XLIIII
nec ad cōmunionē accedere niſi om̄ia ſoluant. Itē ſciēdū ꝙ nō ſolū magna ablataſūt reſtituēda ſꝫ etiam parua. Gerbi gr̄a.Si ad pratū ꝓximi tui iuiſſes ⁊ ei ꝯͣ volūtatem ſuā vnū pannū plenū graminibusabſtuliſſes. vl̓ ſi etiā alios fructus. vel ſi inſeminibꝰ ſciēter damnū ei cū pecoribꝰ tuisintuliſſes. vel botros. pira. poma accepiſſes. tūc teneris ẜm cōſiliū confeſſoris ꝓ hisom̄ibꝰ ſatiſfacere. Un̄ ſciendū ꝙ ſi qͥs diuerſis hoībꝰ parua dāna ītuliſſet. ſꝫ ignorat qͥbꝰ. tūc talis dꝫ facere vnā ſummā deom̄ibꝰ illis ꝑuis rebꝰ. ⁊ tūc cū ꝯſilio ſui ſacerdotis vel ꝯfeſſoris debet illā ſummamdare ad ſtructurā alicuiꝰ eccl̓ię. Et ſignāter ad illā eccl̓iaꝫ ī cuiꝰ ꝑrochia illa dānafecit. aut pōt illā dare pauꝑibꝰ. cū cōſiliotn̄ ſui ſacerdotis. Itē notandū ꝙ vſurariꝰqͥ vſuraꝫ accepit. ⁊ luſores q̄ ex auaritia etꝓpter lucꝝ luſerūt ⁊ mercatores qͥ emendovel vēdendo ꝓximos deceperūt. ⁊ męchanici vel laboratores qͥ in laboribꝰ ſuis ſcienter fraudem cōmiſerūt. et ſerui et ancillęqͥ bona dn̄oꝝ ſuoꝝ abſtulerūt. omnes illinō poſſunt abſolui niſi reſtituāt. Un̄ dr̄ī decre. Falſa pęnitētia ē cū aliena non reſtituūt̉. liiij. diſ. General̓. xiiij. q. vi. Si res⁊cͣ. Un̄ Augꝰ. ⁊ ponitur in decre. Nō dimittit̉ peccatū ⁊c̄. ¶ Item ſciēdū ꝙ iſtareſt.tutio nō ſolū ē ītelligēda de rebus. ſꝫetiā de fama ⁊ honore hoīs. Grauiꝰ enimpeccamꝰ auferēdo ꝓximo famā bonā. qͣꝫ ſiauferamꝰ ei quaſcūqꝫ res tꝑales. qꝛ fa maē melior qͣꝫ aliquę res tꝑales poſſunt eſſe.Salo. ꝓuer. xxij. Melius eſt nomen bonūqͣꝫ diuitię. Ex quo patet ꝙ detractoresbonę famę peiores ſunt qͣꝫ fures ⁊ raptoresrerum tꝑaliū. Ambro. Tolerabiliores ſūtfures qui bona tꝑalia diripiunt. qͣꝫ detractores q̄ bonā famā nr̄am dilacerāt. Ergoqͥ falſe ꝓximū infamat tenet̉ erga illos adquos dixit reuocare ſi vult ꝯſequi veniaꝫſuoꝝ pctōꝝ. gͦ detractores illi difficult̓ ſatiſfaciūt. Unde Hieroꝰ. Nō facilis veniapraua dixiſſe de rectis. Sil̓r illi gͣuiter peccant qͥ detractores libēter audiūt. UndeBern̄. Detrahere an̄ detrahentē audire.qͥd hoꝝ damnabiliꝰ ſit nō facile dixerim.
Un̄ īter om̄ia peccata difficiliꝰ dimittūt̉illa duo pctā ſcꝫ detractio ⁊ iniuſtaꝝ rerūablatio. Et rō eſt. qꝛ ibi nō ſufficit ꝯtritionec confeſſio: niſi fiat famę bonę ⁊ reꝝ reſtitutio. ¶ Quarti ſūt qͥ ꝯfitent̓ pctā ſuanec tn̄ ſuis offenſoribꝰ indulgere volūt. ettalis ꝯfeſſio nō ē ꝯfeſſio. qꝛ nequaqͣꝫ deusdimittit ſuā offenſā. niſi ⁊ nos nr̄is offēſoribꝰ dimittamꝰ. Un̄. Augꝰ. Unuſquiſqꝫtalem indulgētiaꝫ accepturꝰ ē a deo qͣlemipſe dederit ꝓximo. Sꝫ diceres. qualiteroꝑtet me indulgere inimicis meis. Rn̄det̉ꝙ ſic oportet te indulgere vt videlicet nōvelis te ex vindicta vel rancore vindicarenec verbo nec facto. Itē vt nec vindictaꝫpetas a deo ſuꝑ ipſū euenire ī futuꝝ. Iteꝫvt ei oīa ſigna cōmunia charitatꝭ exhibeas. q̨̄ alijs hoībꝰ p̨̄bere conſueueras .ſ. loquēdo. obuiando. ſalutādo. ⁊ ſic de alijsSꝫ ꝯtra hͦ faciūt. qͥ nolūt aliquibꝰ loqui.nec ad domos eoꝝ ire. nec eos ī via ſalutare. nec ſalutātibꝰ rn̄dere. q̨̄ oīa ſunt ſignarācorꝭ ī corde. qͣꝫuis dicāt ore ſe eis īdulſiſſe. Un̄ Haymo ſuꝑ Matth̓. Nil ꝓdeſtore dimittere ſi ẜuāt irā ī corde. Ergo vere pęnitēs nō ſolū ore ſꝫ etiaꝫ corde dꝫ indulgere. Un̄ ⁊ tāta poſſet eſſe iniuria ⁊ offenſa. ⁊ ex tāto feruore poſſet qͥs indulgere⁊ ignoſcere eā ī ſe delinquēti. ꝙ per hͦ ꝯſequeret̉ remiſſionē omnium pctōꝝ. VndeGiegꝰ. Qui ī ſe peccāti clemēter induſſit.nullū peccati veſtigiū ī eiꝰ aīa remanebit.Exemplū. Erat qͥdā miles qͥ occidit premalteriꝰ militꝭ ⁊cͣ. quęre infra ẜmōe. cxxx. S.Sciēdū tn̄ ꝙ qn̄ qͣs alteri īiuriā facit. tūcille tenet̉ offenſaꝫ dimittere. ſꝫ iuſticiā pōtab eo exigere vt ſatiſfaciat ⁊ dānū recōpēſet ẜm ꝙ iuſticia dictauerit. Quinti qͥ ſivere pęniteant ⁊ ꝯfiteant̉ pctā ſua oīa. tn̄īmediate recidiuāt. talis pnīa erit eis īutilis. Un̄. Augꝰ. Inanis ē pęnitētia quaꝫſequēs inqͥnat culpa. Ideꝫ nil valet ī mal̓veniam poſcere et mala denuo iterare.Sciēdū ꝙ recidiuās poſtqͣꝫ ē ꝯſecutusremiſſionē oīuꝫ pctōꝝ ⁊ denuo peccat. peior efficit̉ qͣꝫ antea fuit. Lucꝭ. xi. Erūt nouiſſima illiꝰ peiora prioribꝰ. Itē tales deuꝫgrauiter offendunt ꝓpter ingratitudinem
k 4
A
E