CVI

moriūt̉ tales. ⁊ etiā illę res ſic iniuſtę acqͥſitę cito recedunt. ⁊ ꝑdunt̉. Secūdū eſtſpūale damnū. qn̄ ſanctus Michael trutinat bona ⁊ mala ipſoꝝ tunc bona operaipſoꝝ nullius vel qͣſi ꝑui ponderis erūt reſpectu maloꝝ oꝑum. qꝛ ſcriptuꝫ ē: Per q̨̄quis peccat. per hęc ⁊ puniet̉. Deut̓. xxv.Scd̓m menſurā delicti erit ⁊ plagarū modus ¶ Tertu mercatores ſunt. qͥ ꝓpt̓ dilatione tꝑis res ſuas vendūt chariꝰ ⁊ maiori p̄cio qͣꝫ valent vel valere pn̄t. niſi dubiū ſit ꝙ merces tꝑe ſolutionis debeāt plꝰvel minꝰ valere. qꝛ tunc licite p̄nt vendi intanto plus. in qͣnto eſtimat̉ ꝙ debeāt p̨̄ualere tꝑe ſolutionis. Et hͦ ītellige ſi iſte venditor iam nolebat vendere iſtas merces.ſꝫ intēdebat ẜuare vſqꝫ ad illud tēpus. ettūc a pͥmo vendere. Cū enī venditor ſtatuat ī corde ſuo ꝓ qͣnto velit rē ſuā dare. nōdebet ꝓpt̓ dilationē tꝑis p̄ciū augmētareUerbi gr̄a. Si qͥs iā vellet equū vendereꝓ. x. florenis. tūc ſi ꝓpt̓ dilationē ad dimidiu annū illū vendit ꝓ. xi. florenis. tūc tenet̉ vnū florenū reſtituere. qꝛ vſurā ꝯmiſitSꝫ ſi aliqui dicūt: nōne poſſumꝰ venderemerces noſtras cū dilatione tꝑis? Rn̄det̉.Cū dilatione bene licet vendere. ſꝫ ꝓpt̓ dilationē p̄ciū nō debet augmentari. Namqͥ ſic vendūt merces ſuas longe chariꝰ ꝓpt̓dilationē ſolutiōis qͣꝫ ſi eis in ꝯtinēti ſoluerent̉. vſurā cōmittūt. vt patet d̓ vſu. c.Conſuluit. Quarti ſunt qͥ aliud oſtendunt ⁊ aliud vendūt. vt faciūt illi qͥ occultant malū ſub bono ⁊ bonū ponūt ſuꝑ malum. ⁊ in medio. ⁊ vlterius in fundo ponūtillud qḋ deterius ē. ⁊ dicūt ꝙ totū ē ſic̄ ſuperius apparet. ⁊ ſic mentiēdo ꝓximos decipiūt. Inde legimꝰ tale exēplū ī dialogocęſa. Quędā matrona venit ī quadrageſima ad ꝯfitendū peccata ſua. ⁊ flectēs genua ſua coram cōfeſſore. qͥcquid ſe boni cōmiſiſſe nouit cepit narrare: et cū phariſęoillo de quo dicit̉ in euangelio ſe iuſtificaredicēs: Dn̄e tot ſextis ferijs ſoleo in aqua⁊ pane ieiunare. ⁊ tales elemoſynas dare.eccleſias frequentare ⁊ multa bona facere.Cui ſacerdos dixit: Ad quid domina ve-

niſtis? Nunqͥd ꝓ iſtis oꝑbus vultis acciꝑe pęnitentiā. quare nō dicitis peccataveſtra? Rn̄dit illa: nihil conſcia ſum. Aitſacerdos: Cuius eſtis officij? Rn̄dit. Ferrum vendere ſoleo. Ad quā ille: Soletisne aliqn̄ minores ꝑticulas ī ligaturis maioribꝰ intermiſcere. ⁊ ſic totū vendere. Dicente illa: Soleo. Rn̄dit. Ecce hoc criminale peccatū eſt. qꝛ dolus ⁊ fraus. Secundo interrogauit dicēs: Soletis ne aliqn̄mentiendo iurare ⁊ peierare. ⁊ aliqn̄ maledicere ęmulis veſtris. ⁊ alijs plus vendētibus inuidere. Rn̄dit. In his ſępe deliqͥEt ſacerdos: Iſta oīa ſunt peccata mortalia. ⁊ niſi de his pęnitentiā egeritis condignā cōdemnabimini. Illa territa ī verbis eius peccaſſe multiplicit̓ ſe recognouit⁊ quid de cętero ꝯfiteri deberet didicit.¶ Quinti ſunt mercatores qͥ remiſſiꝰ ſolent dare bona ſua qͣꝫ valeant. ⁊ hoc ꝓpterneceſſitatē pecunię. Un̄ cum quis coactꝰeſt aliqua neceſſitate vrgente. oportet euꝫcū damno bona ſua aliqn̄ vendere. Et tales ſic ementes ſcienter ⁊ multo minꝰ in p̄cio dantes qͣꝫ bona ꝓximi valeant. tenent̉recōpenſare damnū. Et hoc illi nō aduertunt qui qn̄qꝫ emerēt ſi poſſent ꝓ vno floreno qd̓ valeret tres vel quattuor. ⁊ de hͦſibi nullā ꝯſcientiā facere volūt. etiā ſi ſciant ꝙ tales res cōmuniter ſic nō venderētur. niſi ille ex mera ⁊ pura neceſſitate vendere cogeret̉. De hoc aſſumas tale exēplūde vno qͥ emit ꝑpetuos redditus ⁊ certosſemꝑ vnū florenū ꝓ nouem cū tn̄ conſuetudo ꝑpetuandi redditꝰ multoplures requirat. ſꝫ venditor neceſſitate coactus ſitſic vendere. talis emptor cū damnationeſui ⁊ ſuoꝝ illos ſic emit redditus. Iteꝫ ſitvnus qui alteri ꝓ qͣdraginta florenis vendat vnū equū qui vix triginta valeat. etiāſi ſuꝑ hoc ſibi cōcedat aliquot florenos ꝑannū talis cōmunicari nō debet. qꝛ talibꝰvſurarijs peccata nō dimittunt̉. niſi reſtituant ⁊ recōpenſent damnuꝫ ꝓximis. Nāvt dicit̉ ī decre. Uſurarius nō vere pęnitet. niſi pͥus vſuras reſtituat. xiiij. q. vi. c.Si res. Et quod dictum eſt d̓ venditore

A