Sermo

in euangelio. Nuptie factę ſunt in chanagalileę ⁊ erat mater ⁊cͣ. ⁊ hoc fit in pauperibus. Un̄ dicit chriſtꝰ de pauꝑibus. Quivos recipit. me recipit. qui vos ſpernit meſpernit. Hoc iſti non attendūt qui pauperes de domo expellunt. ⁊ foris ianuam ſtare ꝑmittūt. ⁊ ꝑſonas inhoneſtas ſcꝫ fiſtulatores phidicines ⁊ tubicines introducuntChriſtꝰ enī dicit in euangelio Lucꝭ. xiiij.Cū facis cōuiuiū tuū. voca pauꝑeſ ⁊cͣ. Etſi pauꝑes verecundant̉ intrare. tunc dicitchriſtus: Compelle intrare. Sed heu iamoppoſituꝫ fit a pluribꝰ. qui compellūt pauperes ad manēdū foris. Ultimo ſciēdūꝙ iſti qui in peccato mortali mr̄imoniumcōtrahūt. ⁊ nuptias ſine timore dei inchoant cū fiſtulis tubis ⁊ hiſtrionibꝰ. ⁊ qd̓ pereſt qui ad p̨̄toriū vadūt ⁊ choricant. colla⁊ capita ſua denudant ⁊ corpus ſuū cū veſtibus ſuꝑbis ⁊ cingulis deauratꝭ cū manicis ⁊ caudis longis ornant ⁊ aīas aſpiciētium iuflamant ⁊ ſautiant ꝑ malas ꝯcupiſcentias grauiter peccāt. ⁊ in talibꝰ nuptijſnon eſt chriſtꝰ p̨̄ſens. ſicut fuit p̨̄ſens in nuptijs in chana galileę. Et ſic qn̄qꝫ talescontrahentes habebūt infortunia in pęnāſuoꝝ peccatoꝝ. quia ſe ante nō pręparauerunt ad nuptias ſalubriter inchoandas.¶ Nota exemplū bonū de quodā ruſtico in mr̄imonio conſtituto. Legit̉ in collationibꝰ patrū. li. xij. ꝙ cum quidam adduxiſſet ad abbatem Iohannē virū magnęſanctitatꝭ ⁊ etiā miraculis illuſtratū hoīemhabentē dęmonē ferociſſimū adiuratꝰ abeo noluit exire. ſed eius verba contempſitAdueniēte ꝟo qͦdā ruſtico ī habitu ſęcl̓ari agricola exiſtenti qͥ pͥmitias fructuū ſuorum monachis deportabat territꝰ dęmonad eius aduentū fugit. nec auſus fuit eiusp̨̄ſentiā ſuſtinere. hic adiuratꝰ a beato Iohanne vt ei vitam ſuaꝫ diceret. hic licet inuitus dixit. ꝙ eēt homo agricola qui nūqͣꝫcomponere cōſueuerat fructus laboris ſuiqͥn prius plene dediſſet decimas ⁊ pͥmitias⁊ ꝙ nunqͣꝫ deduxiſſet boues ꝑ confiniumalienę culturę. niſi prius ligaſſet ora eoruꝫne alijs nocumentū inferrēt. ⁊ ꝙ nūqͣꝫ iretad agriculturam niſi pͥus iret ad eccleſiam

gratias referens oīum bonoꝝ largitori. etidem ſemꝑ faciebat dū d̓ ſero redibat. Etadiunxit. ꝙ cū eſſet puer ⁊ volebat monachus fieri. fuit p̨̄uentꝰ a parentibꝰ qui vxorem ſibi dederūt. qua ſuſcepta inꝟginitate ꝑmanens eam virginem cuſtodiuit deovſqꝫ ad mortem. qd̓ audiens Iohannesadmixans gr̄as deo egit.¶ Dn̄ica. ij. poſt octauasepiphanie Ser. xxvij.Um deſcendiſſet Ieſus de monte ſecutęſunt ⁊cͣ. Matth̓. viij. Sciendum ꝙ Haimo dicit. Vons in quo deſedet cęlum iutelligit̉. Hic eſt mons de qͦpͣs dicit: Mons dei. id eſt. cęlū. mons ꝑinguis. id eſt. oī fęlicitate plenꝰ. Hic ē mōsin quo bn̄placitū eſt deo inhabitare. Sꝫqn̄ dn̄s in cęlo ſedit nondū hūanatꝰ. habitauit lucē inacceſſibilē. ⁊ tunc nullus hominū eū ſequi potuit. At ꝟo dum de monte ſuę dīnitatis deſcendiſſet. ⁊ hūanitatisnoſtrę defectꝰ aſſumpſiſſet magna turbaſecuta eſt eum. Ergo dicit Matth̓: Cumdeſcendiſſet Ieſus de monte ⁊cͣ. Un̄ in p̨̄ſenti ſermone dicendū eſt de hūanę naturę defectibꝰ quos chriſtꝰ aſſumpſit. cū ꝓpi̓nos in hunc mūdū venit. ¶ Pro quoſciendū. ꝙ duodecim ſunt defectus cōmunes oībus hoībus quoruꝫ chriſtus decemaſſumpſit. Primus defectuſ eſt pati frigus ⁊ iſte defectus eſt coīs omnibꝰ hoībusIſtum defectum habuit chriſtus in pͥmordio ſuę natiuitatis. Nam natus fuit ī media nocte. in medio hyeme. ⁊ in frigidoſtabulo. ⁊ vilibus pannis inuolutꝰ. ⁊ in p̨̄ſepio reclinatus. ⁊ ante bouem ⁊ aſinū collocatus. Non in calida ſtuba. vel in calido balneo poſitus. ſed frigꝰ ſuſtinuit. Inquo oſtenditur magna paupertas chriſti.Unde. ij. Corꝭ. viij. Scitis gr̄am dn̄i noſtri Ieſu chriſti. qm̄ ꝓpter nos egenus factus eſt cum eſſet diues. vt illius inopia diuites eſſemus. ſupple i ſpūalibus ⁊ ęterniſAdeo enī pauper fuit chriſtus vt vbi caput ſuū reclinaret nō habuit. Matth̓. viijUulpes foueas habent ⁊cͣ. Bern̄. Magͣ

U

A