Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XLV

mēbris. Rn̄det̉ prīo qꝛ oībꝰ paſſus ē hoīes ī oībꝰ ſenſibꝰ et mēbris peccauerūt ad ſatiſfaciēdū ī oībꝰ paſſꝰ ē artubꝰ.ē cogitādū cuilibet hoī ī memoria paſſiōischriſti ne ampliꝰ peccaret in illis mēbris inqͥbꝰ chriſtꝰ eo paſſus ē. Scd̓o ꝓpter vniuerſalē eiꝰ mancipationē. Un̄ apl̓s. Prooībꝰ mortuꝰ ē chriſtꝰ. ut viuūt ſibiviuāt. ſꝫ ei ipſis mortuꝰ ē. Totꝰ igiturmortuꝰ ē ut totꝰ eēt ſuꝰ. ſibi ẜuirettoto corꝑe oībꝰ mēbris. ad qͥlibet etiātenet̉. Un̄ apl̓s. Empti enī eſtis p̄cio magno glorificate portate deū ī corde corpore vr̄o. Tertio rōe ītegre dilectiōis quānob̓ on̄dit totū corpꝰ ſuū et oīa mēbramorti expoſuit. Un̄ Bern̄. Si dn̄s nr̄ ieſus chriſtꝰ habuiſſet tot mēbra ī corꝑe ſuoqͦt ſūt ſtellę ī firmamento. vnūqd̓qꝫbrū vitaꝫ habuiſſet. oīa ſingulatim mortiexpoſuiſſet. an̄qͣꝫ vnā aīaꝫ ī faucibꝰ diabolidimiſiſſet. Tertio paſſus ē ī rebꝰ pauꝑtatē. fuit pauꝑ pauꝑior pauperrimꝰ.Pauꝑ qꝛ veſtibꝰ denudatꝰ corā notꝭ ſuis. corā om̄i ppl̓o nudꝰ in crucē extēſus ē.Pauꝑior qꝛ hauſtū vnū hr̄e potuit qn̄dixit ī cruce: Sitio. vbi nec vinū nec ceruiſeā noīauit. ſꝫ dixit ſimplicit̓: Sitio.tūc ipſe creator mūdi oībꝰ liquoribꝰ ī extrema hora vitę ſuę vnū hauſtū hr̄e potuit. Pro quo ſciēdū chriſtꝰ triplicēſitim habuit. Prīo habuit ſitim nat̉aleꝫꝓpter pęnas qͣs ſuſtinuit. nec miꝝ ſi ſitiuit.qꝛ minuti nat̉alit̓ ſitiūt. Ipſe enī chriſtꝰ exoībꝰ mēbris oībꝰ venis ſui ſanctiſſimi corporis ſanguinē emiſit. ꝓpt̓ qd̓ corpꝰ ſuumſāctiſſimū ſanguīe exiccatū fuit ī cruce. naturalit̓ ſitiuit Scd̓o habebat ſitimſalutꝭ nr̄ę ꝓpt̓. qꝛ habuit maximā charitatē nos dilexit. Un̄ Ambro. Chriſtusꝓpt̓ inflāmatā dilectiōeꝫ ſui cordis. ſitiuitnr̄aꝫ ſalutē ſpūalit̓. Unde etiā Bern̄. Obone ieſu cur cruce taces de ſiti clamasan ſitiſ plꝰ te cruciat qͣꝫ crucꝭ ſuppliciū? Etqͥd tu bone ieſu ſitꝭ? Et rn̄det ī ꝑſona chriſti: Sitio me. ſꝫ plꝰ vr̄aꝫ ſalutē. fidē.pnīaꝫ. cōpaſſionē. Tertio ſitiuit ideo. uton̄deret pęnā ſe ſuſtine̓ ī lingua. ſic̄ ī cęterꝭmēbris ſuis. Un̄ pͣs. Dederūt ī eſcā meaꝫ

fel. ī ſiti mea potauerūt me aceto. Tertio fuit ī rebꝰ pauprimꝰ. ptꝫ qꝛ habuit vbi caput ſuū reclinaret. Quis vnqͣꝫ pauꝑ mortuꝰ ē ſic̄ chriſtꝰ? oēs moriunt̉ ī terra. vel ſaltem habēt ſtramīa autſtropodia ſeu lectiſternia. ieſus aūt marifilius creator. redēptor ſaluator nr̄ hisoībꝰ caruit ī cruce. Itē ſi pauꝑes habēt vti lectiſternijs ſuꝑ qͥbꝰ ſeniter qͣeſcerepn̄t. tn̄ ad caput eoꝝ p̄n̄t face̓ ceruical. uelſtropodiū ligneū vl̓ lapideū. ſic̄ legit̉ ſācto dn̄ico. ꝑnoctādo ī eccl̓ijs reclinauitcaput ſuū ad altare ul̓ ſuper vnū lapidemSil̓r ſācto frāciſco. Sꝫ chriſtꝰ ieſushabuit ī cruce vbi caput ſuum reclinaret.Matth̓. viij. Uulpes foueas hn̄t ⁊cͣ. Sꝫ tādē te ꝯpūgat ſuꝑ oīa ad lachrymaſfundēdas amariſſimas ſi etiā habuiſſetoīa mollia mūdi ſtramēta leuiaſſent eiꝰdolorē capitꝭ nec totiꝰ corꝑiſ ex eo caputſuū dire infixū cōpūctu cruētatū portauit coronā ſpineā. Et ſic corona voluiſſet potuiſſet ad aliquid molle reclinaſſe.plꝰ ipſum lęſiſſet cruētare feciſſet. Qn̄aliquē dolorē capitꝭ ſēſerimꝰ. ad memoriādebemus reuocare hanc coronationē ieſuchriſti. etiam qn ſuauit̉ dormimꝰ ī lectismollibꝰ. tūc enī durū lectū chriſti ī crucepēdētis extēſis mēbris venis recordaremſalubre eēt. ſꝫ raro fit. qꝛ plꝰ nimio diligimus nos corpꝰ nr̄m. Un̄ tulliꝰ ī rhetorica. li. x. Amantiū ſe ſūt ceca iudicia. Amorenī ſuijpſiꝰ ī ſuis iudicijs ſemꝑ ē excęcatꝰ. Sicut qͥdā deuotꝰ amator ieſu chriſtiſolebat nocturnis tꝑibꝰ ſingl̓is medijs noctibꝰ ſurgere ad memoriā dn̄icę paſſiōis.genubꝰ flexis ꝓtēſiſqꝫ māibꝰ ī cęlū ita orare conſueuerat multꝭ annis: Omī dn̄e ieſuchriſte tu me oībꝰ pctōribꝰ paſſus es nullꝰ tectū vigilat aut tibi dignatꝰ eſtcōpati. ſil̓ia orabat. demū ī bono fineſalubrit̓ moriebat̉. Sic nos facere deberemus qn̄ dormitū iremus. vt memoriamdn̄icę paſſiōis ad lectū portaremꝰ. Terreant̉ hmōi amatores mūdi audiāt lamētabile verbū Pompei philoſophi moriētis: Magis inqͥt me mundi amor torquetqͣꝫ mori me oꝑtet. Ubi nota exēplū

R

M