LXIX
ſpūſſanctus datus eſt apl̓is in ſuꝑiori cęnaculo. qꝛ illi qui volūt reciꝑe ſpm̄ſanctūdebent cor ſuū leuare ꝑ ꝯtemplationē. perhͦ enī veniūt obuiā ſpūiſancto. Itē debētſe abſtrahe̓ a carnalibꝰ deſiderijs ⁊ a vanisgaudijs mūdi. Un̄ Augꝰ li. v. ꝯfeſ. Gaudiū diuinę dulcedinis nō deguſtas ſi carnali delectatione cor maculas. Bern̄. Delicata eſt diuina ꝯſolatio nec dat̉ admittētibꝰ aliena. Et qn̄ hō abſtrahit ſe a carnalibꝰ delitijs. tūc erit dignus reciꝑe diuinaꝫcōſolationē. Exemplū huiꝰ patet in filijsiſrael. qui nō receper̄t māna durāte farinaęgyptioꝝ et qͣꝫdiu fuer̄t in egypto. Sꝫ indeſerto deficiēte eis farina receperūt māna¶ In eadem dominica. Sermolxix. de excōmunicatione maiore et minore.Gſqꝫ ſynagogis fa. vos. Ioh̓. xv. Sciendū ꝙſicut iudęi olim tenuer̄t ſe ad diſcipulos chriſti ſeꝑando eos a ꝑticipatiōeet cōmunione ipſoꝝ. ſic nos iam tenere debemus quo ad iudęos. ⁊ etiā ſignāter quoad excōicatos maiori excōicatiōe. a quoꝝꝑticipatione ⁊ cōmunione nos abſtraheredebemꝰ. Pro qͦ ſciendū ꝙ h̓ in p̨̄ſenti ſermone tria ſunt dicēda. Primo ꝙ excōicatio eſt triplex. ⁊ quare timēda ſit. Secūdoin quibꝰ caſibꝰ incidit qͥs in maiorē excōicationē. Tertio declarādę aliq̨̄ q̨̄ſtionesde excōicatꝭ. ſcꝫ in quibꝰ caſibꝰ qͥs licite cuꝫexcōicato poteſt cōmunicare. et ſic de alijs.Quantum ad pͥmū ſciendū ꝙ excōicatio eſt duplex .ſ. maior et minor. Minor ſeparat a ſacr̄is eccl̓ię. qꝛ nullū ſacr̄m eccl̓ięaccipiendū eſt in minori excōicatione. necetiā oſculū pacis. Quā minorē excōicationē qͥs incurrit qͣꝫ cito ſciēter ꝯtra ꝓhibitionē cōmunicat cū excōicator loquēdo. cōmedendo. emēdo. vendēdo. ⁊ ſic de alijs.Et ab iſta minori excōicatione pōt abſoluere quilibet ſacerdos qͥ talē ptāteꝫ habetſuꝑ talē hominē ꝙ poſſet eum abſoluere apeccato mortali. et iſta abſolutio fit ſoloꝟbo dicēdo: Ego abſoluo te a ſentētia ex
cōicationis quā incurriſti. cōmunicādo cūtali excōicato in loquēdo. comedēdo. ⁊ ſicde alijs. Et iſta abſolutio pōt fieri ſine ſacramētali ꝯfeſſione. ſic ꝙ ipſe excōicatꝰ tl̓iexcōmunicatione minori ſcꝫ exhibeat ſe etfateat̉ ſe cōmunicaſſe cū excōicato ī loquēdo vel comedēdo. et ſic de alijs. Sciendūꝙ maior excōicatio ſeꝑat ab ingreſſu eccleſię et cōmunione fideliū et a ſacris eccleſięEt talis excōicatio timēda eſt merito a qͦlibet chriſtiauo ꝓpter quinqꝫ rōnes. Primo qꝛ ꝑ ipſaꝫ excōicatus taliſ excluditur acōſortio omniū fideliū in terra viuētiū. eta cōſortio dei et beatoꝝ in ęterna fęlicitateexiſtentiū. Ergo comꝑat̉ leproſo qͥ habetmorbū infectiuū. qꝛ a cōſortio hominū eijcitur. Ideo lepra corꝑalis ab hoībꝰ multūtimet̉. eo ꝙ eſt morbꝰ cōtagioſus. et multiſunt hoīes qͥ alias infirmitates potiꝰ ſuſtinerent qͣꝫ leprā. eo ꝙ ab hoībꝰ ſeꝑant̉. Sꝫmulto fortiꝰ timēda eſt excōicatio. qꝛ ē ictꝰgladij ſpūalis qͥ magꝭ timēdus ē qͣꝫ gladicorꝑalis. Un̄. Augꝰ dic̄ de illo qͥ excōicat̉ꝙ guiꝰ eſt hͦ illi qͣꝫ ſi feriret̉ gladio ⁊ a ferisdeuoraret̉ aut in flāmis exureret̉ Secūdotimēda eſt excōicatio. qꝛ eſt valde dānoſaAufert enī homī ꝑteꝫ ſuā de om̄ibꝰ miſſis.or̄onibꝰ. et elemoſynis. et alijs bonis oꝑbꝰq̨̄ fiūt in eccl̓ia dei. qd̓ nō eſt ꝑuū damnū.Quis enī digne ſufficeret eſtimare valorēvniꝰ miſſę? Quid tūc d̓ om̄ibꝰ miſſis q̨̄ celebrant̉ ꝑ totū mūdū. et de oībus bonis ḡ̨fiunt ab omnibꝰ hoībꝰ quoꝝ ꝑticipationeex toto carebit ⁊ pͥuatus eſt. qͣꝫdiu ī tali excōicatione ꝑdurat? Tertio timenda eſt. qꝛille qͥ excōicat̉ ſathanę tradit̉. Et etiaꝫ ẜmHen. de vrimaria. excōicatus a ptāte deiet ſi loqui liceat etiā a defenſione ſctōrumangeloꝝ eripit̉. et tam in aīa qͣꝫ in corporeptāti diaboli tradit̉. Quarto timēda ē excōicatio. qꝛ excōicatus eſt velut mēbrū abſciſum a corꝑe qd̓ ampliꝰ nullius valoris ēQuid enī valet manꝰ abſciſa a corꝑe velpes. Sic ille excōicatus abſciſus eſt a deo⁊ ſanctis eiꝰ. ⁊ nulliꝰ valoris eſt. Et ſic̄ ſuꝑomnia timēda eſt abſciſio mēbri a corꝑehoīs. ſic nihil magꝭ debet timere chriſtian-
H