XV

reſponſum. Vnde Amb̓. in. li. de offi. Ꝙͣplures vidi incidiſſe peccatū loquendo vixautē quemqͣꝫ tacendo. Hoc autē exemplūchriſti illi multiloqui non attendūt. qͥ plura verba ⁊ quaſi īnumerabilia in ventumꝓferunt. ⁊ ſępius reſpondēt anteqͣꝫ int̓rogantur. Prouerb̓. xviij. Qui prius reſpōdet qͣꝫ audiat. ſtultum ſe eſſe demonſtrat. ⁊confuſione dignū. Et tales qui non refrenant linguam. nunqͣꝫ ad ſtatū ꝑfectionisꝑueniunt. Vnde Iacobi. pͦ. Si quis putat ſe religioſum eſſe ⁊ non refrenat linguāſuam. huius vana eſt religio. Unde Gregorius in moral̓. Multiloquio quiſqꝫ ſeruięns. rectitudinē iuſticię tenere nō poteſt.¶ Septimo chriſtus triſtis fuit ⁊ honores fugit. in quo imitāduſ eſt a quolibetchriſtiano. Primo enī triſticiam habuit.Unde Matth̓. xxvi. Triſtis eſt aīa meavſqꝫ ad mortem ⁊cͣ. Vnde Bern̄. Legichriſtū fleuiſſe nunqͣꝫ riſiſſe. Sic ⁊ boni flere debent hic cū chriſto in p̨̄ſenti. ⁊ tunc cūbeatis reputent̉. Unde Matth̓. v. Beatiqui nūc lugetis. Apl̓s. Eſt tꝑs flendi ſupple in p̨̄ſenti. ⁊ tempus ridendi. ſupple ī futuro. Similit̓ quilibet chriſtianꝰ debet honores p̨̄ſentes fugere. ⁊ futuros honores īcęlo appetere. Unde Augꝰ. in. li. de ciui.dei. Diſce chriſtiāe a chriſto fugere gloriāmūdi. qui vocatus ad regnū fugit. vocatꝰꝟo ad patibulū humilit̓ ⁊ benigne ſe obtulit. Oppoſitū exemplo chriſti oſtendunt illi qui volunt in p̨̄ſenti lętari. Vnde Gregorius in omel̓. Pręſentia gaudia ſequūtur perpetua lamenta. Vnde chriſtus ineuangelio dicit: Vę vobis qui nūc ridetiſO chriſtiane attēde quō imitarꝭ exemplūchriſti. ipſe enī fleuit ⁊ tu rides. ⁊ ī triſticiatrigintatribꝰ ānis vixit. ⁊ tu lętaris ī illicit̓⁊ vanitatibꝰ huius mundi. Unde Gregꝰin omel̓. Nemo poteſt hic gaudere in hͦ ſęculo. ⁊ illic regnare cum deo. Item chriſtꝰfugit qn̄ populus volebat eum facere regēvt habetur Ioh̓. vi. In hoc eum ſequi debet quilibet chriſtianꝰ. ꝙ non debet appetere vel laborare vel deſiderare p̨̄laturam inp̨̄ſenti vita. Et de hoc quęre ante ſermoneiiij. A ¶ Quantum ad tertiū nūc quę-

ritur quare chriſtꝰ ſpecialit̓ dilexit Iohānem. Rn̄detur ꝓpter tria. Primo ꝓpt̓ puritatem eius. quia tales chriſtꝰ multū diligit. Prouerb̓. xxij. Qui diligit cordis mūdiciam. habebit regem amicū. Secūdo ꝓpter eius feſtinam conu̓ſionē. qꝛ in ſua iuuentute ad chriſtum cōuerſus fuit. ⁊ taleschriſtus multū diligit. qd̓ innuit̉ Matth̓.xix. vbi dicit̉. ꝙ chriſtus paruulos amplexatus fuit. manus eis impoſuit. ⁊ bn̄dīxitipſis. nunqͣꝫ enī alicui ſeni talem charitatēoſtendit. Tertio ꝓpter ipſius Iohannisferuentē dilectionē. Deus enī diligit diligentes ſe. Prouerb̓. viij. Ego diligentesme diligo. Quarto ꝓpter ipſius dignitatem. quia ipſe oīum ſanctoꝝ ꝑfectiōes habuit. de quibꝰ ſingularit̓ ẜm ſtatus ſui pręeminentiā oēs magnam gratiā reputauerunt ſibi factam: vt Eſaias Dauid ⁊ Hieremiaſ. ꝙ deus fecit eos ꝓphetas ſuos. Iacobus qn̄ fecit eū apl̓m. Lucas ⁊ Marcꝰqn̄ fecit eos euāgeliſtas. Laurentiꝰ ⁊ Stephanus qn̄ fecit eos martyres Nicolaus⁊ Dn̄icus qn̄ fecit eos confeſſores. Ratherina ⁊ Barbara qn̄ fecit eas ꝟgines. ⁊ ſpōſas ſuas. In Iohanne aūt hͨ oīa reperiūtquia ꝓpheta in Apocalypſi. Apoſtolus inepiſtolis. Euangeliſta in euāgelio. Martyr autem inqͣꝫtum fuit in oleo aduſtus etmime lęſus. Nā in actibꝰ apl̓oꝝ legitur ꝙoēs apoſtoli erant flagellati. Confeſſor.quia doctor. virgo ⁊ ſponſus chriſti ¶ Ultimo quęritur quę ſit dr̄a dilectiōis chriſti ad Petrum ⁊ Iohannē. ⁊ videtur ꝙplus dilexit Iohannem qͣꝫ Petrum. ⁊ tamen Petrus videtur plus dilexiſſe chriſtum qͣꝫ Iohannes. Circa qd̓ ſcienduꝫ. ꝙtriplex ē dilectio. Una q̨̄ ꝯſiſtit in familiaritatꝭ oſtēſione. ⁊ in iſta magꝭ dilexit Iohannem qͣꝫ Petrū. qꝛ maiora ſigna familiaritatꝭ ſibi oſtēdit. ex eo ꝙ ſupͣ pectꝰ ſuuꝫrecubuit. ⁊ mr̄em ſuā ſibi cōmēdauit. Secunda dilectio eſt q̨̄ cōſiſtit ī donoꝝ exhibitione. ⁊ in iſta magꝭ dilexit Petrum. qꝛmaiora dona ſibi cōceſſit. qꝛ pͥncipē apl̓oꝝipſum fecit. ſuū vicariū eū reliquit. clauesregni cęloꝝ ſibi dedit. Tertia dilectio eſtquę conſiſtit in p̨̄cordiali amore. ⁊ in iſta

U