꝑceptis pͥmo dꝫ gr̄as agere. Verbi gratiaSi petis a deo aliqd̓ tꝑale .ſ. tibi neceſſariū .ſ. ꝓ veſtimēto corꝑis. tūc antea ſibi regratiari debes ꝙ te miſericordit̉ a puericiatua veſtiuit. ⁊ nūqͣꝫ te ī frigore mori ꝑmiſitUn̄ Gregꝭ. Sequētiū rerū certitudo ē p̨̄teritaꝝ exhibitio. Similit̓ ſi petis cibum.tūc regr̄are ſibi ꝙ te pauit a iuuētute tua.Similit̓ ſi petis ꝯſeruationē fructuū. ſegetū ⁊ vineaꝝ. tūc regr̄are ſibi d̓ ꝑceptis fructibꝰ Similit̓ ſi petis p̨̄ſeruari cū mercimonijs tuis a raptoribꝰ. tūc regr̄are ſibi ꝙ teantea ſępius cuſtodiuit ⁊ ꝓſperitatē ꝯceſſit. ⁊ poſtqͣꝫ ad domū reu̓ſus fueris. tunc d̓his q̨̄ lucratꝰ es. debes chriſto ꝑtem dare.
F