De ſecundo
ſcꝫ periurij perpendi poteſt ex hoc ꝙ tale peccatu peius eſt alijs peccatꝭ. qꝛ cuꝫalia peccata fugiūt et quaſi timet res ſacras. pcc̄m periurij nō timet eas. ſꝫ illisappropinquat. Si aliquiſ vult fornicari. ſi eſt in eccleſia exit inde. ſi eſt in cimiterio ab eo recedit. Et ſi eſt ꝓpinquusecce vel cimiterio. elongat ſe ab eis. Ille vero qui vult periurare intra ecc̄iam:ſi eſt extra: accedit ad altare et cōmittitpccꝫ periurij qn̄qꝫ ſuꝑ altare. qn̄qꝫ ſuꝑeuangeliū. qn̄qꝫ ſuꝑ corpus. qd̓ horrendū ē. Miꝝ ē quō terra ip̄m nō abſorbeat. et quo angeli qͥ circa corpus chr̄i ſūteū nō perimūt. Item ip̄e videtur peiordiabolo. qꝛ diabolꝰ timet res ſacras etquaſi reueret̉. qd̓ ille non facit qͥ ꝑiuratItē talis qͣntū in ſe eſt: vult maius malū facere chro qͣꝫ crucifixores eius Ipſienī intulerūt chro tm̄ malū pene. ꝑiureū vult inuoluere in malū culpe. qd̓ deterius eſt: in hoc ꝙ aſſumit eum et oēsſanctos in teſtimoniū ſue malicie ⁊ iniuſticie. Quia ẜm Thomaꝫ ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxxix. Iurare eſt deuꝫ inuocare. Et ẜꝫAugꝭ Iurare eſt deum in teſtem adducere. qd̓ idem eſt. Scd̓o quia grauitasperiurij perpēdi poteſt ex auſteritate penitentie. quia ẜm canones pro periuriomanifeſto et ſolennizato. debet imponipenitentia ſeptennis. Tame Raymūdus dicit ꝙ inſpecto modo periurij. vl̓qualitate perſone. et ceteris circumſtantijs. vel maior vel minor penitentia eſtimponenda. Concordat Hoſtꝭ. Tertio patet ꝙ ex eo ꝙ ẜm Hoſtꝭ. hoc crimen in penitentia comparatur homicidio voluntario. Quarto patet ex eo ꝙꝑiurus infamis efficitur. nec poſtea qͥntuncunqꝫ peniteat in teſtimoniū recipitur. extra de teſti. Quinto ex pena queinflicta eſt etiam in preſentia deo ſuperperiuros. Unde legit̉ ꝙ quidā Decanus eccleſie Colonienẜ quinqꝫ marcasauri de pecunia ſue eccie fratri ſuo carnali miſit mutuādo. quo Decano mor-
tuo Canonici debitū repetūt. et qꝛ ſuꝑper hoc nō habebāt teſtes. ille ꝑtinacit̓debitū negauit. qd̓ cū iuramēto firmauit. qͥ redies domū. in media via remāſit īmobil̓. ita ꝙ nec ante nec retro poterat ſe mouere. et ſil̓r factꝰ fuit mutꝰ. id̓oin corde ſuo vouit ꝙ ad locū ꝑiurij rediret. ⁊ ſuā maliciā manifeſte diceret. ⁊ reſtitueret ecce pecuniā detentā iniuſte. ⁊ſic penitentia ductꝰ liberatꝰ eſt. Et aliud exemplū legit̉ ꝙ qͥdam ſuꝑ ſepulcrūſcī Pācracij martyris ꝑiurauit. et moxmanū retrahere nō potuit. et ſic oībusmalicia ⁊ iniuſticia innotuit ¶ Querit̉Quare ꝑ euāgeliū ⁊ reliquias ſcoꝝ iuramus. Rn̄ deo ẜm Thom. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxxix. Ome iuramētū pͥncipalit̓ refert̉ad ip̄ꝫ deū cuiꝰ teſtimoniū īuocat̉. Secūdario āt aſſumunt̉ alique res nō ẜmſe ſꝫ qͣntū in eis diuina ꝟitas manifeſtatur Sic iuramꝰ ꝑ euāgeliū. et ꝑ eū cuiꝰꝟitas in euāgelio manifeſtat̉. et ꝑ ſcōsqͥ hāc ꝟitatem crediderūt ⁊ ẜuaueruntQuartidecimi. Qui recipit velcogit alique falſe iurare. et ſic recipit friuole iuramentū ab illo: peccat mortal̓rRō e. qꝛ qͥ ꝯpellit aliū ad iurādū. ⁊ ſciteū falſe iurare. vincit homicidā. ⁊ ꝯmittit duplex homicidiū. qꝛ ille occidit corpus. et ille aīam. Imo duas aīas. illiꝰſcꝫ qͥ iurat falſū. ⁊ ſuā ip̄iꝰ qͥ recipit. vtꝫxxij. q. v. Ille. ⁊. c. qͥ exigit. In hͦ ꝯcordat Henrꝭ de fir. in expone ſcd̓i p̄cepti¶ Sciēd̓ ꝙ ſiqͥs diceret. Ex iſtꝭ ſeq̄ret̉ꝙ nll̓s poſſꝫ aliū cogere ad ſibi ſoluēdūſi nll̓s dēret acciꝑe aliqd̓ iuramētū ℟ndeo ꝙ ad iudiciū p̄t eū citare ⁊ iuſticiaꝫab eo exigere. ⁊ ſi tibi negauerit quo p̄tip̄e ſcire ſi recepturꝰ es iuramētū ab eovl̓ noͣ. qꝛ ẜꝫ Arꝭ. pͥ. ꝑi h̓. De futurꝭ ꝯtīgētibꝰ nō ē det mīata ꝟitas. Qn̄ at ꝯſideras ꝙ alit̓ eē nō p̄t ⁊ nihil p̄t tibi ampliꝰ fieri niſi iuramentū. qͥd gͦ iuuat te illud iuramētum qd̓ ſic friuole ab eo recipis? Nōne vnā mēſura vini valeret pl̓ꝰtibi qͣꝫ tale iuramentū ꝑiurij? Ergo qn̄