I
inpetratis per quas ad confirmandam ſentenciam velinfirmandam brema poteſtracione procedi ¶ Idem.Er tuas litteras reqͥſiſti vtrum ſi poſt laeam ſentenciam vel ſaltempoſt depoſiciones teſtiuꝫ publicatas fuerit ad ſe. ap. appellatum hij qui ſuper h̓ delegantur a nobis et ſi alterutra parcium eorum ſe noluerit conſpectibus pn̄tarecauſam ſibi delegatam iudiciali poſſūt calculo terminare ¶ Nos igitur con. t. t. reſpondemus ꝙ cum lis ſit ſuper eodem negocio coram pͥmis iudicibus legittime cōteſtata poterunt iudices del̓eo qui conuenitur ſe per cōtumaciam abſeneante cumeis de meritꝭ cauſe liquebitconmiſſum ſibi negociumdiffinire ¶ Idem in conci-
¶ T debi lio gene.tus honor deferaturiudicibus et litigatoribusconſulatur ſuper laboribuset expenſis ſtatui̓mus vt ſiquis coram ydoneo iudīceconuenerit aduerſarium ille ante ſentenciam ad ſuperiorem iudicem abſqꝫ racionabili cauſa non prouocetſed coram illo ſuam iuſticiāproſequatur non obſtanteſi dicat ꝙ ad ſuperiorem iudicem nunciuꝫ deſtinaueritaut litteraſ impetrauerit abeodem pruiſꝙͣ delegato fuerint aſſignate. Cum auteꝫex racionabili cauſa putauerit appl̓and̓ corā eod̓ iudiceca probabili appellacionisexpoīta tali videlicet q̄ ſi foret ꝓbata deret l̓ima reputai̓ ſrior d̓ ap. ꝯgnoſcat ⁊ ſiminꝰ racōnabilit̓ euꝫ appl̓aſſe ꝯſtiterit illū ad inferioreꝫ
ſuꝑ eo in fi. ibi em̄ dicitur ꝙ ſi ilie cui eſt ꝯmiſſa cauſa ap. temo. velit ſuam ſētentiā demandare executioni in preuidiciū alterius partiū inter quos vertiturpoterit ap. vnde tenet ibid̓ ap facta ab ep̄o vel archid̓. ⁊ ſubingitur ibidemratio. nā nōnull̓ videlꝫ ep̄o ſeu ardy. ſed ꝑtibus inter quas cā ap. vertitur remediū app. eſt ſublatū. ⁊ ſic audit ibidem ep̄s vel etiā archid̓. appellās qꝛ n̄eſt eis interdicta app. gͦ ꝑ oppoſitū partes inter qͣs cā vertitur nō poterūt appellare quiaeis app. remediū nō eſt ſublatum. ⁊ ſic̄ nō obſtāte ꝑciumapp. ſm̄a demādabitur execuſidni. nā ꝓhibite ſūt appeſtarecū al pendente ap. niſi eſſꝫ dicta cl̓a nō poſſꝫ ſm̄a demādati executioni. ut. sͣ. de iureiurā.venientes. et. sͣ. e. ti. dilectis. ſꝫiſtoꝝ ſm̄a impugnat̉ in eo ꝙdicūt ꝙ āte ſm̄am nichil operatur. eſt em̄ reꝑire caſū ī quohabet neceſſe oꝑari. nā ẜm canon̄. omiſſis oībus med̓. pōtad papā appellari. ut. sͣ. e. folicitud̓. et. c. ſi duobus. ⁊. ij. ꝙ.vi. ad romānā cū duobꝰ. c. p̄cedentibus. et duobus ſubſequētibus. Pone ergo ꝙ michi a papa eſt ꝯmiſſa cā appremo. ꝯmitto tibi tm̄ lit̓ ꝯteſmiehi ceteris reſeruaus corāte facta lit̓ ꝯceſ tu vis teſtes rociꝑe et ſic mādati fines excedis. et ideo poteſt a tua audientia appellari. ſed ad qͥm appellabit̉ ad papā cū ad eumoībus medijs omiſẜ valeatappellari ut dictū