XXVIII

ad conditoris ſui obedientiā vinculis charitatꝭ conſtringeret. ad cęleſtē patriā angelorum qn̄qꝫ ſine morte carnis trāſiret. ſicnāqꝫ īmortalis conditꝰ eſt. vt ſi nō peccaſſet etiam mori nō potuiſſet. Un̄ cum cogitare vis mortē chriſti. rememorare debesmagnā charitateꝫ ſuam. vt ipſe īmortalisꝑ nobis mortalis fieri ⁊ mori voluit. Un̄Ioh̓. xv. Maiorē charitatē nemo habetvt aīam ſuam ponat quiſ ⁊cͣ. Et in illa meditatione orare debes dn̄m ꝓ bono fine vitę tuę. quia certuſes ꝙ te mori oportet. ſedan bene vel male dubiū eſt. Undecimꝰdefectus quē nos habemꝰ ⁊ quē chriſtꝰ nōaſſumpſit eſt ignorantia. Nam Adam inſua creatione ſapiētiſſimꝰ fuit. qꝛ naturasoīum creaturarū cognouit. ergo ſingul̓ rebus noīa impoſuit ẜm ꝓprietatē ipſarū rerum. Inſuper deū clarius cognouit qͣꝫ noſiam. ſed nō ita clare ſicut ſancti in vita beata. Ergo ſanctus Tho. dicit. ꝙ Adam mediū tenuit inter nos ⁊ beatos. Et hūc defectum chriſtꝰ non aſſumpſit. qꝛ in inſtantiſuę cōceptiōis oīa nouit. Sed quare nonaſſumpſit. Rn̄deo qꝛ eū non decuiſſet necnobis ꝓfuiſſet. Duodecimꝰ defectꝰ eſtpeccatū ⁊ hunc defectū oēs patim. Vndepͣs. Ecce enī in iniqͥtatibꝰ conceptus ſum.Un̄ etiam Ecc̄s. vij. Non eſt homo iuſtꝰin terra qui faciat bonū ⁊ nō peccet .ſ. venialiter. Un̄ Prouerb̓. xxiiij. Septies ī diecadit iuſtus ⁊ reſurgit. Un̄ etiam dr̄ in decre. Oīs homo habet peccata venialia. depę. diſ. ij. Opponit̉. Sed ſine pctō mortali quilibet viuere pōt. Un̄ dicitur ibidem.Oē peccatū adeo volūtarium eſt. ꝙ nullomodo eſſet peccatū. niſi eſſet voluntariuꝫxv. q. j. c. j. qꝛ nemo per peccatū efficit̉ ſeruus diaboli .ſ. per mortale. niſi ꝓpria volūtate. vt dicit̉ in decre. xv. q. j. Non eſt ⁊cͣ.Iſido. de ſum. bo. Nequaqͣꝫ ſibi caro adlibitū dimittat̉. mors enī ꝑ feneſtraſ ingreditur. niſi rōnis freno caro ab illicitꝭ reſtrīgatur. Seneca. in. li. d̓ clemētia ad Neroneꝫ. Sic caro rite aſſumit̉ ⁊ tenet̉. ſi veſtręſemꝑ vinculis rōnis mācipet̉. Boetius inepl̓a ad reginā ꝟginē. Adhuc vnū t̓ ſupereſt. tene carnē ad nutū rōnis ⁊ vere btā eriſ.

¶ In eadem dn̄ica Sermo. xxviij. de honore.Go veniam⁊ curabo eū. Matth̓. viij. Inhis verbis notat̉ magna humilitas chriſti. qui ſeruū Centurionis dignatus eſt viſitare ⁊ ad filiū reguli noluitvenire. ne diuitias honorare videret̉. Un̄in p̨̄ſenti ſermone tria ſunt dicēda. Primo quare aliquis honorādus ſit. Secundo quot modis peccat quis circa honoresTertio ponit̉ exempluꝫ. ¶ Quantumad pͥmū ſciēdū. ꝙ cauſę quare qͥs ſit honorandus ſunt multiplices. ẜm beatū Tho.de aqui. ⁊ ẜm Iohannē de geminiano. etẜm Holgot ſuꝑ li. Sap̄. Prima cauſa quare quis ſit honorandus ſunt virtutes. Unde Ariſto. iij. eth̓. Honor eſt pręmiū virtutis. Un̄ qͥncūqꝫ cognoſcit̉ aliquis ꝟtuoſus. tunc habet cauſam qͣre merito ſit honorandus. Verbi gratia. Si qͥseſt humilis vel caſtus vel micors vel obediens vel pacificus vel verificus. Un̄ Ariſto. iij. eth̓. Virtuti ꝑfecte non fit cōdignꝰhonor. ſupple ī pn̄ti. modo ſcd̓m Holgotſuꝑ li. Sap̄. Nos honori dignificari debemus. Et ẜm eundem. Vera via ad honores eſt ſola virtus. nam ſolus ꝟtuoſusdignus eſt honore. ⁊ nullus prauus inqͣꝫtum prauus. Vnde ẜm Ariſto. iiij. eth̓.ſcd̓m veritatem ſolus virtuoſus eſt honorandus. Un̄ Augꝰ dicit. ꝙ antiqͥtꝰ rhomani colebāt ꝟtutē ⁊ honorē ꝓ dijs. Vn̄duo templa cōſtruxerūt ſic ſita. ꝙ nullꝰ intrare poterat templū honoris. niſi pͥus pertrāſiſſet tēplū ꝟtutꝭ. ad ſignificādū ꝙ nullus honoraret̉. niſi meruiſſet honorem aliqͣꝟtute. Pro qͦ ſciēdū. ꝙ valde laudabileeſt ⁊ ſalubre hoīeꝫ eē ꝟtuoſum. Un̄ Ariſto. pͦ. eth̓. Fęlicitas ē pręmiū ꝟtutꝭ. IdemVirtuoſi beatiſſima eſt vita. Un̄ Seneca. Nulla poſſeſſio nulla vis auri ⁊ argenti. plus qͣꝫ ꝟtus eſtimāda ē. Vn̄ ſciēdū ē.ꝙ qͥ ꝟtuoſos hoīes diligit fouet ⁊ honoratſignū eſt ꝙ ipſe ꝑ ſe ē ꝟtuoſus. Seneca.Scias eū multꝭ ꝟtutibꝰ abūdare qͥ alienaſvirtutes amat ¶ Secūda cauſa qͣre qͥs

E

F