venialibus xij

delis frater iam me quaſi ꝑ viginti annos in magna pena torq̄ri ꝑmiſiſti: nectu nec aliqͥs fratrū meoꝝ vnam miſſamin tam longo tꝑe legit Tūc viuēs reſpōdit. In veritate dico tibi ꝙ cadauer tuum adhuc nō eſt tumulatū. immediatepoſtqͣꝫ expiraſti me ad miſſam diſpoſuiet iā a pͥmo finiui. Et defunctꝰ. O ſi itaeſt tūc ꝓpter acerbitatem pene videt̉ mihi hoc breue ſpaciū quaſi. xx. annoꝝ ſpaciū fuiſſe. Et tūc regratiabat̉ fratri ⁊ migrauit ad celū. ¶ Sextū eſt. ꝙ bona celeſtꝭ glorie diminuūt: nō qͥdem illa quedebent̉ iam ⁊ q̄ habemus ibi ꝑ merituꝫrepoſita. ſꝫ que deberent̉ ſi venialia nonfierent. qꝛ medio tꝑe poſſent aliqͣ bonafieri quādo illa fiūt: ꝑ que bona oꝑa celeſtis gloria augmentaret̉. Itē poſt perpetratōem venialium oportet nos oꝑaqͥdem cōuertere ad ſolutōem hmōi debitorū: ꝑ que etiam deberꝫ nobis creſcere cumulꝰ eterni p̄mij O ¶ Septimūē ꝙ venialia ſepe ſunt occaſio peccatoꝝmortaliū. ⁊ hoc cōtingit qͣttuor modis.Primo ex ꝯplacentia. vn̄ Augꝰ. Nullum peccatū adeo veniale quod nō fiatmortale dū placet: nō idem actꝰ numero ſed idem ſpecie. Notandū ꝙ quantoē maior delectatio in peccādo: tāto maior pena debet̉ illi peccato in futuro. vn̄Apoc̄. xviij. Quantū in delicijs fuit tātum date ei de tormētis ⁊ luctu. Ergoꝓpter ſecuritatē ꝯfitendū eſſet quādo inaliquo peccato qd̓ ẜm ſe eſtimat̉ veniale habuiſſes nimis magnā ⁊ exceſſiuaꝫcōplacentiā ⁊ delectatōem. Et ergo rep̄henſibile eſt nimiā cōplacentiā habere in riſibus ⁊ leuitatibꝰ ⁊ in verbis iocoſis. ⁊ ſic de alijs. niſi talia fierēt cā recreatōis. ⁊ moderate. quia ẜm Areſto. vij.Eth̓. Hō ſꝑ indiget quadā delectatōequaſi qͣdam recreatōe ꝓpter multos labores qͥ ſibi occurrūt. ſed exceſſus in riſibus ⁊ leuitatibꝰ p̄caueri debet. vn̄ Baſilius in hexameron Iocus ſiue riſus remiſſam efficit animam ⁊ negligentē er-

ga p̄cepta dei: nec delicta ſua p̄t ad memoriam reuocare. ſꝫ obliuiſcēs ea nec ſeinſtigat ad pm̄am ⁊ ꝯtritōem. ⁊ ita paulatim oībus bonis pͥuatur. Un̄ etiamBern̄. de ꝯtemptū mūdi. Cōpatit̉ deifilius ⁊ plorat. hō patit̉ ⁊ ridet. Secundo ex diſpōne. qꝛ ꝑ frequentē lapſum invenialia diſponit̉ homo ad mortale Etẜm hoc intelligit̉ illud Gregorij. Uitaſti grādia vide ne obruaris arena: hͦ dicit quia ſepe de peccatis mīmis veniturad magna. ſicut de modica ſcintilla ſurgit quādoqꝫ magnus ignis. Ecēi. xix.Qui minima negligit paulatim defluitvn̄ Gregꝰ. in paſtorali. Qui mīma peccata d̓flere ⁊ deuitare neglexerit. a ſtatuiuſticie nō qͥdem repente ſꝫ paulatim etꝑticulatim cadit. Tertio ex ꝓgreſſu qn̄infurgit veniale: ſi nō ꝓhibetur poſſꝫ ꝓgredi vſqꝫ ad mortale. nō ꝙ ip̄m veniale in ſubſtātia fieret mortale. ſꝫ qꝛ ex ip̄oveniali occaſional̓r progrediēdo fieretmortale. Iſtud patꝫ ex pͥmis motibusqͥ inter venialia cōputant̉. ſꝫ qn̄ delectatio ꝯualeſcit intantū ꝙ conſenſus accedit: iam peccatū eſt mortale ⁊ veniale ſicꝙ duo ſunt peccata. Augꝰ. in li. de penitētia Nullum eſt peccatū adeo ꝑuumqd̓ nō creſcat neglectū. Quarto ꝓpterꝯſcientiā erronea ⁊ nimis ſtrictam .ſ. qn̄aliqͥs teneret aliqd̓ peccatū qd̓ eſt veniale in ſe ꝙ eſſet mortale ⁊ ſic faceret. Dehoc habet̉ ſupra eodem. D.¶ Queſtiōes de pccīs venialibꝰUeritur vtrū tenemur peniterede venialibus? Reſpondeo ẜmTho. in qͣrto. diſt. lxvij. Cū d̓raliquis ad aliquid teneri q̄dam neceſſitas importatur. Neceſſitas aūt eſt duplex. vna abſoluta. ⁊ ẜm hanc homo tenetur facere ea ſine quibus nō eſt ſaluset hoc modo nō tenetur ad peccati venialis penitentiam. quia mortem ex hocnō incurrit: niſi forte ex ꝯtemptu dimittat. Alia ncc̄itas eſt ex ſuppōe alicuiusfinis. ſicut aliquid dicitur eē nccāriuꝫ ſi-