eſt. ſꝫ certe n̄et ſi fieret app. nō valeret. qꝛex virtute p̄dicte cl̓e ad inctm̄mō ē appellādū qꝛ michide iuriſdictōe reſeruaui. ut. sͣde offi. del̓. ſuꝑ q̄onū in Fporro. v̓. ſi cā ſit ei ap. remo ꝯmiſſa poſſꝫ ad papā appelari poriura predicta. nec opponas doꝯſtōne pn̄ti qꝛ nō pōt ex cauſa ꝓbabili ibidem appellari.nā ego poſui ꝙ ex ꝓbabili cāappellat̉. nā fines mādati excedis et ſic ẜm iſtā ꝯſtōeni appellat̉ nō tn̄ p̄t̓ adpapam appellari qꝛ inhibita ē app. in r̓pto ⁊ hic appellat̉ an̄ ſm̄am diffinitiuam. vnde ꝑ iſtū Ftā iſta ſm̄a ꝙͣ pͥma impugnat̉. vnde dicūt̉ quarti ꝙ ⁊ a̓teſm̄aꝫ ⁊ poſt idem oꝑat̉ videlꝫ ꝙ n̄ poſſit appellari niſi ex cā in iure exp̄ſſa. etd̓iſtis ē caſus decre. sͣ. e. paſtoral̓. quā intelligo. ⁊ ꝙ nō poſſit appellari niſi excauſa i iure exp̄ſſa quātū ad hoc ꝙ ꝓceſſus iudicis ꝑ ap. valcat impediri. ſꝫgrauatus ex cā in iure nō exp̄ſſa de ca ꝓbabili poterit appellare. ⁊ ſi de grauanme ꝯſtiterit poterit ꝑ ſuꝑiorē remoueri ut ibideꝫ d̓r. nec em̄ obſtat h̓. najhic dicit ꝙ ex cā ꝓbabili p̄t appellari. ⁊ illa decre. idem. ſꝫ dicit̉ illa ꝙ iudex n̄tenet̉ deferre ap ex qͦ cā nō eſt ī iure expreſſa. nec iſta dicit ſimilit̓ ꝙ teneat̉.⁊ ideo nō ꝯtradicūt. patet igit̉ exp̄miſſis ꝙ oībus omiſſis p̄t ad pnͥcipeꝫ appellari. ⁊ tn̄ inſtātiā recipit in p̄all̓. Fporro. Vnde ut iſta materia planiꝰ ⁊plenius pateat ita ē diſtinguēdū. qꝛ qn̄qꝫ ab ordinario appellat̉ ⁊ qn̄qꝫ adel̓. ⁊ qn̄qꝫ a ſubdel̓. ſi aūt ab ordinatio planū ē ꝙ ad ꝓximū ſuꝑiorē appellat̉. ij. q. vi. placuit ⁊ in. l. canonizata anterioꝝ. Fad hͦ cū ſuis ꝯcord̓. tn̄ nichilominus omiſẜ oībus medijs p̄t ad papā appellari. ut. sͣ. e. ſi duobus. ⁊. c. ſolicitud̓. ⁊. ij. q. vi. ad romanā. cū d̓uobus. c. p. et duobus ſe. ſi aūt appellatura del̓. tunc ſubdiſtingue. qꝛ aut ē del̓. ad vniuerſit̓. cāꝝ aūt ad vnā cām tm̄.ſi ad vniuerſit̓ cāꝝ ut ē vicarius ep̄i nō appellabit̉ ad ep̄m ſꝫ ad. cū ad quemappellaret̉ ab ep̄o videlꝫ ad archiep̄m ut ī ꝯſtōe innocenē. iiij. eiuſd̓. ti. romana. tn̄ omiſſo archiep̄o et alijs medijs poſſꝫ ad papā appellari ut dictū ē. sͣ.ſi aūt appellet̉ a del̓ ad vnā cauſā tm̄ ſi ē del̓ a principe ad principeꝫ appellabitur. ſi vero ē del̓ ab alio appellabit̉ ad eū q̄ ipſū delegauit. ut. ff. qͥs ⁊ a qͦ apſit. l. i. in prin. tn̄ illo omiſſo appellari poſſꝫ ad principē ut dictū e. sͣ. ſi āt appellet̉ a ſubdel̓. tūc ſubdiſtingue qꝛ aut eſt ſubdel̓ a del̓ a principe aut del̓.a nō principe. ſi eſt ſubdel̓ a del̓ a principe auc iſle del̓ ſubdelegauit totā cāꝫ⁊ tunc p̄t tm̄ ad principē appellari. aut ſibi retinuit aliqͥd de iuriſd̓. ⁊ tunc ſiſit remota aꝑ in r̄pto nō p̄t ad papā appellari vel ad principem. ſꝫ tm̄ ad del̓.
