Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Einzelbild herunterladen
 

fuerit appellatū fas tibi ſitappellantes ap. re. ꝯpellerevel ut ap. interpoſitam ꝓſequant̓. vel coram te iurispareant equitati. aut ſi alt̓utra parciū te ſuſpectū habuit te nſiſtente iudicem eligant qui ꝓpoſitam intereos valeat dirimere queſtionem. IdemEruemit ad nos ꝙͣ cūvo. eccleſie tue canonicū ut īea reſidentiā faceret monuiſſes in app. prorupit et īfra.Cum aut fruſtratorīe dilatioms cauſa videatur dictuscanonicus appellaſſe. Mq. eum ſtudioſe admoneasut in eadem ec. reſidentiamfaciat vel infra terminumapp. eā ꝓſecutus ad iter arripiat ad nos veniendi. interim alicui honeſte perſoēvices eius in eccleſia pretaxata ꝯmittas et ei de beneficijs illīꝰ aſſignes vnde poſſit ꝯgrue ſuſtentari. ꝙ ſi p̄fatus v alterū īſtoꝝ adimplere neglexerit tu prebenda ſua priues eūdem ⁊ eaꝫalicui ydonee perſone conceOnſu/ das. Idemluit nos t. f. vtꝝ appellationibꝰ ſit deferendū arege. francoꝝ pro iudeis mipoſitis ut mancipīa detineant xp̄iana ⁊ nifra Nō conuenit ut. ꝓ hmōi a̓p. ab obſeruatiōe decreti debeas abſtinere. Idem. D h̓ ſicut aſſeris. ⁊ infra℟ꝰ. ꝙͣ ſi iudex ei ꝯſtiterit appellantem anteqꝫ partes eſſent citate vel delegatio cauſe perueniſſet ad ipſuꝫqui app̄. interponit obſtaculū nūcium ad ſe. ap. deſtinaſſe facte oportet app. deferre. ſed ſi poſt citationem

fuerit deſtinatꝰ ſatis poteſtexequi quod mādatur.E priore. et m Idefra Ceteꝝ ſi prefatuſcanonicus priorem ꝓpter ſutas enormitates manifeſtaſque ipſū notabileꝫ reddūtad ſe. ap. appellauit. ⁊ ipſetali ap. deferre ꝯtempſit eūcū litteris tuis veritatem ꝯtinentibus de tanto exceſſuſatiſfactuꝝ ad ſe. ap. venire ꝯpellas. IdemSia nos et infra. vt̓abbates qui de aliqua publica infamīa publice reſperſi ſūt aut conuincti et demde in ꝯnium capitulo cōmoniti prelationē cedere noluerūt ſi appellandi nō habeātfacultatem. Idem. D aures noſtras ⁊ infra Appellanti ad proſecutonem app. terminus ꝯgruus prefigatur. infra quemſi app. non fuerit proſecutꝰextunc ꝯpellatur ſtare iuditio delegati. Idem albuinen̄. epiſcopo.D audientiā .n. noueris perueniſſe ꝙ cum zamoren. epūs. g. preſbiteꝝ ec.ſancti īacobi zamoren. ml̓tipliciter moleſtaret tandeꝫidem preſbiter ſe et eccleſiaꝫſuāꝫ noſtre protectioni ſb̓iecit. ⁊ infra. licet aūt predictus preſbiter ex ſimplicitate forte verbū app. non expreſſerit. qꝛ tamen poſtꝙͣſe ⁊ ſuā noſtre ſubiectioniſubiecerat non debuit ſinecauſe cognitione aliqua ſententia ꝯdemnari. M. q. ſi itatibi ꝯſtiterit ſententia quaꝫprefatus epūs in eundē preſbiterū tulit denūcies nō tenere Id̓ ar̓dy. t̓racon̄¶Ccepta q̄ōe canōicoꝝ

an tne. ſd fibalturnatione ut didū eſt ſuꝑilis. Aſſignes.io qus ap. abmitttur quate didt̉ papa ꝙ illius beneficia mtirinraiſignent̉ elā cī ap inferpoſita que recipit̉ nichil innouati oꝫ..ngpi ſn Frpellabont. hͦ em̄ ideo ſit qua eccleſia interim nonahee circte ſifiriq̄ clerici. ⁊ ideo ne ſeruitiū eccl̓e ꝓpler eius apmirrim nō dirinatſubtrabit̉ illi ⁊ aſnignat̉ alij qui inteoffidiet eccl̓iam vicſia ⁊ qꝛ etiā fruſtrapria v̓idebat̉ apPriues cundem. choc em̄ patet ꝙ quinō dult in ſua eēcleſio reſidentiā facerepoteſt a ſuo preſateeadem p̓uari niſi iuſta cā inpeditus firit quare nō poſſꝫ refidere. ut. jͣ. de cle. njfeſi. inter quatuor. etc. ulti. de iſta materia traditū eſt. sͣ. ut ljte nō ꝯteſ. qm̄ fre. j.Onfuluit ⁊quibus nō eſtdeferendū. qꝛ ſunt qͣcanonicas ſanctioēs.ut liiij. di mancipiade quo decreto hͦ fimentio. ⁊. jͣ. de uid̓.multoꝝ. ⁊. c. iudei.⁊. c. cū ſit nimis. etſic patet ꝙ ap. qꝛfit ꝙͣ. l. vel etia ꝙͣ canō eſt aliquatenusadmittenda. jͣo.Iſh pelegiognitio factedelegōis ad ſe. ap. deſtinas hodie nō admittit̉ talis ap. qꝛ etſi haberet lrās ſupereōd̓ negocio nō predeſſent ſi quidem nōdū eēnt iudicibus p̄ſentate. ut jͣ. e. ut debitus. et. sͣ. e. memīubi de hoc.Ꝙ priorē ꝯtemſerit. ex hoc em̄ patꝙ ſi prel̓ modūedat ī corrigendo qd̓bene admittit̉ ap.tali correctiōne. ut ēde offi. or. lꝫ. al̓ enima corectiōne nō appellat̉ ut. sͣ. e. ad noſtram. ⁊. c. reprehenſibilis .i. ℟. ⁊. jͣ. e.cū ſpeciali. ī fi Xyceſſu. ⁊ ſic em̄ patetꝙ qui nō defert legitime ap̓. pūniti debetut ſi ciericus fuerit d̓bet depom. ut. ij. q.vi. decreto. ſi laycusxxx. pondo auri dml̓ctari. ut. C. deqm̄ iudioVia nos fuyſe ſtatuimus. pu.aama. de qua infamia purgare ſe nequeint ij. q. v. preſbiteri

