auariciexvij

B Qui bōa md̓i diligit velit nolit tīoris ⁊ doloris pene ſuccūbit. Un̄ hiero.in epl̓a Auaro tā deeſt qd̓ habet qͣꝫ qd̓non hꝫ. Quia aūt non habens cōcupiſcit vt habeat ā habita metuit ne amittat. Un̄ etiā Chriſo. ſuꝑ Math̓. Quipecunie ẜuit ⁊ pn̄tibꝰ cōpedibꝰ ꝯſtrīgit̉⁊ futuris. ¶ Itē auaricia deteſtāda eſtqꝛ res tꝑales non pn̄t ſatiare affectū hominis. ⁊ huiꝰ cauſa eſt triplex. Prima ēcapacitas aīe. qꝛ ẜm doctores. Animādei capacē nihil minus deo implere p̄t.Unde Sap. xi. Cū orbis t̓rarū ſit qͣſigutta roris antelucani. ergo non ſufficittotus orbis ⁊ oīa que in eo ſunt implerecor vnius hoīs. Unde Bern̄. Ad imaginem quippe dei facta eſt aīa rōnalis:ceteris oībus occupari p̄t. impleri oīnonon p̄t. capax em̄ dei eſt. ⁊ quicquid d̓ominus eſt non eam implebit. Scd̓a cāeſt: qꝛ cupiditas homīs eſt īfinita. pecunia vero quantumcunqꝫ ſit magna eſtfinita. Sed ẜm Ariſt. 4. phi. Finiti adinfinitū nulla eſt ꝓporcio. ergo oīs pecunia non p̄t ſatiare cupiditatem homīs.Tertia cauſa eſt qꝛ pecunia ē res corporalis: ⁊ aīa eſt res ſpūalis. res vero ſpiritual̓ corꝑali non p̄t impleri. Uerbi gr̄aSicut archa vel ciſta non p̄t impleri ſapientia: ita nec anima pecunia Ergo auarus in ſcripturis aſſimulatur infernoUnde Augꝰ. in epl̓a. Auarus eſt ſimilis inferno. Infernus em̄ qͥntoſcūqꝫ deuorauerit: nunqͣꝫ dicit ſatis eſt. Sic ⁊ ſioēs theſauri confluxerint in auaruꝫ: nōdicit ſatis eſt.¶ De filiabꝰ auaricie.Equit̉ de filiabꝰ auaricie qͦt ſūt⁊ qn̄ ſunt peccata mortalia. Circa quod ſciendū ꝙ pͥma filia eſtobduratio cōtra miſcd̓iaꝫ que valde diſplicet deo. Ergo dicitur Iaco. ij. Iudicium ei fit ſine miſcd̓ia qui hic non facitmiſcd̓iam. Vt aūt iudicium extremumnobis exhibeatur miſericorditer: debemus tenere doctrinam chriſti qui dicit.

Luce. 6. Eſtote miſericordes ſicut pr̄ veſter miſericors eſt. Et Matth̓. 5. Beati miſericordes: qm̄ ip̄i miſcd̓iam conſequent̉. Sciendum aūt ẜm Hermānūde ſchilditꝫ. Obduratio contra miſericordiam ẜm genus ſuum eſt pcc̄m̄ mortale: quia directe eſt contra charitatemcuius effectus ꝓprie eſt comꝑati maloꝓximi quam directe excludit obduratōꝯtra miſcd̓iam. Licet em̄ homo non ſꝑtenetur oēm miſeriam ꝓximi ſubleuareſemꝑ tn̄ tenetur eius miſerie cōpati: qd̓auari non faciunt: quia non ſolū cor itacontra miſcd̓iam obdurant: vt d̓ ſuo aliquid dare rennū ant pauperibus ⁊ indigentibus. ſed etiā quotidie ꝓpter auariciā eorum ⁊ obdurato em̄ ⁊ crudelitateꝫmulti pauperes moriuntur. Alius ī mari qui cogitur eis capere piſces. Aliꝰ cadendo de altis edificijs qui cogitur eisedificare. alius moritur frigore qui cogitur eis venari. ⁊ ſic de multꝭ alijs vt ambroſius oſtendit in libello de Nabuchodonoſor ⁊ magis infra patebit. cuꝫ aget̉de violentijs. D ¶ Scd̓a filia ē inquietudo mentis que ꝓuenit ex inordinato affectu lucrandi tꝑalia. Qꝭ auteꝫinquietudo tollit pacem intrinſecā mentis ꝑ nimiam anxietatem. ⁊ qͥetem ſeruiendi deo ⁊ ꝓpria ſalutem querendi: gͣuepcc̄ꝫ ē ⁊ ml̓totiēſ mortale qn̄ ex ip̄a omittūt̉ ea q̄ neceſſaria ſūt ſaluti vl̓ ꝯͣria fiūtſicut qn̄ ꝑ eā tollit̉ oīs deuotio ⁊ oīs cultus dei ⁊ violātur ſacri dies vl̓ fiunt aliaque ſunt ꝯtra p̄cepta dei ⁊ eccl̓ie. Si tn̄inquietudo magna ſit ⁊ aliqualit̓ immoderata. ſicut in mercationibꝰ ꝯtingit nectamen omittant̉ ea que neceſſaria ſuntſaluti. nec fiunt aliqua ꝯtra p̄cepta dei⁊ eccl̓ie ⁊ ſuperiorū: p̄t eſſe pcc̄m veniale:niſi ex iſta inquietudine hō tm̄ amori diuitiaꝝ immergeret̉ vt vel in tꝑalibus finē poneret. vel d̓ deo ⁊ d̓ eiꝰ ꝓuidētia nimis diffide̓t: tunc ip̄a inquietudo poſſꝫeſſe pcc̄m mortale. Sicut de illo diuitepꝫ cuiꝰ ager fructꝰ vberes attulit Luc̄.