q̄ ſubdelegauit. ſi vero n̄ eſſꝫ remo. ap. tūc poſſꝫ app. ad del̓. q̄ ſōdeiegauit ⁊ inchiloīꝰ ad papā eo omiſſo. ut. sͣ. d̓ of. del̓. ſuꝑ q̄om. mgporro ⁊ ꝑ iura p̄miẜ ī qͥbꝰ ꝓbat̉ ꝙ oībꝰ omiſẜ ad p̄ꝫ p̄i appellan. ſiāt appellet̉ a ſubdol̓. del̓ a nō pnͥcipe tūc p̄t appellai ad eū q̄ delegaut. ff. qͥ et a qͦ apꝑ. ſit. l.j. ī pii. ⁊ jͣ. l. ult̓. et inchiloꝰ eod̓ omilſo ad vapā ut ꝑ iura p̄all̓. p.Si q̄ras qūodel̓. an̄ pnͥcipe poſſit alijcām delegae̓. ꝙͣ illd̓qd̓ legit̉ i decre. cāmqꝫ de app. ℟. jºīteuigo qn̄ aſcui cāꝝ vniuerſitas ē ꝯmiſſa ſic̄ē vicariꝰ cp̄i qͥ p̄t alij delegae̓ cāꝫ ut. ffde id̓. cū p̄tor ⁊ ī2ſtōe mnoc̄. iiij. de feꝯpe. romana. Fiij.ꝯͣrio ſenſu. qd̓ āt ſepiꝰ dictū ē ꝙ oībꝰ omiſẜ ad ꝑtincipe̓ p̄tappellari īalligoꝙẜm can̄. ē iſtd̓ veꝝ.ſꝫm. l. ſi fuerit omiſ ſomed̓ ad prīcipeꝫ ay.tūc remintit prīcepscāni ap. ad eū ad cꝫdebuit appellai. ut. ffde ap. imp̄res. jtē ꝙdictū ē. sͣ. ꝙ a ſb̓del̓.del̓ a pricipe qͥ totamcāꝫ ſb̓de legauit. vrlcui nō ē ca ap. remo.ꝯmiſſa p̄t ad prīcipēappellari intellige ẜꝫcan. n̄ āt ẜm. l. ī utroqꝫ caſu appellari dꝫ.ad iudice del̓ qͥ ſubdelegauit. ut. l. q̄ ꝓſua iur̓d̓. dai poſ. l. ijad fi. vel eciā ſol̓ qͣrietatē illius. l. ut noindicta decre. ſuperq̄onū Fporro ¶ Sidicat̉. ⁊ ſi āt appellauerit nō admittit̉ eiꝰap. ut. ij. q. vi. §. euisq̄. ⁊. ff. de app. l. rei eius q̄. ⁊ ſic correcta ſūt illa iura. ut. sͣ. e. memīꝰ.et in. c. ad h̓ ſicut. ⁊ sͣ. de offi. del̓. cū cā. ⁊. c. eius qͥ. ideo n̄ ꝓdeſt nūaiū p̄miſiſſe ad ſuꝑiorē nec etiā ꝓdeſt lrās hr̄e qd̓ plus ē ꝙ n̄ iudicipn̄tare ut h̓ dicit. ſꝫ occō iſtius ꝯſtōis fuit ne qͥs ſine cā decimet examen iudic̄ ordinarij v̓ pͥor honor debitꝰ iudicibꝰ deferat̉. ut. C. qn̄ n̄eſt ne. ꝓ. j. l. oēm honorē. vnd̓ ſicut nō p̄t eius iud̓m declinari ꝑ apfruſtratoriā ſic nec ꝑ miſſionē nūcij. qꝛ ꝑ miſſionē nūcij n̄ intelligiꝓuocaſſe facto vel verbo facto cū cā nod̓ eſſꝫ motal̓ ꝯmmnata nec adiudice aliqͦ mō inſinuata vnde licitū ē aduerſario ad iud̓m ꝓuocar⁊ ius ſuū ꝓſeq̄ corā ord̓. ⁊ ita ſuū aduerſariū p̄uenire nec ꝓdeſt eidem lrās allegae̓ ſi nōdū ſint iudici pn̄tate ⁊ ita qͣſi p̄uētus oꝫ eūcorā ord̓ rn̄dere. nā iudices illiꝰ nō pͥus dicūt̉ iur̓d̓ recepiſſe cū effectuniſi cū eis lr̄e pn̄tant̓. ut. sͣ. c. ſuꝑ eo. ij. ī fi. ij. ſꝫ cū qͥs citat̉ ſi poſtes cieatione pendente mutauerit domial̓ quaſi preuentus euꝫ oportebireſpōdere. ut. sͣ. de foro compe. c. pnl̓. ſic et iſte qui iam litteras ī ſuaarcha habebat preuentus eſt. preterea cū per ſecundū reſcripturanō tollatur iuriſd̓. del̓ niſi de eadem mentio fiat. ⁊ multo forcius videtur ꝙ nō tollatur ordinaria niſi de ea mentionem faciat. faciſuūtenim tollitur extraordinaria ꝙͣ ordinaria. ut. iij. q. iij. Fei autem. ſedſuper hoc tu dicas ꝙ ſi iuriſdictio ordinaria iam acceꝑta eſt ꝑ ſolacitationē ammodo non poteſt tolli quantū ad cauſam illa per litteras domini pape niſi de hoc mentio fiat in reſcripto. ſicut ⁊ in delegata. ſed ſi iuriſdictio ordinaris nō eſt cepta per citationeꝫ tunc hene preuenicur per reſcriptum ut condie fit. nec eſt neceſſe in reſctipto mentioē fieri de ordinaria ⁊ hoc ideo ut dixit jo. quia ordinariaiuriſdictio generalis eſt vnde tollitur per ſpecialem quantū ad illaſpeꝫ q̄ delegat̉. ut. sͣ. d̓ r̓ptis. paſtoral̓. ⁊. c. i. ⁊ eo ipſo ꝙ pp̄ ſcient̓ ꝯmittit cāꝫ eā trāſfert a ptāte ordīarij. ut. sͣ. d̓ off. del̓ paſtoral̓ ī §. pͣ