LVIII
euomit venenū. ſed poſtea iterum comeditres venenoſas quibꝰ occidit hoīem quemmordet. Sic ⁊ iſti detractores venenumemittūt dū pęnitēt. ſed iterū venenoſas cogitatiōes in cor aſſumūt. qn̄ mala de ꝓxīsiudicant. ⁊ tūc iterū linguis venenoſis mordent ꝓximos qn̄ eis occulte obloquūtur.Ergo quilibet debet ſe cauere a detractiōeꝓximi. Un̄ Hiero. Noli diligere detrahere ne eradicerꝭ Pauci enī ſunt qui huicvitio renūcient. Item qꝛ tale pctm̄ vix dimittit̉. Hiero. Nō facilis veniā praua dixiſſe de rectꝭ. Quinti ſūt luxurioſi ⁊ adulteri ⁊ ſodomitę qͥ defacili recidiuant. ſic̄vxor Loth q̨̄ delectabat̉ manere ī ſodomis. Et ideo p̨̄ſumit̉ ꝙ nō ob aliā cauſaꝫretroſpexit. niſi forte qꝛ libent̓ vixiſſet vltracū eis ⁊ doluit de ꝑditiōe ⁊ ſubu̓ſione illorum. Non enī rōnabile ē ꝙ deꝰ mutaſſeteam in ſtatuā ſalis ꝓpt̓ ſolā retroſpectionēniſi ⁊ animo voluiſſet redijſſe. ẜm illud euāgelij. Nemo mittēs manu ad aratrū ⁊ reſpiciens retro. aptus ē regno dei. Nō enīintelligit̉ ibi corꝑalis retroſpectio qꝛ homo arando ⁊ retroſpiciēdo pōt regnū deiobtinere. etiā ſi oculo corꝑali ad diuitiasreſpexerit qͣs dimiſit. ſꝫ intelligit̉ de retroſpectōie mētꝭ ⁊ conſenſus. quo qͥs affectatredire ad ea quę dimiſit. Niniuite voluptuoſi ⁊ luxurioſi licet ꝓpter p̨̄dicationemIonę pęnitentiā egerūt. tn̄ poſtea recidiuauerūt. Sꝫ aliqͥ dicūt ſe nō poſſe diu cōtinere ab actu luxurię. qd̓ eſt ſimplicit̓ falſum. Quia ex hͦ ſequeret̉ ꝙ deus p̨̄cepiſſetnob̓ aliqͥd qd̓ eſſet impoſſibile nob̓ adimplere. Un̄ Bern̄. Maledictꝰ hō qui dicitdeū p̄cepiſſe impoſſibile. Un̄ ſi talis hr̄ettantā voluntatē continēdi qͣꝫtū habet vinū ſuū in vaſe cuſtodiēdi defacili ꝯtineretConſtat enī qͣꝫta diligētia obſtruit qͥs foramen vaſis repleti cū vino cū ſentit vinūexire vel ſtillare de illo. Patet etiā ex hocꝙ ſi cū vno actu luxurię deberet ꝑdere oīabona tꝑalia ſua. vel ſciret ſe amiſſurū pedivel manū. vel ambos oculos. vel ſciret ſibipręꝑatū igneū lectū in quo deberet cremari. ſicut btūs Laurētiꝰ in craticula. oīnoabſtineret. ⁊ nunqͣꝫ vſqꝫ ad mortē alique
actum luxurię ſcienter ⁊ volūtarie ꝑpetraret. Sexti ſūt guloſi ī delitijs aſſueti ⁊ nutriti a iuuētute. tales etiā vt frequent̓ recidiuant. Hoc patet in filijs iſrael qͦs dn̄spauit in deſerto māna ⁊ dixerūt: Aīa nr̄anauſeat ſuꝑ cibo iſto da nobis carnes. Etetiam murmurātes dixerunt Numeri. xi.Recordam piſciū qͦs cōmedabamꝰ ī ęgypto ⁊ peponū ⁊ cęparū allei ⁊ porri. ⁊ cupierunt ea quę reliquerāt exeūdo de ęgypto.⁊ ideo occiſi ſūt in deſerto. pͣs. Adhuc eſcęeoꝝ erant in ore ipſoꝝ. ⁊ ira dei aſcendit ſuper eos. Et vocauit Moyſes locū illū ſepulturā concupiſcentię. Ibi enī ſepeliuitMoyſes ppl̓m qui d̓ſiderauit carnes. Sictimendū eſt de guloſis qͥ modo redeūt adcrapulam ⁊ ad ebrietatē ſuā. ſic̄ illi qui inqͣdrageſima pęnituerūt ⁊ ī paſca cōmunicauerūt ⁊ iam ecōnu̓ſo ad tab̓nas vadūt⁊ ſe inebriant ⁊ ſic deū expellūt. Un̄ Amb̓in. li. de pęnitentia. Ebrioſus confunditnaturā. amittit gr̄am. perdit gloriā. incurrit damnationē ęternā. Septimi ſūt qͥaſſueti ſunt iurare ⁊ blaſphemare. tales ⁊ſi qn̄qꝫ pęniteant tn̄ cito recidiuāt. Un̄Ariſto. vi. eth̓. Difficile ē reſiſtere ꝯſuetudini quę aſſimilat̉ naturę. Unde ideꝫ. qj.eth̓. Ex actu multotiēs iterato fit habituſEt tales ſic iurantes ⁊ blaſphemātes replebūt̉ omni iniquītate. Vnde Eccꝭ. xxiijVir multum iurās replebit̉ iniquitate. ⁊non recedet de domo eius plaga. ¶ Octaui ſunt ſuperbi qui etiam vix vel nūqͣꝫſuperbiam deponūt. Et ſi qn̄qꝫ ad tempdeponunt. tamen ſibi reaſſumūt. vt patetin illis qui in quadrageſima deponūt ſuperbum habitum ſcilicet longas manicas⁊ ſciſſuras. ſed poſt feſtum īmediate reaſſumūt. Vnde dixit quędam mulier ad quēdam bonū virum: Dn̄e ad quid valet confeſſio mea. ego confiteor de ſuperbo habitu. ⁊ tamen eaſdem veſtes adhuc in camera ⁊ in ciſta retineo ⁊ deſiſtere non intēdo.⁊ talis confeſſio nihil prodeſt quę non fitcuꝫ firmo ꝓpoſito emendādi. Et iſta octogenera hominū vix vel raro ſe emendant.
E