in generaſi
vii
orauerit vel fecerit pro animabꝰ per ſe loquendo non ꝓdeſteis dummo eſt ī peccato mortali niſi ex conſequente ⁊ ꝑ accidens. ſcꝫ inquātum per elemoſinaꝫ mali hoīs pauꝑes excitati orāt ꝓ defunctꝭ⁊ hec oro prodeſt eis. Scd̓o modo poſſunt fieri vt per miniſtrū publicū dei veltotius eccleſie ſicut quādo ſacerdos celebrat miſſam vel exequias mortuoꝝ ī eccleſia. ⁊ quia iſte intelligitur face̓ ſub cuius nomine. ſiue ſub cuius vice fit: inde ēꝙ ſuffragia tal̓ ſacerdotis qͣꝫuis ſit peccator ꝓſunt defunctis. Tertio mō pn̄tfieri per malum miniſtrum. vt per miniſtrum priuatum. ſcꝫ alicuius pͥuate ꝑſone exiſtentis in charitate: ſiue talis perſona ſit defuncta ſiue viua. ⁊ talia ꝓſuntSicut ẜuus exiſtēs in pcc̄o mortali qd̓cunqꝫ opus miſcd̓ie facit ex p̄cepto dn̄iſui charitatē habentis. magiſ tn̄ ꝓdeſſꝫſi etiā miniſtri in charitateꝫ eſſent. quiatunc illa oꝑa eſſent meritoria ex duabꝰp̄cibus.¶ Tertio nocet dānatis. ⁊ hoc per modū cōiunctōis: qͣnto eīplures in inferno ſunt. tanto maior horror erit in pena. Unde eſt ꝙ infernꝰ tanto fortius ardebit quāto pl̓es habebit.¶ Querit̉ vtꝝ dānati velint oēs hoīesdanari qͣꝫuis ſciāt ex hoc penā eorū augmentari? Reſpondeo ꝙ ſic. etꝭ parētesſuos ⁊ vxore ⁊ filios. ⁊ hoc ꝓpter ꝑfectiſſimam inuidiā que eſt in eis. Sic̄ in beatis eſt perfectiſſima charitas: ita in eis ēperfectiſſima inuidia que facit appeteremalū alioꝝ. Hoc etiā pꝫ in illis inuidioſis viuentibus in hoc ſeculo. in quibꝰ tamen adhuc non eſt perfecta inuidia. ſedtn̄ dānati minꝰ īuidēt ꝓpīqͥs qͣꝫ aliēis.vn̄ eoꝝ pena maior eſſet ſi oēs ꝓpinqͥ dānarentur ⁊ alij ſaluarent̉ qͣꝫ ſi aliqͥ d̓ ſuisſaluarēt̉ Ex hͦ fuit. ꝙ diues epulo petijtfrēs ſuos a dānatōe eripi Cogitabat eīꝙ aliqͥ eriperēt̉. ⁊ illos voluit eē ſuos fratres potiꝰ qͣꝫ alios. Un̄ ſi poſſibile eſſetmallet potiꝰ om̄es ſimul damnari. Etin hoc concordat Tho. ſuper quarto.
¶ Quarto nocet ſaluatis. quia pcc̄or ꝑſeuerans in pcc̄is pͥuat ſctōs accidentali gaudio qd̓ haberēt de eiꝰ cōuerſione.Un̄ Lu. 15. Gaudiū ē āgel̓. ſu. v. p. p.agē. ⁊ n̄ ſolū āgel̓. ſꝫ etꝭ oībꝰ ſctīs e̓it gaudiū de cōuerſiōe pcc̄oris. Itē nocet eisper modū ſubtractōis. Nā ex cōſortio ⁊ſocietate beatorū habet̉ gaudiū accn̄tale. qꝛ qn̄cūqꝫ vna aīa euolat ad celū: tūcgaudiū accn̄tale erit oībꝰ btīs in celo. etvnuſquiſqꝫ cū alio diuidet ſua merita excharitate: Et qd̓ vnꝰ in ſeip̄o non hꝫ: hͦin alio inueniet Un̄ gregꝰ. ī moral̓ Tāta vis nos in illa paceſociat. vt qd̓ vnuſqͥſqꝫ ī ſe n̄ acceperit. hͦ ſe accepiſſe ī alioexultat. Anſel. Unuſqͥſqꝫ intm̄ gaudetde alteriꝰ gaudio inqͣntū de ſuo ꝓprio.Hoc bono ⁊ gaudio puāt̉ electi qͣntumad illū pcc̄ore ꝑtinet qͥ damnat̉: lꝫ hoc īvno alio habebūt. qͥ loco illiꝰ ſubſtinet̉.qꝛ nūerꝰ elcōꝝ īfallibilit̓ adīplebit̉. Un̄Apoc̄. 3. Tene qd̓ habes. ne aliꝰ accipiat coronā tuā ¶ Quīto nocet viatoribꝰid eſt ill̓ qͥ adhuc ī md̓o viuūt. qꝛ ſepe boni in vita pn̄ti puniunt̉ tēporalit̓ ꝓpterpcc̄a maloruꝫ hoīm. qꝛ ſic̄ qn̄qꝫ vna cōitas meliꝰ hꝫ ꝓpter vnū bonū hoīeꝫ: ſic etqn̄qꝫ pl̓es puniūtur ꝓpt̓ peccata vniusꝘ vt frequēter permittit deuſ fieri tempeſtates aeris. ſterilitates terraꝝ. et huiuſmōi plagas ꝓpt̓ pcc̄a ⁊ demerita maloꝝ. ⁊ ſic boni qn̄qꝫ puniunt̉ tꝑalit̓ ꝓpt̓malos. Itē ꝓ eo ꝙ mali bonos ſuo malo exēplo qn̄qꝫ corrūpūt ⁊ ꝑuertūt. qͣre eītot eēt ꝑuerſi hoīes: niſi ꝙ mali ſeinuicem inficiūt. Sicut vnꝰ infirmꝰ ab alioinficit̉ corporalit̓. ſic ⁊ ſpūalit̓. Et ſicutiumētū peſtilens ⁊ ouis morbida inficitalias oues ſic ſimile ē de hominibꝰ mal̓Un̄ psͣ. Cū ꝑuerſis peruerterꝭ. ¶ Sexto nocet ip̄i xp̄o. qꝛ p̄ciū ſāguis eiꝰ n̄ ꝑſoluūt. Cōtra qd̓ d̓r Leuit. 19. Opusmercennarij tui nō manebit apd̓ te vſqꝫmane. Iſtud enim peccatum clamat incelum. Quanto magis qui chriſtuꝫ defraudant precio ſuo. pͣsͣ. Precium meū
M