venialibusvii
mortaliter peccauerūt. ¶ Secūdo notanduꝫ ꝙ veniale pcc̄m cōmittit̉ qͣttuormōis. Primo qn̄ cōmittit̉ aliqd̓ ꝑuumquod in ſe eſt veniale. nec eſt ꝯͣ p̄cepta d̓inec vnum de ſeptem peccatis mortalibꝰvt loq̄ndo vnū verbū ocioſū ſine cauſaO quot taliū verboꝝ locutꝰ es ſine cauſa ⁊ neceſſitate tue vite quia de oībꝰ hisrōem redditurus es in die iuditij. Un̄Matth̓. 12. De om̄i ꝟbo ocioſo. Quidaūt ſit verbū ocioſum declarat nob̓ beatus gregꝭ. ī moral̓. di. Ocioſū ꝟbuꝫ eſtaut qd̓ rōe iuſte neceſſitatis aut intention pie vtilitatꝭ carꝫ Itē comedendo vltra purā neceſſitate qd̓ tn̄ vix etiā a bonis ⁊ ꝑfectꝭ tenet̉. ſic ꝙ in nll̓o excedāt limites pue̓ neceſſitatꝭ Itē dormie̓ vltraneceſſitatē. Itē bibere ſine cauſa Itē ridere iocoſe. Itē cogitatiōes vanas habere. ⁊ ſic de alijs. Scd̓o ꝓpt̓ imꝑfectionē facti: ſic̄ pͥmi motꝰ. qͥ alias qn̄ ꝑfectieēt: eēt mortale. Sic̄ videre ml̓ierē cūlibidīe ⁊ delectatōe tn̄ p̄ter rōeꝫ. Itē iraſci ad ꝑpetrādū vindictā: tn̄ ſine deliberatōe. Itē gaudere de aduerſitate alioꝝ⁊ dolere de ꝓſꝑitate: ⁊ tn̄ nō deliberatoaīo. ſꝫ qn̄ rō aduenerit: tūc reſiſtit talibꝰ⁊ expellit. Ergo quādocūqꝫ aliqͥd qd̓ īſe eſt peccatuꝫ mortale fit ita ſubito ſinedeliberatōne rōnis ſic ꝙ actus ille ē itaimꝑfectus qͥ ſic fit ꝑ ſubitū motuꝫ. ſicutoēs ſubiti motꝰ qͥ ſic p̄ueniūt rōeꝫ qͣlitercūqꝫ ⁊ de qͥbuſcūqꝫ fiāt ſūt ſolūmo venialia. Tertio propter penitentiam et ſicper accidens ex mortali fit veniale: nonquod illud peccatū in ſe mutetur: ſic ꝙhoc quod eſt mortale fiat veniale. Sedillud peccatū mortale iā taliter eſt veniāconſecutū ꝙ obligat ad penam nō eternā. ſed tꝑaleꝫ que debetur veniali Id̓odicit Ambro. Oē pcc̄m ꝑ penitētiā fitveniale. Et hoc ſic dicitur veniale ex euētu ⁊ per accidens ſcꝫ ꝙ pena et̓na q̄ debetur peccato mortali mutat̉ in penamtranſitoriam que debet̉ peccato veniali.Quarto committit̉ peccatū veniale ꝓpt̓
erroneam ꝯſcientiam: ſicut antea eſt dictū de mortali. Quia qͥ aliqͥd reputaretpeccatū veniale quod nullū eēt pccm̄. ⁊ſuꝑ hoc faceret: veniale cōmitteret¶ De damnis venialiū peccatoꝝEccata venialia cauēda ſunt adeuotis hoībus quantū poſſibile eſt. ⁊ hoc ꝓpter ſeptem dāna. Primū damnū eſt ꝙ ad penam obligant: nō aūt determinate ⁊ p̄ſciſe obligant ad penam eternā vel purgatoriaꝫvel pn̄tis ſatiſfactōis: ſed ad aliquā illarum penarū. Qm̄ ẜm forū pn̄tis eccl̓ieſatiſfacit homo leuiter. ſꝫ ẜm forū purgatorij punietur grauius. quia grauioreꝫpenam in purgatorio ſuſtinebit ꝓ vnopeccato veniali qͣꝫ beatus Laurentiusſuſtinuit in craticula. Hoc multi hoīesparum curant qͥ tot venialia ꝯmittuntet augmētant ſuꝑ ſe. Sed ẜm foꝝ inferni grauiſſime punietur: qꝛ eternaliter.Querit̉ vtrum in inferno etiam puniātur venialia? Reſpondeo ꝙ ꝓprius locꝰeſt hic in mundo vel in purgatorio vbivenialia puniunt̉. ſed infernus ꝓprie eſtlocus vbi mortalia puniuntur. ſed quādo in mortalibꝰ peccatꝭ moritur qͥs: tūcvenialia eternaliter puniunt̉ in infernocum mortalibꝰ. Sed minor eſt pena ꝓveniali in inferno qͣꝫ ꝓ mortali. ¶ Secundū eſt ꝙ peccatum veniale aīaꝫ maculat. Et ponatur tale exemplū. ꝙ denigretur aliqua himago depicta intantūꝙ videri nō poſſit. alia vero obſcuret̉ vtvideri qͥdem poſſit: ſꝫ non plene diſcerniEt ideo ꝓpter talem differentiam dicitGregꝰ. ꝙ veniale obſcurat: mortale obtenebrat. Augꝰ. in libro de vita chriſtiana dicit. Aīa in peccatꝭ ꝑſeuerās nigrior ē coruo: hoc intelligit̉ de mortali peccato. ſed veniale tm̄ maculat ¶ Tertiūeſt. ꝙ minuit feruorē charitatis ſicut acigne. licet nō extinguat feruorē. tn̄ illumteperat. Et qͣnto plura venialia aliqͥsꝯmittit: tanto plus minorat̉ feruor charitatis. Aliqͥ notabiliter quādoqꝫ ꝑdūt
M