Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Einzelbild herunterladen
 

tribuunt appellandi. Legesautem ſeculares appellacionem niſi in caſibus ante ſētenciā non admittunt Incauſis quoqꝫ eccleſiaſticisꝟbi appellacionis remediūtollitur ſicut appellacōni illa recuſacōni non eſt aliquatenus deferendum Si autem infra certum tempuslis decidenda cōmittitur extunc terminus incipit cumiudices ꝯtingit litteras recepiſſe Idem.☞Eruenit ad nos ꝙ cūclericiſe conq̄rantur ab aliquibus volneratos vel aliaaleſos eſſe qui impetuntur ad. ſe. ap. appellant eiinfra. f. t. mandamus qͣtenus ſi eoruꝫ exceſſus publicus nō ſit et notorius eosec. cen. compellas vt infraconueniens tempus app. interpoſitam proſequanturSi vero publicus eſt et notorius app. obtentu non p̄termittas quin eos excommunicatos denuncies ipſoſqꝫ facias ſicut excōmumcatos caucius euitari donecpaſſis iniuriam ſatis faciātet cum litteris tuis. ap. conſpectui ſe repreſentēt Idēarchiep̄o toletano.Onſuluit noſ tua fraternitas et infra ꝯ. t. duxi.

mus reſpondēdum ꝙ ſi aliqui quos manifeſtuꝫ ſit etnotorium vxorem alteriuſdetinere aut imieciſſe aliqͣsviolētas manꝰ in clericumappellarunt eorum ap. noneſt aliquatenus deferedumSed cum multadicant̉ notoria q̄ non ſūt deberes ꝓuidere ne ꝙ dubiū eſt pro notorio uidearꝭ habere. Illosaūt qui appellant a preſencia tua cogere debes infra tēpus cōuemiens ap. interpoſitam proſequi aūt iudicōtuo ap. re. patere IdemVggeſtuꝫ eſt auribꝰnoſtris ꝙ cum oppreſſi ad ſubſidium apoſtoliceſedis recurrunt et apellacōefacta īter arripiūt adverſarij eorum apellacionem int̓poſitam cognoſcentes necad preſenciam noſtraꝫ accedunt nec reſponſaleꝫ tranſmittunt cum autē ſenſernitillos noſtras litteras reportaſſe tunc in uocem apellacionis prorumpūt et iter adnos arripiunt venendi vtſic eorum ſollicitudinem aquibus impetuntur eludātꝯ. t. reſpondemus vt ſi quisdeprehenſꝰ fuerit hͨ ex fraud̓ vel malicia facere appllaciom̄s eius non deferas neqꝫob id tibi cauſam cōmiſſaꝫ

ren tivoper He qppeletur idex vel eti ā non eebet proqderexacicie griummenut j. s di debitis. x. jͣ. e. pſſant. al̓ reliboscupū qꝫ pant de foc ſubabes multa cxempla poſt litim at̓.xn roto pie crempl̓. s. de oa ag. c. ij. Derminari nō poceſtxxin cedent ſip prmnapali ⁊ in preiuorialibus exeepcōibuspoc locūi holª pura exonpla ponunin qiigaqune Illa utpula pacū de nō petendociTerminari nō potecauſa principar̓ exvediri valeat ſine ili ꝙ enā nō ob̓ſt.5i ii̓prinapali. ⁊ ita pudet̉ ꝙ teneor ſitigāſib eo qui mē grauaut ⁊ a quo appellau iuſta de cauſaillud. ē. e. c. ad hecti. jͣ c. ꝓdofuit. ſatisctedereꝫ hic̄ ꝙ vacatar. a qͣrio ſinſu quicū iam certa rationeme grauauit quō potit poſtea ꝓcedereme inuito non videtur. ut. iij. q. v. qꝛ ſuſpedi. De faſſigeſtione. iſtud intelexerūt̉ quidam cumꝓbare volebat. ſꝫ tāti allegabat ⁊ idio nō valet app. vel etiā dicas ꝙ iſta excepto falſi fugeſti. nōeſt edmittenda poſtIitem ꝯteſ. cū ſit dil̓.⁊ctiā hic erat̉ ſis ꝯteſt. nam ſola lm̄a erat ferenda vnde nodebet auferri lm̄apter talem ap. q̄ abmidio fuerat ꝓponenda. ut. sͣ. de re iud̓. intir monaſteriū. nic. