De quinto

emplū. Fuerunt duo ſocij clerici quoruꝫvnꝰ detractor peſſimꝰ: de nemine bn̄ poterat loqui: qͥ infirmitate detentꝰ cuꝫ adpenitentiā a ſocio moneret̉ paruipedēsip̄ius monita ī nullo ſe penitꝰ correxit.Cunqꝫ ad extrema appropinqͣret: adiuratus a ſocio ſuo ꝓmiſit vt īfra trigintadies ſibi appareret ſi poſſet ⁊ ſi d̓s ꝑmitteret: ⁊ ſic mortuus ē. Poſt paucos igit̉dies deo ꝑmittente non ꝓ ſalute eiꝰ: ſedvt ceteri tali erudirent̉ exēplo Apparuitſocio totus niger ⁊ accēſus totꝰ ignitus ītro ⁊ foris incedio īfernali. Ad cuiꝰ conſpectum cū ille tremore deficeret: dixit eiEgo ſum ille īfelix quondā ſociꝰ tuusꝓ quo oras inaniter: qꝛ ꝑpetue ſuꝫ dānatus. Et cum ille quereret qūo ſibi accediſſet in agone? Reſpōdit cū eſſem inextremis: ductus ſum corā iudice. Cūqꝫ obmuteſcerem p̄ timore vidi multasaīas ſole lucidiores ad iudicē cōtra memanus extendētes ⁊ clamātes. Uindica dn̄e ſanguinē noſtrū de illo mendacedetractore: qui nos apud hoīes mēdaciter īfamauit. ad hāc vocem cuꝫ me iudex inſpiceret toruo vultū ⁊ irato: ⁊ egoin eius aſpectu territus ⁊ confuſus ⁊ deꝓlatis contra me malis mihi conſciusmemetip̄m ⁊ miſcd̓iaꝫ dei ſum oblitꝰ: etſic deſperās ꝑpetue ſum dānatus.De his qͥ detractōes libēt̓ audiūt. REquitur de pcc̄o eoꝝ qͥ libenteraudiunt detractores: contra qd̓pcc̄m pͥmo poſſūt valere verbaſacre ſcpͥture que illud diſſuadent. Un̄ꝓuer. 4. Labia detrahentiū ſint ꝓcula te. Item Ecc̄i. 28. Sepi aureſ tuasſpinis. ⁊ noli audire lingua nequa Un̄queritur vtrum peccet qͥs audiendo detractorē. Rn̄deo ſcd̓m Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. 73. Si quis detractorem audiat. ſcꝫabſqꝫ reſiſtentia: videtur detractori conſentire: vnde fit particeps pcc̄i eius. Etſiquidem inducat eum ad detrahenduꝫvel ſaltem placeat detractio ꝓpter odiueius cui detrahitur non minꝰ peccat qͣꝫ

detrahens ⁊ qn̄qꝫ magis. Unde Bernardꝰ de ꝯſideratōe Detrahere aut detrahētem audire quid horum dānabilius ſit: non facile dixerim Si vero ei peccatum non placeat ſed ex timore vel negligentia vel etiā ex verecundia quadaꝫobmittitur detrahentem repellere ⁊ ondere ꝙ ei detractio diſpliceat: tūc peccatquidem: ſed multo minus qͣꝫ detrahēs⁊ plerūqꝫ venialiter Quādoqꝫ etiā ip̄mpoteſt eſſe mortale: vt quia ex officio incumbit ei detrahētem corrigere: vl̓ etiāppter aliquod periculum inde ꝯſequesUel ꝓpter radicem qua timor humanꝰqn̄qꝫ p̄t eſſe pcc̄m mortale: qd̓ fit quando hō ſic diſpoſitus eſt vt ꝓpter timorēcuiuſcunqꝫ rei tꝑalis faciat aliquid prohibitum vel pretermittat aliquid qd̓ eſtp̄ceptum ī lege diuina: talis timor ē peccatum mortale. Item qui libenter audiunt detrahere ꝓximis ſunt ſicut canes.Quia cū vnus canis leditur tunc om̄esconcurrūt ⁊ eum lacerāt ⁊ mordent Sicſimiliter faciūt detractores cum audiūtalicui obloqui: tunc obloquenti applaudunt: inſuper ⁊ verba ſua etiā apponuntEt ſic aīas ſuas ꝓprias occidunt ⁊ mortem eternā incurrunt Cōtra quos dicitAuguſtinꝰ. Non accōmodes aures tuas ad percipiendum verba detrahētisne concipias mortem ī anima tua. Detrahentis em̄ ⁊ audientis vtriuſqꝫ eſca ēmors anime. Et vt breuiꝰ concludam.Detractor ⁊ libes auditor diabolū portant in lingua. Unde quilibet inquantum poteſt debet cōpeſcere detractoresUnde legitur d̓ quodam ep̄o qui eratin purgatorio ⁊ vehemēter affligebat̉ infetore clerici ſui exiſtentis in infernor aſcendentis ad ipſum: quia detractioneseius quandoqꝫ audierat ⁊ eum non ſatis corripuerat: qͣꝫqͣꝫ ep̄s ſatis ī ſe bonꝰfuerat. Item qͣꝫ infelix ſit lingua detractoris patet per hoc exemplū: Fuit quidam maximus detrator religioſoꝝ ⁊ ſacerdotuꝫ ⁊ alioꝝ bonoꝝ hoīm: qui tādē