Sermo
tūc flexiſgenubꝰ ſicut a iuuētute in ꝯſuetudine habuit. orauit. ⁊ dixit: Dn̄e ieſu chriſte fili dei viui miſerere mei. Et ecce moxtrabs ⁊ funis ſuſpēdij ꝯfractę ſūt. dęmonibꝰ fugiētibꝰ ⁊ dicētibꝰ: qꝛ virtꝰ pręſentięcorꝑis ieſu chriſti te liberauit a tēporali etęt̓na morte. ¶ Octauo cęlū aꝑit̉ aliqͥbꝰꝑ certę elemoſynę dationē. Vn̄ Dan̄. iiij.dicitur: Peccata tua elemoſynis redime.Bern̄. Lantū poſſet hō dare de tꝑalibꝰꝓ elemoſyna. ꝙ oīa peccata ſua redimereta pęna. Un̄ etiā magiſter Iohannes dekunſin ī tractatu d̓ audiētia ꝯfeſſionum.Dū infirmꝰ eſſet potēs ī amicis ⁊ rebus. ⁊ꝯfeſſor iuxͣ qͣꝫtitatē pctōꝝ taxaret pęnā ꝑquā ſi ſolueret̉ ipſe eſtimaret totā pęnamexpletā eſſe ſeu p̨̄uentā. ſeu ſolutam. putotot dies ieiunādo. tot miſſas ⁊ oratiōes ⁊ſuffragia ordinādo. tot elemoſynaſ erogādo. ⁊ ꝙ tūc ipſo infirmo ī ſua adhuc vitaexiſtēte pęnę ille ꝑ multos exoluerēt̉. namillis ſic exolutis ſi pęnę fuiſſent ſufficientertaxatę taliter ſic decedens nunqͣꝫ intraretpurgatoriū ſuppoſita ꝯtritione. Uel ſi decederet ante pęnaꝝ illaꝝ exolutionē ipſisſolutis mox a purgatorio liberaret̉. hͨ ille.Un̄ dicit beatꝰ Tho. de aqͥno. ꝙ vnꝰ pōtꝓ alio ſatiſfacere. dūmodo ille ꝑ ſe nō pōtpęnitētiā ꝑficere. Itē ſcienduꝫ ꝙ peccataſignāter dimittūtur qͦ ad pęnā ꝑ dimiſſionē iniuriaꝝ q̨̄ ē maxima elemoſyna. Un̄Augꝰ. ī ſermōe. Multa ſūt genera elemoſynaꝝ. quas cū facimꝰ adiuuant ut dimittātur peccata nr̄a. ſꝫ ea nihil eſt maius. qͣꝫcū ex corde dimittimꝰ qd̓ ī nos quiſqꝫ peccauit: Nā tanta poſſet eſſe offenſio. ⁊ tamliberaliter ⁊ ex corde poſſet indulgeri. ꝙ exhͦ daretur oīuꝫ peccatoꝝ remiſſio. VndeAugꝰ. Unuſquiſqꝫ talē indulgētiā accepturꝰ ē a deo. qͣlem ⁊ ipſe dederit ꝓximo.Un̄ Gregꝰ. Qui in ſe peccāti clemēter indulſit. peccati veſtigiū ī eiꝰ aīa nō remanebit. ¶ Nono cęlū aꝑit̉ illis qͥ ꝑ oꝑa pęnalia ſatiſfactionē peccatoꝝ ſuoꝝ implēt.Un̄ Bern̄. Quātūcūqꝫ magnꝰ ſit peccator. in pęnitētia tn̄ pōt tantā pęnā ī mūdo ſuſtinere. ꝙ dimittatur ei tota pęna adquā eſt obligatꝰ. Sciēdū ꝙ pęnitētia ſa-
tiſfactoria ſemꝑ dꝫ fieri ꝓ ꝯtrariū. VndeAriſto. v. ethicoꝝ. Medicinę fiūt ꝑ ꝯtrarium. ſꝫ pęnitētia ē medicina ſpūalis. gͦ debet fieri ꝑ ꝯtrarium. Un̄ Gregꝰ. in omel̓.Quot habuit ī ſe Maria magdalena oblectamēta. tot d̓ ſe īuenit holocauſta. ꝯuertit ad numeꝝ virtutū numeꝝ criminū. itaꝙ totū ẜuiret deo ī pęnitētia. qͥcquid deuꝫī ſe ꝯtēpſerat ꝑ culpā. Sciēdū ꝙ inquātūopus bonū ē pęnale. intantū ē ſatiſfactoriū. ergo cuilibet peccatori iniungenda eſtpęnitētia .i. ſatiſfactio ꝑ ꝯtrarium Verbigra. Ut ſi peccator ī delitijs vixit. ⁊ deū īgula offendit oꝑtet ꝙ ſatiſfaciat ieiunando. ⁊ corpꝰ caſtigādo. Si inebriatꝰ fueritꝙ ꝓ ſatiſfactione bibat aquā. Si luxurioſus ꝙ corpꝰ virgis flagellet. Si cū veſtibꝰmollibꝰ et p̄cioſis deū offendit. ꝓ ſatiſfactione ciliciū vel aliā veſtē aſperā induat.Si ī mollibꝰ lectiſternijs pigriciā exercuitꝓ ſatiſfactiōe ē ei iniūgēdū. vt ī ſtraminibus iaceat. ⁊ mane ſurgat. Si in ſuꝑbia ꝯͣdeū ⁊ ꝓximū ſe exaltauit. ꝓ ſatiſfactiōe debet ſe hūiliare. corā deo ⁊ ꝓximo ſe ſubijcere. Si fuit auarꝰ ⁊ deū cū iniuſtis rebꝰ adquirendus offendit. ꝓ ſatiſfactione debetiniuſtas res reſtituere. ⁊ d̓ iuſtis rebꝰ pauperibus ſubuenire. Si accidioſus ꝓ ſatiſfactiōe debet mane ſurgere et eccleſias frequentare. genua flectere. et deuote orare.Deutꝭ. xxv. Pro mēſura pctōꝝ erit ⁊ plagaꝝ modꝰ. qd̓ ītelligitur h̓ aūt in futuroPro qͦ ſciendū ꝙ pęnitentia ⁊ ſatiſfactioq̨̄ iniungitur. aut eſt maior aut minor autęqualis. Si maior ē pęnitētia qͣꝫ peccatarequirūt. tūc ſuꝑfluū illud cedit homini inp̨̄mium. Si minor tunc reſiduū implebit īpurgatorio. Si ęqualis tūc ſtatim euolat¶ Quantuꝫ ad ſcd̓ꝫ ſciendum. ꝙ ſanctꝰſtephanꝰ habet plures dignitates. Prima eſt ꝙ dr̄ ꝓthomartyr .i. primus martyqꝛ poſt aſcenſionem chriſti primꝰ pro fidelapidatꝰ eſt et occiſus. Scd̓a qꝛ dr̄ plenusgra. ⁊ hoc ſibi accidit ꝓpter ſuam ꝓfundāhumilitatē. Nam ſuperbis reſiſtit deꝰ humilibus aūt dat gr̄am. Ergo ſi volumusgratiam dei impetrare. debemus nos cuꝫſancto ſtephano hūiliare. Tertia ꝙ vidit
R
L