Sermo

peccator magis torquebit̉. Quarto homines peccāt ī ornatu corꝑis. ⁊ hͦ fit ꝓpternimiā cōplacētiā ⁊ amore ⁊ ſollicitudinēquā hn̄t ad ornatū ⁊ pulcritudinē corꝑisTantꝰ enī pōt eſſe ille amor ⁊ tāta cōplacētia ꝙ eſt mortale pctm̄. ⁊ qͣſi idolatria.vt qn̄ iſte amor ⁊ ꝯplacētia amorē dei priuat. qꝛ hͦ ab hoīe colit̉ qḋ p̨̄ cęteris diligitur. Augꝭ. dic̄. Nullū peccatū ē adeo veniale. qd̓ nō fiat mortale dum placet. Ergoiſti ꝑiculoſe ſtāt qͥ hn̄t nimis magnā complacētiā ī ſuis veſtibꝰ. eo ꝙ hn̄t diu̓ſa paria veſtiū. imo diu̓ſos colores et diuerſasſciſſuras ī tunicis ⁊ ī pallijs ſuis. ī magniscaputijs ⁊ peplis et cingul̓ ⁊ corrigijs deauratis. ⁊ ſic d̓ alijs. Quinto peccāt homines ī ornatu corꝑis ꝓpt̓ ſcandalū ꝓxmi. qͣꝫuis nō intēdāt cum ſuꝑbꝰ ornatu ⁊pulcritudine corꝑis aliquē allicere ad malā ꝯcupiſcētiā. cū tn̄ cogͦſcāt veracit̉ aliosꝓpt̓ ornatū corꝑis ſui accēdi ad malā ꝯcupiſcētiā. nec tn̄ etiā dimitte̓ volūt ſuꝑfluūornatū ſui corꝑis ꝓpt̓ ſalutem ꝓximorumſꝫ potius volūt aīas proximoꝝ dānari. qͣꝫipſi velint illo ornatu carere. tales qͥdemgrauit̉. imo mortalit̓ peccāt Sexto peccāt hoīes cū ornatu ꝓpt̓ exēplū ⁊ informationē alioꝝ. Sic̄ qͥ pͥmitꝰ inuenerūt vl̓ adhuc hodierna die inueniūt nouos modosveſtiū ⁊ extraneitatis. ⁊ volūt hr̄e ſeqͥcesī talibꝰ adinuētionibꝰ. ſic̄ ī lōgis caudis ⁊ſciſſuris diu̓ſis. ī peplis in caputijs. ī crinibus. ī cingulis ī calcijs ⁊ alijs ornamētis.Et taliū pęna accidētalis augmētat̉ ī inferno qͦtidie vſqꝫ ad nouiſſimū diē a qͦlibet hoīe qͥ eos imitat̉ ī talibꝰ inuētionibꝰ.Exēplū d̓ ſuꝑbia. Quidā ſacerdos ꝓ matre ſua mortua multū ſe affligebat. orādo⁊ celebrādo ꝓ ea. Cū aūt qͣdā die ꝓ ea celebraret ⁊ deſiderabat aliqͥd ſcire d̓ ſtatueiꝰ. vidit eā ī ſporta iuxta altare detētaꝫ aduobꝰ dęmonibꝰ ⁊ ligatā. Uidebāt̉ aūtde capite eiꝰ ꝓminere ẜpentes ignei tanqͣꝫcapilli. ⁊ bufonē ſuꝑ pectus eius. ⁊ igneasflāmas ī eiꝰ faciē ſpumantē. ⁊ ī manibꝰ etpedibꝰ catenas igneas qͥbus erat ligata:⁊ dictū ē ei ꝙ inutilit̓ ꝓ ea oraret. qꝛ dam-

nata eſſet. Et addidit ꝙ has pęnas pateret̉ ꝓ ornatu capitis ⁊ criniū. ⁊ ob hͦ haberet illos ignitos ẜpentes caput eiꝰ circumcingētes. Sꝫ bufoneꝫ ſuꝑ pectꝰ ſuſtineretꝓpt̓ denudationē colli ⁊ māmillaꝝ. ⁊ qꝛ faciē ſuaꝫ colorauit. iō bufo igneas flāmasī faciē eiꝰ ſpumaret. ⁊ qꝛ manꝰ eiꝰ extenderat ad impudicos amplexꝰ ⁊ tactꝰ. ⁊ cumpedibꝰ deū offenderat. ſaſtādo ⁊ choricando. ideo manus ⁊ pedes eius eſſent ligaticatenis igneis. Ergo talibꝰ peccatoribꝰdicit̉: Ligatis manibꝰ ⁊ pedibꝰ ꝓijcite eūin tenebras exteriores ⁊cͣ.¶ In dn̄ica ſecūda poſt octauastrinitatis de gaudijs celi. ſermolxxxiiij.Omo quidaꝫfecit cęnā magnā ⁊cͣ. Lucꝭ. xiiij.In verb̓is ꝓpoſitis oſtēdit̉ dei liberalitas⁊ hͦ ī magnitudīe huiꝰ cęnę. Circa qd̓ ſciendū ꝙ hͨ cęna magna ē. Primo qͣntūad cōuiuas. Nulli enī cōuiuę erāt ibi niſi magni .ſ. reges ⁊ reginę. Eccꝭ. ix. Viri iuſti ſint tibi ꝯuiuę. Un̄ dic̄ dn̄s. Cibꝰ ſuꝫgrādiū Gen̄. xlix. Pinguīs panis eiꝰ ⁊ p̨̄bebit delitias regibꝰ. Un̄ de qͦ libet beatobn̄ d̓r ꝙ ipſe rex ſit dicēte pͣs. Gloria ⁊ honore ⁊cͣ. ⁊ iteꝝ. Poſuiſti dn̄e ⁊cͣ. Scd̓od̓r magna qꝛ magnis expēſis parata ē iſtacęna qꝛ morte chriſti. Tāta ē ei delectabilitas huiꝰ cęnę ꝙ ſācti qͥ p̨̄guſtauer̄t d̓ cęna iſta mortē nō reputabāt. qꝛ ſe ad hanccęnā venire ſperabāt. Ro. viij. Nō ſūt cōdignę paſſiōes huiꝰ tꝑis ad futurā gl̓iamq̄ reuelabit̉ ī nobis. Tertio d̓r magna qͣntū ad ea q̨̄ ꝑata ſūt. Nā delitię huiꝰ cęnęreſpectu delitiaꝝ q̨̄ ſūt ī mūdo. ī tanto ſūtmaiores: ꝓ qͣnto mare reſpectu vniꝰ guttęHoc ꝓbat̉. qꝛ ſūt īfinitę. Un̄ Ariſto. iiij.phyſicoꝝ. Finiti ad īfinitū nll̓a ē ꝓportio¶ Sciendum ꝙ d̓ p̄cioſitate glorię beatoꝝ multi doctores multa ſcripſerunt etdixerunt. nec tn̄ vnū gaudiū ex illis explicare potuer̄t. Chryſo. In monte thaborchriſtus diſcipulis ſuis octo fercula id eſtocto beatitudines ꝓpoſuit. Sic etiā ī cęlo