XCVI
petijt ꝯfeſſorē ⁊ ꝯfeſſa ē alia peccata. ſꝫ vitiū illud non ꝯfitebat̉. ⁊ cū ſacerdos pixidem aꝑiret. ⁊ corpꝰ dn̄i ſibi porrigere vellet. tūc os ſuū clauſit ⁊ ad parietē ſe vertitdicēs: Sic̄ vertebaꝫ me ſępius ab alijs qͥme offenderūt ⁊ nunqͣꝫ ex corde eis indulſi. nec eos amādo dilexi. ⁊ ꝯtinue ī iracūdia ſteti ⁊ alios cū iracūdia mea ꝑturbaui. ſic deꝰ auertet ſę a me. ⁊ me nunqͣꝫ miſericorditer reſpiciet. nec ego eū lęte ī regnocęloꝝ videbo. ſꝫ cū oībꝰ iracūdis dęmonibus damnabor. ⁊ ſic miſera ⁊ iracūda mu¶ In eadēlier expirauit.dn̄ica Sermo. xcvi. Quō reconciliari debęmus proximis.I offers muSſ nus tuū ante altare. ⁊ recordatus ibi fueris qꝛ frāter tuꝰ hꝫaliquid aduerſū te ⁊cͣ Matth̓. v. In oībꝰoꝑbꝰ noſtris tria attendere debemꝰ .ſ. honorē dei. ędificationē ꝓximi ⁊ meritū nr̄mDeꝰ enī tantę bonitatis eſt. ꝙ plꝰ reſpicitad noſtrā vtilitatē. ⁊ ꝓximi ędificationeꝫqͣꝫ ad ſuū honorē. Offerre enī munꝰ ad altare ꝑtinet ad honorē dei. ſꝫ qͥ iſtud offertcū odio ꝓximi nō hꝫ meritū. et ſcādalicatpximū. Uult igit̉ deꝰ vt hō ītermittat honorē ſuū ⁊ fiat ꝓximo recōciliatus pͥus. etſic meritoriaꝫ offerat oblationem. VndeChryſo. Vide miſericordiā dei. qͥ plꝰ reſpicit hominū vtilitatē qͣꝫ ſuū honorē. plꝰenī reſpicit ⁊ diligit ꝯcordiā fratrū qͣꝫ munera ſua. dicit gͦ: Si offers munꝰ ⁊cͣ. Un̄Gregꝭ. Munus nō accipit̉. niſi ante diſcordia ab aīo pellat̉. Un̄ etiā Augꝰ ſuꝑilla ꝟba dicit: Si abſens ē et pedibꝰ corporis nō poſſis ire ad eū. tūc aīo ꝓſternaste ī ꝯſpectu dei tui ſi oblaturꝰ es. Si ꝓpevel p̨̄ſens ē. reuocādꝰ ē ad amorem. ab eoveniā petendo ſi euꝫ lęſiſti vel ſi te leſeritdimittēdo cordis rancorē ¶ Sed ſi diEceres: Quis ē modꝰ recōciliandi ꝓximū?Rn̄deo ꝙ talis ē modꝰ ẜm Chryſo. ſuperMatth̓. ⁊ ſuꝑ p̨̄dicta verba vbi dic̄: Sicogitatū offendiſti. cogitatū reconciliare.ſi verb̓. verb̓. ſi factis. factꝭ. niſi enī quē factis lęſiſti. factis placauerꝭ. ſine cauſa oras
deū. ſine cauſa elemoſynas factis de rebꝰqͥbꝰ alios ſpoliaſti. Quid enī ꝓdeſt ſi vnꝓ te ad deū orat. ⁊ alius adu̓ſus te deuminterpellat? Iuxta illud Eccꝭ. xxxiiij. Dona īiquoꝝ nō approbat altiſſimꝰ. Circaqd̓ ſciendū ꝙ modus recōciliandi dꝫ eſſetalis. ꝙ ſi offendiſti ꝓximū corde eū odiēdo aūt ſibi inimicādo. vt ex puro corde īdulgeas nec aliquā vindictā ſiue ꝟbo ſiue oꝑe ei inferas. Sꝫ qualiter tenemur īdulgere ꝓximis. d̓ hͦ q̨̄re īfra ẜmo. cxxx. Y.¶ Secūdo ſi offendiſti ꝓximū tuū ꝟbisq̨̄ offenſio verboꝝ contingit multipliciter.Primo offendit̉ ꝓximꝰ verbis. ⁊ hͦ ꝑ falſum teſtimoniū ¶ Pro quo ſciendum ꝙfalſus teſtis in falſo teſtimonio multa mala ꝯmittit. Primo aīaꝫ ꝓpriā occidit. cūmendacio ſuo ⁊ falſo teſtimonio. Sap̄. j.Os qd̓ mentit̉ occidit aīaꝫ. Secūdo chriſtū negat. qꝛ corruptio veritatis ē abnegatio dei. Un̄ qͥ veritate negat. chriſtuꝫ negat. imo ē valde deteſtabile ⁊ horrenduꝫ.nomē dei aſſumere ī teſtimoniū falſitatisTertio ꝓximū lędit ⁊ dānificat. aut ī rebꝰaut ī fama. aut in ꝑſona cū ſuo falſo teſtimonio. Et qͥlibet talis bonus ſic lęſus pōtdicere cū chriſto illud pͣs. Inſurrexerūt inme teſtes iniqui ⁊cͣ. Sciendū ꝙ qͥlibet faſſus teſtis ẜm ſanctū Tho. peccat mortalit̓.⁊ tenet̉ ad reſtitutionem oīuꝫ damnoꝝ. q̨̄ꝑ ſuū falſum teſtimoniū ꝓximo euenerūt.q̨̄ ſine ſuo falſo teſtimonio nō eueniſſent.Secundi qͥ ꝓximos ꝟbis offendunt ſuntderiſores q̨̄ offendūt ꝓximū deridendo ⁊ſubſannando. Et qͥlibet talisʳ ſubſannabit̉ a deo. Un̄ pͣs. Qui habitat ī cęlis irridebit ⁊cͣ. Circa qd̓ quęrit̉ vtrū deriſioſit pctm̄ mortale. Rn̄deo ẜm ſctm̄ Tho.ij. ij. q. lxxv. dicēdo. ꝙ qn̄ aliqͥs malū alicuius ꝑſonę vel defectu ī riſū vel ludū ponit deriſio dr̄. Et ſiqͥdē hͦ fiat inqͣntū malū ē ꝑuū ẜm ſe. ſic deriſio ē pctm̄ veniale.Sꝫ qn̄ accipit̉ quaſi ꝑuū rōne ꝑſonę. ſicaliquē deridere eſt eū omnino ꝑuipendere ⁊ talē vilem eſtimare. vt de eius malonō curandū. ⁊ ſic deriſio eſt pctm̄ mortale⁊ tanto grauius. quanto maior ī reuerentia datur perſonę quę irridetur. Unde
P
Q