Sermo

gladios ne eos lędere poſſit carminicant.Itē qͥ ſanguinē ⁊ vulnera carminigant cūhomo cruētat ⁊ vulneratꝰ ē vel lęſus. Itēqͥ canes ⁊ lupos cū vulneribꝰ chriſti carminicant. Iteꝫ qͥ inimicos ⁊ alios qͥ damnaintulerunt ne poſſint limites terrę ſuę velſepta locoꝝ exire carminicant. Itē qͥ amicos ꝯſāguineos vel alios dilectos bellū īeuntes vel iter ꝑegrinationis arripientescarminicāt. Itē qͥdā dicūt ꝙ beata virgoMaria Iohānem euāgeliſtā carminauitcū ſemel caput ſuū doluit. qd̓ falſiſſimū ē.Et ſic volūt ex hͦ inferre ꝙ licitū ſit carminare. et ſic conant̉ ſe excuſare et defenderecū falſitate. vt poſſint ī peccatꝭ ſuis manereSciēdū ꝙ om̄es iſti qͥ ſic carminant aliosvel ſe ꝑmittūt carminare vel ſuos puerosportāt ad carminatrices grauiter peccantmaxīe qn̄ antea ſūt moniti. nec tn̄ deſiſtere volūt. Nō etiā ꝙ talia carmina nō habent efficaciā ſatādi. qꝛ ſanare hoīeꝫ ſinemedicina ē miraculū. qd̓ cōuenit ſoli deo⁊ ſanctis qͥ ex diuina oꝑatione hͦ impetrāthominibꝰ ꝙ ſine medicaminibꝰ curant̉ vlſanant̉. Tūc q̨̄rit̉ quare tunc vident̉ taliaqn̄qꝫ iuuare. Rn̄det̉ ꝙ hͦ fit principaliterꝓpter firmā fidē quā homīes habēt ad talia carmina. et ad tales carminatrices. qꝛtūc deus ꝑmittit aliqn̄ ꝙ homini videant̉qū̄qꝫ iuuare cū tn̄ de ſe nullā efficaciā habeant. Un̄ dr̄ in decre. Carmīa vel ſortilegia nihil p̨̄ſtant infirmātibꝰ. xxvi. q. vij.Admoneāt. Si enī nō adhiberēt fidem etfiduciā ad talia. tūc nil iuuarēt. Et qͥcūqꝫtalibꝰ carminibus credūt ⁊ ꝯfidūt. ⁊ a deorecedūt cū fiducia cordis ſui. incidūt ī maledictionem dei. Hiere. xvij. Maledictushomo qͥ cōfidit ī homine. ⁊ ponit carnembrachiū ſuū. Glo. i. irrefragibiliter a deorecedit cor eius. Decimiſeptimi ſūt oſortilegia cū ſacramētis exercent. ut qn̄qꝫcum baptiſmo. ⁊ quādoqꝫ cū ſacramentoeuchariſtię. Itē aliqui ſimplices ex qͣdamſimplicitate adorant calicem ī eleuationemiſſę tanqͣꝫ ibi ſit ſepulcrum chriſti et nonſacramētū De hͦ q̨̄re infra ſermōe. lxxx. T¶ Decimioctaui dicūt ꝙ aliqui hoīes

eis in nocte appareāt. ⁊ qͣſi inter opprimendū ponāt ſe ſuꝑ eos. ſꝫ falſum ē. qꝛ ē ꝓpriſanguis in hoīe. Et hͦ ex eo apparet. qꝛ vtfrequēter ꝯtingit qn̄ homo dure iacet ⁊ indorſo vel ſiniſtro latere. et qͣꝫcito ſe vertittūc nil ampliꝰ apparet. Itē aliqui dicuntꝙ qn̄ ſonitū audiūt in ſiniſtra aure ſit ſignū ꝙ aliqui detrahant illis. ſꝫ ſi ſentiuntī dextra aure tūc credunt ꝙ aliqui loquātur bona de eis. Itē aliqui qn̄qꝫ ſentiuntpuſtulas in lingua ⁊ dicunt aliquos mentiendo detraxiſſe eis. Deciminoni ſūtqui credūt ꝙ Diana q̨̄ vulgariter diciturvnhold. vel frouge berthe. vel die ſaligenfrougē. cū exercitu ſuo de nocte ambulētꝑ multa ſpacia. Itē aliqͥ de nocte p̨̄parātmēſam ⁊ vaſa diſcooꝑiunt. vt manes debeant illa replere. ⁊ ipſis homībꝰ fortuniūp̨̄bere. ⁊ ſic ſacrificant māmone. vt diuiteſfiant. Item aliqͥ dicūt ꝙ de nocte equitētequos ſuos. et portāt pueros ſuper tectu.Uiceſimi ſūt qui ſciūt chiromantiam. ⁊ſunt illi qui manum hominis ab intra inſpiciunt. ⁊ ibi per quandā crucem ī manuexiſtentem cognoſcere volūt. qͣꝫ cito talishomo mori debeat. Item aliqui inſpiciūtvngues hominis. ⁊ ſic cognoſcere voluntvtrū aliqͥd nouitatis illi homini ꝯtingat.Uiceſimiprimi ſunt qui cuꝫ ſimul inmatrimonio ꝯueniūt. ⁊ qͥ primus obdormiat ꝙ ⁊ illum citius mori cōtingat. Uiceſimiſecundi ſunt qͥ credunt qn̄ ipſisde mane vna vetula veniat obuiā ꝙ illadie nō habebūt fortuniū. ⁊ tales cū ꝓpoſito faciūt ſibi pueꝝ obuiam venire. quādoaliqd̓ arduum opus volūt inchoare. Itēaliqͣ credūt ꝙ ſi emāt equos a preſbyterisvel religioſis ꝙ tūc non habebūt fortuniūcuꝫ illis. Item aliqui credunt ꝙ ſi de mane ſurgant in ſiniſtro latere. vel etiam ſiniſtrum calceum primitus arripiāt. vl̓ etiaꝫtunicaꝫ indirecte induant ꝙ illa ſint ſignainfortunij. Uiceſimitertij ſunt quiſpem ſuam totaliter nō ponūt ī ipſū deū.ſꝫ in aliquod creatū. Pro quo ſciendū ꝙſpes eſt duplex. ſcꝫ ſpes ſalutis ⁊ ſpes auxiiij. Spes ſalutis ſolūmodo ponenda eſt

P