Druckschrift 
De eruditione christifideliu[m]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Se ſacramento

De pͥma parte penitentie. ſcꝫ de ꝯtritōe.Ontritio ẜm btm̄ Thomā ſuꝑE 1 4. diſt. 17. eſt dolor voluntarie.aſſumptus peccatis ꝓpoſito cōfitendi ſatiſfaciendi. Querit̉ vtrūꝯtritio debeat eſſe maxīa. Rn̄deo quā ad īteriorem dolorē diſplicētiam dꝫeſſe maximꝰ dolor. qd̓ ꝓbat̉ tria. Primo: qꝛ ī nulla re debemꝰ hr̄e tantā complacentiā ſicut ī deo. hoc totū perdimus pcc̄o mortali. ꝯtraria ꝯtrarijscurant̉. Ergo de pcc̄o cōmiſſo maximūdolorē diſplicentiā hr̄e debem⁊ Secundo ꝓbat̉ qn̄ quis offendit aliquē dilectū qͣnto plꝰ de dolet tanto magꝭdilexit Sed deū ſuꝑ oīa dilige̓ debemꝰquem peccādo offendimꝰ. igit̉ ⁊c̄. Tertio ꝓbat̉ qn̄ quis aliquā perdit tantoplus dolet quāto melior ip̄a res ē. Qꝛ plus dolet de amiſſione vnius floreni qͣꝫ denarij. Sed deus eſt ſummū infinitū bonū quem peccando offendimꝰ perdimus. igit̉. ⁊cͣ. Ex quibꝰ ſequitur dolor contritōis qͣntū ad īteriorē diſplicentiā dꝫ eſſe maior om̄i doloreporalit̓ p̄t hoī accidere. etiā ſi oīa bonatꝑalia ꝑderet. vel pat̓ mat̓ vl̓ vxor filij. cōiter oēs ꝯſanguinei morerent̉ Ergo ī vera amaritudīe cordis ꝯtritōnedeflere debemꝰ offenſam dei mortē noſtre ꝓprie aīe. Un̄ Innocentiꝰ de vilitate ꝯditōis hūane. Sentiat ſe culpabiliter durū dure culpabilem amici ſuimortē corꝑalem deplorat. ſpūalem aīeſue mortem non deflet: Quatuor ſūt ſigna ꝯtritōis.Ontritionis ſigna ſunt quatulor per que cognoſci poteſt an deus per contritionem indulſeritſibi peccata. qꝛ ſine vera contritione nullo fit remiſſio peccatorum Primuꝫſignū ſi de preteritis peccatꝭ dolet: ī futurū ſe firmiter cauere ꝓponit. ſic potius vellet ſubire oēm penam in generaliloquendo. vel etiā mori corporaliter vl̓

mēdicare qͣꝫ ampliꝰ ſcient̓ mortalit̓ peccae̓. Un̄ apl̓s. Quis nos ſeꝑabit a charitate chr̄i. an ꝑſecutio aut fames. Secūdū ſignū eſt ſi ip̄e penitēs paratus eſtfacere ſatiſfactionem leſis ſiue in rebus:ſcꝫ reſtituendo omnia iniuſta. ſiue famaſcꝫ reuocando falſe mendaciter ſuuꝫꝓximum īfamauerit. ſiue in corpoe̓ vulnerando. ſiue virginitatem virginuꝫ corrumpendo: ſic de alijs offenſis. Et inquibus non poteſt ſatiſfacere doleat. ethabeat ꝓpoſitum ſatiſfaciendi cum aliqͦmodo poterit. Unde Bernar. Qui veraciter penitet quicqͥd ſibi culpa quāodit iniungit̉: tacita conſcientia patienter amplectitur. Tertium ſignumcat offenſoribus quomodocūqꝫ quantumcūqꝫ qͣꝫ grauit̓ offenſus ſit ab alioſiue in rebꝰ ſiue ī fama ſiue īꝑſona. Ueletiā ſi grauior offenſio accidiſſet vl̓ in futurū accideret paratꝰ ē ī aīo ſuo ꝓpt̓ deūīdulgere. vt d̓s ſibi pcc̄a ſua īdulgeat.Sed vult īdulgere: eſt vere ꝯtritus. nec verꝰ penitēs. Un̄ Chriſo.punctōe cordis. Quale viſ ergate deum delictoꝝ veniā poſcis: talē te exhibere debes his qui deliquerūt ī te Un̄Augꝰ. Unuſqͥſqꝫ talē īdulgētiam accepturꝰ eſt a d̓o qͣlem ip̄e dederit ꝓximoErgo illi qui adhuc ſtant in rancore: etnolunt indulgere: non ſunt abſoluendi.nec cum ſacra communione communicandi. Quartum ſignum eſt ſi officiumvel negociū qd̓ ſine pcc̄o mortali non p̄texerceri paratꝰ eſt reſignare. Crgo illihn̄t tl̓ia officia. nll̓o ſine pcc̄o mortali ꝑficere pn̄t: ſic̄ traditores lenones.ſic de alijs ( quibꝰ inhibet̉ eis cōmunio) ſemꝑ ſūt in pcc̄o mortali ī ſeruiciodiaboli die noctūqꝫ. inſuꝑ ſunt priuati omni bono totius eccleſie. nihil poſſunt in iſto ſtatu facere quod ſit eis meritorium vite eterne. licet quandoqꝫ confiteantur. tamē nihil valet eis talis cōfeſſio ex quo deſiſtere a tali officio nolunt.Sed hoc non intelligitur de ill̓ qui ha-