Sermo

pater. ⁊ ideo maiorem partē videt̉ haberein puero. Secūda qꝛ mater plus laborat circa filiū qꝫ pater. ⁊ circa qd̓ plus laboramꝰ plus diligimꝰ. Tertia qꝛ mat̓ pluseſt certa de puero qͣꝫ pater. ⁊ ideo magꝭ diligit filiū tanqͣꝫ rem certaꝫ. Pater ꝟo minus diligit tanqͣꝫ rem dubiā. Un̄ Ariſtoteles. iiij. eth̓. Matres enī plus diligūt filios qͣꝫ pres. qꝛ certiores ſunt de eis ⁊ laboreſ maiores habēet circa eoſ. Quęrit̉ quare hodie etiā ſubticet eccleſia cantica laudis ⁊ lęticię .ſ. Te deū laudamꝰ. Gloria inexcelſis deo. et. Alleluia ⁊cͣ. Rn̄det̉ ꝙ hͦ fitꝓpter tria. Primo in ſignū fletus quē matres habuerūt de occiſione pueroꝝ ſuorū.Secūdo ī ſignū ſtatꝰ. qꝛ ipſi pueri poſt occiſionē in lymbū deſcēderūt. Tertio quiavirgo Maria ⁊ puer Ieſus ⁊ Ioſeph fugiendo in ęgyptū in exiliū iuerūt. Magnaigit̉ compaſſio eſt eis exhibēda. tum ꝓpterpueri teneram ętatē. tum ꝓpt̓ puerperij nouitatē. tum ꝓpter Ioſeph ſenectutem.Quantū ad tertiū nota exemplū d̓ hisqui filios ſuos nō corrigūt cū delinquuntLegit̉ de quodā pr̄e viſitante tabernas etludos. qui cū duceret paruulū filiū ſuū ſecum. ille filius factꝰ grandis. poſtmodū itaaſſuetus fuit ludis ⁊ tabernis ꝙ nō poterat inde retrahi. ⁊ poſtqͣꝫ pecunia defecit.cepit furari. Primo patri. deinde vicinis. nec pater ſuus corrigebat eū acriter. ſꝫqn̄qꝫ eū leniter admonuit. ſed iſta admonitio in eo nihil ꝓfecit. Et cū factuſ eēt magnus vir. ſemel ⁊ bis dep̄henſus eſt in furto. ſed pater data pecunia bina vice liberauit eum a ſuſpendio. ⁊ tertia vice deprehenſus in furto ⁊ iudicatꝰ ⁊ ductꝰ ad ſuſpēdium. rogauit ꝓpt̓ deū vt adduceret̉ ei pater ſuus. qui cū flens adueniſſet. rogauiteum filius ſuus vt oſcularet̉ eū ⁊ remitteret ei iniurias. qd̓ cū faceret pater eius. filius eum ita momorditⁱ vt amputaret ei naſum. Et cū de hoc filius argueret̉. eo ꝙ pater bina vice liberaſſet eū a ſuſpendio data pecunia ꝓ eo. ⁊ iam tertia vice iterū libēter liberaſſet ſi potuiſſet. Rn̄dit filius: egobn̄ egi ⁊ iuſte feci. qꝛ ipſe eſt cauſa ſuſpēdijmei. eo ꝙ a iuuētute ꝑmiſit me ẜm ꝓpriaꝫ

voluntatē viuere. nec me aliqn̄ correxit ꝓpter exceſſus meos quos cōmiſi. Et in ſignū huius Prouerb̓. xxix. dicit̉. Puer q̄dimittit̉ volūtati ſuę confundit matrē ſuam. imo patrē ⁊ oēs cognatos ſuoſ. ErgoSalomon dicit. Qui parcit ꝟgis odit filium ſuum.¶ Dn̄ica īfra octaua natiuitatischriſti Sermo. xvij. quare chriſtus factus ſit paruulus.Uer autē creOſcebat ⁊ cōfortabat̉ plenꝰ ſapientia. Luc. ij. Ex quo in p̨̄ſenti euangelio fit mentio de puero nobisrecent̓ nato: Tunc ꝓ pręſenti ſermone triaſunt dicēda. Primo quare chriſtꝰ paruulus factꝰ eſt. Secūdo quō debemꝰ nos habere ad iſtū paruulū puerū Ieſuꝫ chriſtūTertio exemplū. ¶ Quantū ad pͥmuꝫſciendū ꝙ chriſtꝰ paruulus factꝰ eſt puertriplici ratione. Primo in ſignū ꝙ faciliter pōt placari ab his qͥ offenderūt eum.Nam ſicut olim cū pomo inobediētię offēſus fuit. ſic iam puer factꝰ facilit̓ quaſi cuꝫpomo placari pōt. Secūdo ideo puer factus eſt. vt facilit̓ a nob̓ decipi poſſit Olimchare vendidit regnū ſuū. ſic ꝙ nullus ſibiillud conqͥrere potuit. etiā qͣꝫtumcūqꝫ ſanctus ⁊ ꝑfectus fuerat. Qd̓ patet in Iohāne baptiſta. cuius cibus erāt locuſtę ⁊ melſilueſtre. qui ⁊ habuit veſtē de pilis camelorū. nec vinū nec ficeraꝫ bibit. ſed ſola aqͣcontentꝰ fuit. ⁊ vltimo ꝓveritate decapitatus eſt. nec tamē ſic cęlum intrare potuit.Item in ꝓphetis. ſicut in Eſaia quem ſecauerunt cum ſerra lignea ex p̨̄cepto Manaſſe regis iuda. Item patet in Zacharia. quem rex Ioas lapidare iuſſit inter tēplū ⁊ altare. Item patet in Hieremia quia ppl̓o iudeoꝝ lapidatꝰ eſt. Item patet īAmos. quē Ocias rex ꝑ tempora trāſfixitHi oēs cū oībꝰ martyrijs q̨̄ ſuſtinuerūt cęlum intrare nō potuerūt vſqꝫdum chriſtꝰꝑ mortē ſuā ianuā cęli aperuit. Sꝫ chriſtꝰpuer nob̓ natꝰ mō tam mīcors factꝰ eſt. ꝙaliqͥbꝰ dat regnū cęloꝝ ꝓ oībꝰ ſuis rebꝰ. ſicut apl̓is qͥ oīa ꝓ chriſto reliquerūt. Aliqͥbꝰ

F

E