⁊. jͣ. de ſimo. de h̓. Cōiuncti de plāno ordine iuditiario ꝑ oīa nō ſeruato utjͣ. de accu. olim. qꝛ regul̓ hm̄oi de facili pn̄t a ſuis adminiſtrationibus admoueri. ⁊ etiā ex leuibus cauſis ut. jͣ. de accu. qualiter in fi. ⁊. jͣ. de ſimo. ꝑ tuas infi. Populo. qd̓ facere debent abbates ⁊ priores de triennio in triennium.ut. jͣ. de ſta. mo. reg̓. in ſingul̓. ⁊ ſi ſponte noluerint cedere tunc preſidentesc. denuncient ep̄o dyoc̄. quiipſum remoueat .j. d̓ ſtatu regul̓. in fingul̓. ⁊. c. ſe. §. i. et ītali caſu nō habet locū h̓ apSͣ correctionē maxime cū ſintpublice infamati cū per taleꝫap. remaneant̉ in infamia. sͣ. cꝯſuluit. ſic ⁊ a pena. l. nō pōtappellari. ut. ff. de v̓. ſi. l. anteD aures. ter jpenl̓.Aminus. iſtud dictū ē ſepius. sͣ. e. peſonas. ⁊. c̄. ſe. ⁊. je. ſepe. ⁊. c. obate. nā perindeeſt ac ſi nō eſt ap. ūt h̓ dicit. jͣ. D aud̓. ſancti jacobi. qͥNeſt ꝓpͥa eccleſie ꝯpoſtel. Simpliciter. vnde eideꝫ ꝓcedendū fuit. ut. lxxxvi. di. tata Fdoli. ⁊. ff. de iur̓. o. uid̓. ſiquis muis voca. nō ie. l. ij. sͣ.de rept̓. ſuper litteris. C. de teſl. ultima. Protectioni. ar.ꝯͣ. jͣ. de p̓uil̓. ex parte ubi noneximitur quis lꝫ trās ꝓtectōishabeat domini pape a iuriſd̓ſui iud̓. ſiue ep̄i. ſed ibideꝫ loqͥtur de generali ꝓtectiōne. hicaūt fuit ſpeālis ꝓtectio q̄ vicem obtinuit ap ⁊ pͣ ibidē cōſtat illos ſuis prel̓ ſubeſſe h̓aūt iſte ſacerdos nō eratde uiriſdic̄. zamoren̄. ep̄i. ymo dicebat ſe ſubeē ec. ſancti jacobiꝯpoſtell̓. ⁊ etiā erat in poſ. li.bertatis ⁊ allegabat ſuper h̓pͥuil̓ eccleſie ꝯpoſtell̓. quareſm̄a zamoren̄ nō tenuit vndeſine cāe ꝯgnic̄. ius dicere ſibinō debuit in illū pb̓rm ipſo ēnim facti appellauit. ut. j. e. dilecti. ⁊. c. ut noſtꝝ. Cauſeꝯgnitiōe delegate a papa na̓ipſe nō poſſꝫ ꝯgnoſcere de hͦan iuſta fuiſſꝫ hmōi ꝓtectio lnon vel an haberet in eū iuriſdic. qꝛ nemo ſibi ius dicerepoteſt. vt. C. ne quis in ſua cāl. vna. Denūtieā nō tenere. ⁊ ſic̄ nulla fuit ſm̄a tanꝙͣa non ſuo iudice lata poſt ꝓtectionē hm̄ōi ac̄ ſi verbumap. expreſſiſſꝫ. ſic̄. jͣ. de ſen. ex.Tcepta. per tuas. joNad eos. ut. ij. q. vi. Fuit̓⁊. c. ſi epūs. ⁊. C. de ap. cos.⁊. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. qͣ. sͣ. deexcep. olim Partes .i. parsappell̓. qꝛ non obſtāte qͣdictione alterius partis poteſt redire appellans ad iudicem pͥorem. ut. jͣ. e. interpoſita. Fij.tn̄ appelāns ꝯdemnabit̉ ſuoaduerſaro in expen̄. alteri ꝑtiſi qͣdicente aduerſario reuertitur ad eūdeꝫ iudicē ut ibi d̓r. j.Oſtremo ꝯſanguineused uſqꝫ ad quē gradumīcelligimus Atā ꝯſanguinitatem. ⁊ videt̉ ꝙ uſqͣꝫ ad vij.qꝛ uſqͣꝫ ad illū gͣdū ſuccederꝫ