De ſcdō p̄cepto.On aſſumes nomē dei tui ī vanum. Exod̓. xx Ubi ẜm Aug.ꝓhibet̉ iuramētum friuolum etetiam ꝑiurium. vterqꝫ eniꝫ ⁊ qui ꝓ nihilo iurat. ⁊ qͥ falſe iurat nomen dei aſſumit inuanum. ¶ A ¶ Sciēdū ꝙ qͥlibet debet ſibi cauere ne aſſueſcat iurarePrimo ideo. quia qͥ frequenter iurat repletur omni iniquitate. Unde Ecc̄i. 23Uir multum iurans replebitur iniqͥt ate. ⁊ non recedet a domo eiꝰ plaga. Ego illi qui ſolent frequenter iurare. ꝑeſſimi homines efficiunt̉. ⁊ replebunt̉ nonſolum cum vna iniqͥtate. ſꝫ cum om̄i iniquitatē. Scd̓o quia ille qͥ licitum iuramentum facit ip̄e quaſi laqueum ad colſum ſuum ponit. iuxta illud Prouer. viIllaqueatus es verbiſ oris tui. ⁊ captꝰprijs ſermonibus. Quando vero licitum iuramentum tranſgredit̉. ip̄e laq̄oillo quaſi ꝓprijs manibus ſe ſtrangulatErgo quot iuramēta etiam licita quisfacit. tot laqueos ſpūalit̓ ad collum ſibiponit. ⁊ qͣꝫ cito vnum de his tranſgreſfuerit tam cito ſeip̄m ſpiritualit̓ occiditTercio ille qͥ ꝑiurat fur ⁊ ſacrilegus eſſevidet̉ Contrectat enim rē aliena inuitodn̄o. ⁊ cum hoc rē ſacram. qꝛ nomē dn̄iin vanum aſſumit contra ꝓhibitōem illam ſibi ac cuilibet homini factam in ſecundo p̄cepto vbi d̓r. Non aſſumes nomē domini dei tui in vanum. Ergo cōtra illud p̄ceptum ſunt rebelles deo ⁊ inobedientes qui ſic iurant Quarto qꝛ tālis videt̉ eē falſarius. hoc em̄ patet ex eoqꝛ ſi qͥs ſigillo alicuiꝰ dn̄i ſibi cōmiſſo adꝯfirmandā aliquā veritate vteret̉ ad aliud ꝯfirmandū. ip̄e falſariꝰ iudicaretur.Sic cū d̓s ꝑmiſerit hoībꝰ vt aſſumantnomē ſuū ad ꝯfirmatōem ꝟitatꝭ. ſi vtantur ad ꝯfirmatōem falſitatꝭ. ip̄i falſarijſūt. ⁊ quo ad deū excōmunicati excōmūnicatōe illa que habetur prima ad Co-

rin. xvi. Si qͥs non amat dn̄m Ieſumchr̄m. anathema ſit. Quinto qꝛ iſte quiſcienter ꝑiurat ip̄e p̄ter more aliorū peccantium vult deum īuoluere ī pcc̄o ſuoCum em̄ iurare ẜm Augu. ſit dcū in teſtem adducere ad teſtificandum ſibi. etſcd̓m hoc talis inquantū in ſe ē vult maius malum facere qͣꝫ crucifixores eiusIp̄i em̄ intulerūt xp̄o tantū malū peneip̄e vult eum inuoluere in malum culpequod deteriꝰ eſt. Sexto. qꝛ deterior videtur eſſe talis qͣꝫ qͥ ſunt ī īferno. hoc pꝫqꝛ cum ī noīe ih̓u om̄e genu flectat̉ celeſtium terreſtriū ⁊ īfernorū. vt legitur adPhil̓. ij. Ille ꝟo qͥ ꝑiurat deterior videt̉eē illis qͥ ſunt ī īferno. qꝛ nomē dei nō veretur. ſꝫ ſcient̓ ⁊ ꝑtinaciter ꝑ ipſius ſctm̄nomen iurat. imo aliqualit̓ videt̉ eē deterior ip̄is demonibꝰ. qꝛ demones terrētur a nomīe ieſu. Septimo qꝛ ſacra ſcriptura notant̉ diſſuadet iuramentū propter magnum periculum ꝑiurij. Und̓Matth̓. v. Ego aūt dico vobis. noliteiurare neqꝫ ꝑ celum neqꝫ ꝑ terram. Un̄Ecc̄i. 23 Iurationi non aſſueſcat os tuum. Multi em̄ ſunt caſus in illa Und̓Auguꝰ. in li. de mēdacio. Dico vob̓ nōiurare oīno neſcꝫ iurando ex facilitateꝑueniatur ad conſuetudine. ex cōſuetudine et facilitate in ꝑiurium decidaturQuia ſcd̓m Chry. ſuꝑ Math̓. Nemoeſt qͥ frequent̓ iurat qͥn aliquādo ꝑiuretErgo dn̄s ꝓhibet nobiſ ſignant ī ſcd̓op̄cepto dices. Non aſſumes. ⁊c̄ ¶ B¶ Sciendū ꝙ contra hoc p̄ceptum faciunt. xv. gn̓a hoīm. ¶ Primi nomīantes deū vane ⁊ ſine cauſa ⁊ timore ⁊ ex cōſuetudīe quāuis hoc idē ſit veꝝ ⁊ licituꝫqd̓ iurāt. tamē peccant ꝙ ſic nomen deiſine cauſa et ratione noīnant. vt dd̓o ꝑdeū eras ibo ad eccl̓iam vl̓ ad ẜmonē vl̓ꝑ deum cras comedam vl̓ ieiunabo veleqͥtabo. vl̓ hoc vl̓ illud faciam. ⁊ ſic d̓ alijs iuramētis vt cōmunit̉ Sic ī qͦtidianis iuramētis ex quadā leuitate. vl̓ curſu ꝟborum vl̓ conſuetudīe factis peccat̉

B