LXIX

ſunt. et ſic de alijs caſibꝰ quos in iure poteris inuenire. ¶ Quo ad tertiū ſciendū ꝙin quinqꝫ caſibꝰ quis licite poteſt cōmunicare excōicato. Primo qn̄ loquit̉ ei ī hisq̄ pertinēt ad abſolutionē vel alias ad ſalutem animę. licet alia ꝟba incidēter interponat vt magis ꝓficiat. Secūdo quicūqꝫorator .i. cauſa or̄onis vadēs aut ꝑegrinꝰ.aut viator ī t̓raꝫ excōicatoꝝ deueniret vbinon poſſet emere. vel ſi nō habet alias vnemat. tali dat̉ licentia ab excōicatis accipiendi ꝓpter neceſſitatē. Tertio vxor excōicati excuſat̉ a ꝑticipatione mariti excōicati. Quarto filij excuſant̉ a ꝑticipatiōe patris excōicati. Et intelligit̉ ẜm Guilh̓. defilijs qui adhuc ſunt in pr̄is ptāte et cōmēſales pr̄is. Alij vero filij extra domuꝫ pr̄isexiſtētes nō excuſant̉. Similit̓ ſerui et ancillę. qui et ante excōicationē fuerūt in ſeruitio illius dn̄i excōicati et adhuc ſunt.Quinto ꝓpter ignorātiam. cū quis ignorat illū eſſe excōicatū actu et cōicat cuꝫ eo.Quid aūt ſi ſcio habitu aliquē eſſe excōicatum ſed actu nō. ⁊ cōmunico ei. Rn̄deoẜm Guilh̓. ſi hoc facio ſubito et nō adu̓tomeipſum. credo ꝙ pecco. nec tn̄ ob hͦ excōmunicationē incido ¶ Queritur ſi excōicatus intret eccl̓iam an alij teneātur exire vel ꝓcurare ꝙ ille exeat? Rn̄detur ẜmRay. Si manifeſtū eſt eū eſſe excōicatumtunc vel alij exire tenētur vel procurare ꝙ̄ille exeat. xj. q. iij. Sicut apl̓i. Quid ſi excōicatus intrat eccleſiā et ſacerdos iaꝫ incepit miſſam? Rn̄det̉ ẜm Ray. Si eſt occultū non debet dimittere officiū. Si ꝟoeſt manifeſtū. moneat eū publice vt exeat.et ſiquidē nō vult exire et ſacerdos nō inchoauit canonē nō debet ꝓcedere ſꝫ dimittere. Si ꝟo anteqͣꝫ ſacerdos videret eumvel priuſqͣꝫ ille eccl̓iam intraret canonē inchoauit. debet ſacerdos ꝓ cedere ī officio.ita tn̄ ꝙ finito canone et ſumpto ſacro anteqͣꝫ dicat cōmunionē. moneat illū vt exeat. ꝙ ſi nō vult. poteſt ſacerdos eū eijcere.⁊ ſi non vult eijci. in ſacriſtiā rediēs dicatcōmunionē et q̨̄ poſt cōmunionē reſtabātItem quęritur ſi aliquis ſalutet vel reue

rentiā exhibeat excōicato vel inclinet ei ſalutanti ſe. et moueat labia quaſi ſalutanseum. cum tn̄ nihil dicat. quid de illo? Rn̄deo ẜm Guilh̓. Nō incurrit excōicationēqꝛ penę nō ſunt extendēdę ſed reſtringēdęUn etiaꝫ ſciendū ꝙ ſi ꝟbo ſalutat̉ ab excōmunicato. nō debet reſalutare eū. ſꝫ pōtei dicere. deus te emēdet. et hmōi. Item ſivir vocet excōicatum ad mēſam. nunquidvxor poteſt et ad ipſam mēſam comedere.Rn̄deo ẜm Guilh̓. Credo ꝙ non. ſed tn̄poteſt ad aliā mēſam in eadē domo ita remote comedere. ꝙ merito poſſet dici ꝙ nōcomedant ſimul. Item queritur vtrum excōmunicatis poſſit aliquid dari. Reſpōdeo ẜm Guilh̓. Ꝙ poteſt. et hoc cauſa humanitatis et in ſuſtentationem qn ſcꝫ indigētes ſunt. Et intelligo ſolū quo ad neceſſaria vitę vel alimēta veſtes et hoſpitia.ſic tn̄ ꝙ ꝓpter hͦ nō dimittat laborare proabſolutione. ſecus ſi petit alia vtenſia vt ſecurim vel foſſoriū et hmōi q̨̄ non ſunt eiscōcedēda. xj. q. iij. Qm̄ multos. ¶ Ultimo ſciendū ꝙ illi qͥ ꝑticipant cū excōicatꝭſciēter ⁊ ꝑtinaciter gͣuiter peccāt. ſic̄ illi quicum eis cōmedūt. bibunt. emunt. vel vendunt. et ſic de alijs. Hoc patet qꝛ talis cōmunicans excōicato ꝯtra ꝓhibitionem ſuip̨̄lati peccat in ſeipſum. qꝛ nō cauet ſibi abeo qui habet morbū cōtagioſuꝫ. in quo videtur minꝰ amare animā ſuā qͣꝫ corpꝰ. qſi ſciret ſe incurrere lepram corꝑis proptervnā comeſtionē vel locutionē qͣꝫ cito accederet ad excōicatū. caueret ſe omnino a ꝑticipatione excōicatoꝝ. Sed lepram aīę. iminorē excōicationē quā incurrit ꝑticipādo cum excōicato nō curat. q̨̄ tamen ꝑiculoſior eſt qͣꝫ lepra corꝑis. Item tꝑalia pręponit talis aīę ſuę. qꝛ ſi ꝓhibitum ſibi eſſetſub pęna vniꝰ floreni ne loqueret̉ illi excōmunicato caueret ſibi de damno tꝑali inquātum poſſibile eſſet. Sꝫ de gr̄a chriſti ⁊de aīa ſua non curat. Et talis excōicatocōmunicans potius vult priuari mēſa deiideſt ſacramēto altaris. qͣꝫ mēſa excōicat.cum quo in comedēdo ꝑticipat. qꝛ tal̓ nōdebet cōmunicare. nec aliqd̓ ſacr̄m acciꝑe

p 2

L

M