Druckschrift 
De eruditione christifideliu[m]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De peccatis mortalibus

norātia excuſat pcc̄m Qꝛ qͥcqͥd faciunttaleſ excuſāt̉ Qꝛ nullꝰ p̄t face̓ pctm̄ morcale hꝫ viū rōis. Sꝫ ſciēdū ē ꝓpteraliqd̓ illicitū qd̓ ſe ē pcc̄m̄ mortale īciderit ī amētiā. puta ꝓpt̓ amorē īordina: vl̓ ꝓpt̓ nimiā īordīatā triſtitiā tꝑalibꝰ vl̓ hmōi. Uel etiaꝫ alias exn̄s incūqꝫ pcc̄o mortali ſi ex ꝑmiſſiōe diuīa īciderit in amētiaꝫ metis. ſic morit̉ ī tali ſtatu dānabit̉. qꝛ nullū pcc̄m mortaledimittit̉ ſine cōtritōe. quā ille carēs vſurōnis non hꝫ. nec habere p̄t. Queriturde illis in extrema neceſſitate perduntrōem. Rn̄det̉ ſi talis eſt ī gratia ꝯſtitutꝰ: ſic ꝑdit rōem. ſi ſic morit̉: ſaluat̉Ergo qn̄qꝫ ꝑmittit hoc deꝰ euenire illisbonis hoībꝰ ſūt puſillanimes ne in extremis a demōibꝰ decipiant̉: qꝛ tūc maxime tēptatōes occurr̄t hoī. Si āt eſt īpeccato mortali ꝯſtitutꝰ: ſic ꝑdit rōeꝫ ſi ſic morit̉ damnat̉. Ergo etꝭ qn̄qꝫmittit deꝰ euenire mal̓ hoībꝰ. deū invita ſua q̄ſierūt: ſꝫ peccādo ſepiusꝯtēpſerūt. Qui etꝭ ī morte poter̄tqͥrere inuenire. Augꝰ. in qͦdaꝫ ẜmonePercutit̉ hac animaduerſiōe pcc̄or vtmories obliuiſcat̉ ſui: vixit: oblitꝰ ēd̓i. C Scd̓a ignorātia dānat̉qͥs dicit̉ ignorantia neglecta. ē ſcie̓pn̄t p̄cepit vel ꝓhibuit d̓s: ad ſalucem ꝑtinēt. ſꝫ occupatiōibꝰ exteioribꝰ ſe ītm̄ implicant. ill̓ curant. dicūt ſufficiat eis ſciūt ſe bonū debere facere: malū dimittere Et ītm̄ ē dictū acſi qͥs qͣreret qūo ditabor. Et aliꝰ rn̄derꝫei: Eme ꝯtinue in lucrari poſſis. nuqͣꝫ ꝑdere. ſufficit: ſꝫoꝑtet ſcire ſūtp̄cepta vl̓ ꝓhibita a deo. Et ſūt de neceſſitate ſalutis. ergo tal̓ ignorantiaexcuſat. Querit̉ qūo qͥlibet adultus habens vſum rationis tenetur ſcire decemprecepta? Reſpondeo ſcire preceptadei poteſt capi duplicit̓. Primo ſcire explicite: hoc eſt ſcire precepta dei ẜm ordinem enumerare quod eorum ſit pͥmūet quod ſit ſecūdum quod tertium. et

ſic de alijs. Scd̓o modo ſcire implicitehoc eſt ſcire quod eſt ꝓhibitū in p̄ceptꝭdei non concupiſcere rem ꝓximi falſum teſtimoniū ꝓferre. aſſumere no dei inuanū. ſic de alijs. ſꝫ qd̓ ſitceptū octauū vel qd̓ ſit ſextū ⁊c̄. hocſcit nec tenet̉ ex ncc̄itate ſcire. ſꝫ tenet̉ ſcire implicite: hoc eſt vnū de p̄ceptꝭ decalogi. Non falſum teſtimoniū dices. ſꝫvtrū ſit quartum vel octauū: hoc laicusde ncc̄itate non tenet̉ ſcire. ſic de alijs.Scire tn̄ p̄cepta dei ad minus implicite eſt ſcīa dei: quā quilibꝫ chriſtianꝰ habere debet. Un̄ Ambro. ſuꝑ epl̓am adChor̄. Qui ſcīam dei habet: reꝰ eritignorātie maxime eoꝝ q ꝑtinent ad ſalutem. Item ſunt aliqͥ: qui licet non ſintnegligētes ad diſcendū: tamē ſtudēt audire diſcere curioſa: non ſunt mul ncc̄aria. hoc magna deceptio diaboli eſt Un̄ Bern̄. de duodecim gradibus humilitatis. Curioſitas eſt ſtudiūꝑſcrutandi ea que ſcire eſt nulla vtilitasvn̄ Salomon. Altiora te ne queſieris.ſꝫ que precipit deus: illa cogita ſemper.Un̄ apl̓s ad Rhoma. xij. plus ſapere qͣꝫ oportet ſaꝑe. ſed ſaꝑe ad ſobrietatem. Un̄ ſtudium noſtrū ad diſcēdūdebet verſari circa noſip̄os. circa nrāꝫſalutē. Ambroſiꝰ. Multo melior laudabilior es ſi te cognoſcis: qͣꝫ ſi te neglecto curſum ſiderū: vires herbarū. cōplexiones hominū: naturas aīalium cognoſceres. ſcīam omniū celeſtium terreſtrium haberes. Qualiter aūt debeamus noſmetipſos vitam noſtrā ꝯgnoſcere oſtendit idem ambroſius dicens.Uitam tuā quotidiana diſcuſſione examina. Attēde diligenter quātum ꝓficias: quātum deficias. qualis ſis in moribus: qualis in affectōibus. qͣꝫ ſil̓is deoqͣꝫ diſſimil̓. qͣꝫ ꝓpe. qͣꝫ longe. Un̄ Chriẜſuꝑ Matheū. minima ꝑs philoſophie eſt cognitio ſui. Tertia ignorantiadicitur ignorantia affectata cum nonſolum damnat̉ homo. ſed etiam guiſſi-