Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Einzelbild herunterladen
 

LI.

accepiſſe ꝙ cum decanus etcapitulū magdi. ip̄m ſuꝑeo ꝙ dicebāt alibi ꝙͣ ī ſtall̓decam ⁊ capl̓i p̄dictoꝝ carinfices carnes vendere nondebere corā iudicibꝰ auc. apꝯueniſſent Petētibꝰ tandēdecano ⁊ capl̓o noīatis uudicū offm̄ īplorando vt cuꝫidē ep̄s poſt citacōeꝫ carnesin ſtall̓ alijs vendi feciſſꝫ ꝙꝑ ip̄m ſuꝑ h̓ factū fuerat inſtatū prīſtinū reuocarēt ꝓꝑte ip̄ius fuit ꝓpoſitū ꝙ cūlis p̄ſertim nō fuiſſꝫ ſuꝑ negocō ꝯteſtata locū inploracio hmōi nō hēbat adiciensꝙ cū de ꝯſenſu ꝑciū corā dictiſ iudicibꝰ ad litigandumſuꝑ ip̄o negocō certus diesſtatutꝰ fuiſſꝫ ⁊ quantū ad illuꝫ dieꝫ ſolutū fuiſſꝫ uidiciūeorundē p̄uenire diē ip̄m acaudire ꝑteꝫ aduerſaꝫ ī tali inploracōe abſqꝫ ꝯſenſu p̄ciuꝫ nō debebāt et qꝛ ſuꝑ hijsno audiebāt eundē. N. aud̓appl̓lanit. ⁊ licet ꝓcuratorēſuū infra annū ad hmōi appellacōꝫ miſerat ꝓſequēdaꝫqꝛ tam̄ dictus ꝓcurator utcredit̉ circūuentꝰ ꝙͣ mhibicioneꝫ ip̄iꝰ ep̄i nr̄as ſuꝑ h̓ adquoſdaꝫ iudiceſ certa racōe

ſuſpectos lr̄as impetͣuit dictꝰ ep̄s vti noluit lr̄is ſic obtentꝭ petēſ nō obſtāte lapſuanni ad ꝓſecucōni appl̓laciom̄s admitti. Ideoqꝫ. in. q.ſi de hmōi nihibcōe et p̄miſſis cais appl̓lacōis vl̓ earūaltera ꝯſtiterit reuocato injrritū quīcqͥd inueneritis temere attēptatū ī īamdictonegoco iuxͣ prioꝝ ꝯtinentiāNter­ lr̄aꝝ ⁊cͣ Idepoſita appl̓lacōe ex cāꝓbabili nō ſufficit appl̓lanti ꝓbare ꝙ ex ca hmoi ꝓuocauerit ſi eaꝫ nō doceat eſſeveraꝫ niſi h̓ ſe offerēs ꝓbatuꝝ nō fuīſſꝫ admiſſꝰ. Eideꝫquōꝫ ꝑmittit̉ ſi nō recipīat̉ap. eius a iudice nec ab aduerſario aꝓpbet̉ ſuꝑ ꝓſecucōe ap. ꝑ ꝓcuratorē ad impet̓ndū ⁊ ꝯdicēduꝫ ꝯſtitutūlr̄as impetrare licet ꝑs altera ꝑ ſe l̓ ꝑ ꝓcuratorē ydoneū iudiciū ſuꝑ hͨ apͥ. ſe. ap.reciꝑe ſit ꝑata ille denqꝫ qͥvocē appl̓lōis emiſit cꝰ nōduꝫ eſt alij ꝯgnicō delegataad peticōꝫ eiuſdē ad eū a qͦ ꝓuocauit d̓ iure remittit̉ ꝯdictiōe ꝑtiſ altiꝰ n̄ obſtāte eſttn̄ ī l̓imis expēẜ adu̓ſario qͣseū ꝑꝑp h̓ feciſſe ꝯſtit̓it ꝯdenādꝰ

conueniret ep̄m vnde patet qd̓ erat in poſſeſſiōe de qua nō debuit cici lite peut. sͣ. ut lit̓. pen. c. i. ⁊. ij. ⁊ xvi. q. iiij. nolumus. vnde male petebat. c. uel etiāſi poſſidebat. c. agens ꝙͣ ipſū ne inquietaret̉ ad hͦ nō poterat iudicis officiumimplorare lite nō ꝯteſ. ut̓. jͣ. ſeqͥtur qd̓ ⁊ magis videt̉. Cū lis nō fuiſſꝫ ꝯteſ. Preſertim .i. maxime. qꝛ nec poſt lit̓. ꝯteſ. debuit eideꝫ auferri poſſeſſio. ſedſi ipſe poſſidebat ſꝫ videt̉ veriꝰꝙ. c. poſſidebat ut dixi. ⁊ tūcdic p̄ſertim .i. tm̄. Preuenire diē. qd̓ tn̄ nō poterant facere. qꝛ pendente ap. iudicis offidū ꝯquieſcit ut niſi ꝑteſ ꝯſentirent ut. C. de dil̓. ſiue ꝑs excā tn̄ mutat̉ dilatio qn̄qꝫ. utff. de arbi. diem ni fi. ⁊ qr. ff.de re iudi. in. l. qd̓ iuſſū. et. sͣ. ecū ceſſante. et eſt h̓ ar. notabile ꝙ iudex data dilatiōe ni hfacere pōt ante terminū inuita altera ꝑte Nō audieb̓.videlicet ꝙ iudices lite pend̓.uel nō ꝯteſtata reducere ualebant ad pͥſtinū ſtatū ut carnifices nō venderent ibidem carnes ꝙͣ in ſtall̓. c. qd̓ facere nōdebebāt cū adhuc r̓cuſari poſſent lite n̄ ꝯte. ut. iij. q. iij. offeratur ⁊ ita ante litem ꝯfeſ. iudex del̓. circa principal̓ nichilfacere pōt. ut̓ ar. sͣ. de r̓pt̓. cāmet ſuꝑ eo ꝙ pendente dilatione uolebāt ꝓcedere qd̓ nō poterat vnde ualuit ap. ar. qͣ. sͣ.de offi. iud̓. c. ij. in fi. poteſt dici ꝙ illa loquit̉ in ordinariocuius iuridictio firma ē cuiusetiā offm̄ āte litē ꝯteſ. ⁊ poſſimplorari poteſt tꝑe ꝯpetentiſed nō dilatiōe pēd̓. ad uerſariō ut hic dicit. vel meluis dicas ꝙ ibidem loquit̉ de alioiud̓. officio quod incident̓ petitur in fauore maioris vel aſterius q̄ vtitur iure minoris. hde alio qui quaſi r̓ſpicit factūprincipale quod ē immutatūab aduerſario ⁊ ꝙ cōpeteretmaiori poſt litē ꝯteſ. corā deliudice nō tn̄ ante nec pendente dilatiōe ut dictū ē. vel dic ꝙhic implorat̉ iudicis officiumeo die quo ſolutū erat iuditium qꝛ erat datus termimus inquo ꝑtes ꝯpere debebant. ⁊ īterim iudicis officiū ꝯquie ſcitut dictū eſt. C. de dil̓. filie. tn̄nō negatur qͣn poſſit implorari offm̄ in termio conntituto ꝙͣuis n̄ poſſit implorari dilatione pendente. ſed in qͣriopetitur iudicis officiū termīo ꝯſtituto ad ꝓcedendū De ihītōne hꝰ. ⁊ ſicpatet ꝙ ꝓcur̓. nō p̄t excedere fines mādati al̓ nō nocet dn̄o ut. C. de ꝓcur̓. ſiꝓcurator. ⁊ sͣ. de offi. del̓ cū olim. ſi aūt ſimplicit̓ ꝯſtitutus fuiſſꝫ nulla formadata ſibi de iudicibꝰ īpetrandis n̄ poſſꝫ eos recuſare qͦs ꝓcur̓ impetrauiſſꝫ. utsͣ. de cā app. poſ. cū olim. et h̓ a ꝯͣrio ſenſū ubi d̓ hͦ. ſꝫ nō videt̉ ꝙ n̄ ſit ampliaudiēdus poſt ānū et ſibi imputet q̄ tali ꝯmiſit ſua negocia. ut. ff. de minori.l. cū mādato in fi. agat gͦ ep̄s qͣ ꝓcurator vel qͣ eū qͥ ipſū ꝓcur̓. circūuenit. utff. de dolo elegāter i. Fdolo. h̓ aūt fuit ꝓcur̓ circūuentor forte erat ſolūēdo.⁊ ita reſtituit̉ ep̄s ꝯͣ aduerſariū. ut. ff. de eo ꝑ quē fa. ē. l. ult̓. in. i. ℟º. vel forteauditus fuit ep̄us ex gn̓ali cl̓a ſi qͣ michi iuſta cā videbit̉ in int̓. reſtituat̉. utex qͥbꝰ cau. ma. l. i. in fi. ar. sͣ. de reſti. in inte. ex lr̄is. ⁊ ar. jͣ. de pig. ſigͣtū. ꝙͣtū eīin ipſo fuit bene fuit ꝓſecutus app. ⁊ ita audit̉ ep̄s rōe triplici qd̓ audit̉ poſtannū iſtud fuit factū ꝓpt̓ ꝓcur̓. qd̓ fuit iuſta cā quare indulget̉ biēniū. ut. sͣ. ccū ſit romana. ex alijs duobꝰ caſibꝰ p̄miſẜ tenuit app. aut ex alio eoꝝ. ⁊ e ar.ꝙ qn̄ inādant̉ duo ꝯiunctim quoꝝ alteꝝ ꝑ ſe ſufficit tūc̄ ſufficit ꝓbare alteꝝde hͦ dictū fuit. sͣ. de t̓ptis. exͣ ꝑte jo.

Nterpoſita ꝓbabili tali videlꝫ q̄ ſi foret obat̉a reputaretfima ut. sͣ. e. ut debitus. ⁊. c. cū ſpēali Fj Nō doceat verā ſicsͣ. de teſti. ex ꝑte. ⁊ sͣ. ī ti. ꝓx. cū j. et a. ar. qͣ. sͣ. de offi. del̓. cū cāꝫ. ⁊. gͣ.e. ut debitus. ⁊ in. c. dilecto Offerēs huic aūt v̓bo ſignat̉ qͣ. sͣ. d̓teſti. ex ꝑte ade. nā ille adā obtulit. ſe ꝓbaturum n̄ tn̄ admilſus fui⁊ qn̄ ſm̄am. ⁊ tn̄ inca app. debet ꝓbarecaꝫ. ipp. veram fuiſſeſolue ſꝫm h̓ qd̓ ibid̓dixi. ex hͦ em̄ apparetaptū gͣuamē ꝙ oppono cām ꝓbabileꝫet eā offe̓o me ꝓbatuꝝ ſꝫ nō admittor.⁊ ideo ſufficit me ꝓbare ī cā ap. qꝛ h̓ ꝓbato ſats ē ꝓbatūgrauamē. nā ꝑindehēt̓ ac ſi cā allegataquā volo ꝓbare eſtvera ⁊ inde repellatſecus em̄ ē cū ſimpliciter cāni allegatqtūc videtur iſtud qͣſimalicioſe feciſſe. vnd̓illā cām tenet̉ ꝓbareverā fuiſſe. ut ar. gͣ. cſuꝑ eo. in. F ſi āt aduerſa. de iſta mat̓iadictū ē plenē. ī decre.ex ꝑte ade. ⁊. sͣ. d̓ ex.olim. Xidē videuꝫappellāti Paratꝰnā ſibi īputꝫ q̄ n̄ apꝓbauit app. exq̄ e. īapud ſe. ap. nolebatꝓſcqͥ ſi qͥd aꝓpbauiſſet app. ipſe uidex tūc̄eī tenet̉ ſufficient̓ ꝓſe q̄ alāt punit̓ ī expen. ut. sͣ. e. nicolao.ſit gͦ aūt cautus qͥappellat circa duo pmo ꝙ cū appellat excā ꝓbabili ꝙ eam ſeofferat ꝓbatuꝝ nātūc in app. releuabit̓qꝛ nō oꝑtebit eū ꝓbare cāꝫ eē verā. jteꝫin alio qꝛ cū accipit̉app. auidicē vel etiāab aduerſalo tūc cāꝫſuā ꝓſeqͥtur ꝑ ſuffiaenteꝫ ꝓcuratorē adtotā caꝫ nec etiā condemnet̉ alteri ꝑti cāꝫꝓſequēti in expen̄Ad petitionē eiuſd̓ſic sͣ. e. accepta. al̓ eīnō debet cā remitti ad eū ā q̄ eſt appellatū. ut. C. de app. eos. ⁊. ij. cvi. eos ī fi. i. F.ab eo. ⁊. jͣ. d̓ ſen. ex. ꝑ tuas Cōtͣdictōe alteriꝰ ꝑfis ꝑsem̄ appellata n̄ p̄t qͣdicere qꝛ n̄ hꝫ iudicē ſuſpectū qͥꝓ ead̓ tulit ſm̄ aꝫcū ipſa aꝓpbauerit ꝑ hͦ vn̄ ip̄m n̄ p̄t poſtea reꝓbare. ut. iiij. q. iij. ſiqͥs teſti. ⁊ in fauorē tn̄ appellātis iſtd̓ fuit ſtatutū ꝙ ad eū n̄ remittat̉ a qͦ appellauit huic fauori qͥ ꝓ cod̓ ītroducit renūtiae̓ p̄t cū hͦ ſicitū ē cuilibꝫ. ut. C. d̓ pac. ſi qͥs ī ꝯſcribēdo. ⁊. jͣ. de reg̓. ad apl̓ica. ꝯdenat̉ tn̄ alteri in expen tāꝙͣ ꝯuimax nā malicōſe ip̄ꝫ traxit appellādoad pp̄ꝫ. nā ꝑ inde ē ac ſi ipſe n̄ fuiſſet ꝓſecutus aitera ꝑte ꝓſeq̄ꝫte .s.c. rep̄henſibil̓ Lite n̄ ꝯ. h̓ hēs nouū caſū ī qͦ p̄t ꝓcedi lit̓ n̄ ꝯ. ⁊ aliucaſū tu hēs. sͣ. de offi. iud̓. c. ij. alij no. sͣ. ut ſite n̄ ꝯt̓. qm̄. ℟ reddit̉ īlrā qꝛ agit̉ de iniqͥtate iudicis. nō āt de negō pnͥcipali vel etiā d̓ facto aduerſarij. vn̄ equū fuit ut de hͦ ꝯgnoſcat̉ n̄ obſtāte abſētia aduerſarij. ⁊ ita colligitur ex iſta littera a contrario ſenſu ſi eſſet preſens ꝙ etiam in exceptione deberet lis cōteſtari. quod verum credout notatur. sͣ. de officio del̓. prudentiam. §. ſexta.