Sermo

ęternū. Quīto tales indigne coīcantesſil̓es ſūt Iudę. ⁊ eis ꝯtinget ſic̄ iudę. de qͦlegit̉ ꝙ ſathanas ī eū ītroiuit. ⁊ chriſtū tradidit ⁊ deſꝑauit. ⁊ poſtmoduꝫ ſeipſū ſuſpēdit. Sic indigne coīcans īcidit ī maiorem ptātem diaboli qͣꝫ antea fuit. Scd̓oiudas chriſtū tradidit ⁊ iudeis vēdidit. ſꝫīdigne cōicans peiꝰ facit. Un̄ Remigiꝰ.Vę tradētibꝰ chriſtū ad crucifigēdū. Sꝫvę cū maligna ꝯſciētia ſub ſacr̄o ſumētibꝰillū. ⁊ ſi nō tradāt iudęis ad crucifigēdū.tn̄ ipſū mēbris inimici dāt ſumendū. Vn̄etiā Augꝰ. Magꝭ peccāt qͥ tradūt chriſtūpctōribꝰ qͣꝫ qͥ tradiderunt eū crucifixoribꝰiudęis. Ergo chriſtꝰ pōt dice̓ ẜm Gregꝭ.de qͦlibet ſumēte corpꝰ ſuū īdigne. ſic̄ dixitde iuda. Ueꝝtn̄ ecce manus tradētis me.mecū ē ī mēſa. Sic̄ iudas tradidit chriſtūꝑſecutoribꝰ. ſic ſumēs corpꝰ ſuū indignetradit illū inqͣꝫtum ī ſe ē dęmonibꝰ. dū ponit eū in locū qͥ ē dęmonū. Sexto qꝛ eſtmagna ingratitudo q̨̄ ibi cōmittit̉. Naꝫ īſacr̄o illo mors chriſti figurat̉ quā ꝓ hominibꝰ ſuſtinuit. Un̄ Apl̓s. Quotienſcūqꝫmāducabitꝭ panē hūc. ⁊ calicē bibetꝭ. mortem dn̄i ānūciabitꝭ. Un̄ etiā chriſtꝰ qn̄ hͦſacr̄m inſtituit dixit: Hoc facite ī meā cōmemorationē. Valde enī magna ingratitudo ē ei ꝯtumeliā inferre. ⁊ eiꝰ vulnera renouare. quē recordat̉ mortuū ꝓ ſuo amore ⁊ ſalute. Unde dn̄s pōt dicere indignecoīcanti illud pſalmiſtę. Suꝑ dolorē vulneꝝ meoꝝ addiderūt. Itē magna īgratitudo ē ꝙ ibi venit diuina maieſtas ad hominē ī ſacro altarꝭ. ⁊ hͦ cuꝫ plenitudine cariſmatū ⁊ gr̄aꝝ. Un̄ illud ſacr̄m vocaturcuchariſtia .i. bona gr̄a. ⁊ miſer hō n̄ timetei ꝯtumeliā inferre. quē ꝓ poſſe tenet̉ honorare. ſatꝭ admirari poſſumꝰ in hͦ diuinā bonitatē ⁊ hūanā ꝑuerſitatē. Un̄ bn̄ pōt dici de dn̄o nr̄o ieſu chriſto. illud Eccꝭ. xxix.Paſcet ſcꝫ cū ꝓprio corꝑe. ⁊ potabit cumſāguine ſuo p̄cioſo īgratos ⁊ adhuc amara audiet. Septimo qꝛ tales indignecoīcantes īfęliciores vidēt̉ eē cęterꝭ pctōribus. Ipſū enī ſummū bonū ē eis noxiū. ⁊ex ipſa vita moriūt̉. qꝛ ex illo ſacr̄o dignecoīcantes adquirūt ſibi vitā ęternam. ẜm

illud Ioh̓. vi. Qui māducat hūc panemviuet ī ęternū. Sic ex eodē ſacro indignecoīcantes incurrūt ęternā damnationeꝫ.Un̄ Chryſo. ſuper Ioh̓. Sicut corꝑaliscibꝰ cū vētrē inuenerit aduerſis humoribꝰoccupatū. ampliꝰ lędit. magꝭ nocet. ⁊ nullū p̨̄ſtat auxiliū. Ita ſpūalis cibꝰ ſi aliquēreꝑit malignitate pollutū. magꝭ eū perditnō ſua natura ſꝫ accipiētis vitio ¶ Undeſciēdū ꝙ qͥlibet cū deuotiōe ⁊ reuerētia ettimore ad hͦ ſacr̄m debet accedere. ⁊ ad hͦincitāt nos diuerſa exēpla ſacrę ſcripturęNā beatꝰ Ioh̓es baptiſta ī vtero matrisſanctificatꝰ a pueritia ī heremo ꝯuerſatꝰinuitatus a dn̄o vt euꝫ baptizaret. timuittāgere verticē dn̄i. Un̄ cātat eccl̓ia: Baptiſta ꝯtremuit. ⁊ nō audet tāgere ſanctūdei verticē. ſꝫ clamat cū tremore ſanctificame ſaluator. quanto magꝭ nos timere debemꝰ. cū totū corpꝰ ſumimꝰ. ex qͦ Iohannes intm̄ timuit verticē dn̄i tāgere. qͥ tātęſanctitatꝭ fuit. ꝙ chriſtꝰ d̓ eo ī euāgelio teſtimoniū ꝑhibet dicēs: Int̓ natos mulieꝝn̄ ſurrexit maior iohāne bap. Itē beatusMarcꝰ ſibi abſcidit polliceꝫ. vt ineptꝰ eētſacerdotio. tm̄ enī reuerebat̉ corporis dn̄iꝯſecrationē. Itē qͥdā ſenior īter heremitaſcū ab illis eligeret̉ ī ſacerdotē. ⁊ ab ep̄o eētordinatꝰ ait: Licet ego ſacerdos ſim ordinatus. tn̄ ī vitā mea nūqͣꝫ ꝯficiā. reputāsſe indignum ꝯficere corpus chriſti. UndeMatth̓. viij. legit̉. ꝙ cēturio dixit chriſtodicēti ei: Ego veniā ⁊ curabo pueꝝ tuum:Domine nō ſū dignꝰ vt intres ſub te. meSic qͥlibet cū vera humilitate et reuerentia ad hoc ſacramentum deberet accederecogitādo ſic. O deus ad illud venerabileſacramentū non ſufficerent mille anni adp̨̄parationem ꝯdignā. Quāto magꝭ egomiſer īdignꝰ ſum. qꝛ quotidie pecco. ⁊ heuimpręꝑatꝰ accedo. qͣꝫuis enī nō ſim dignꝰtn̄ bene neceſſe egeo hac ſalubri medicina.Un̄ Ambro. Qui vulnus hꝫ. reqͥrat medicinā. vulnꝰ eſt. qꝛ ſub pctō ſumꝰ. medicina ē cęleſte ⁊ venerabile ſacramentum.¶ Ultimo nota exemplū de digne et indigne communicātibꝰ. Legit̉ in li. de donis ꝙ quidam ſanctus ep̄s in feſto paſcę

R

Q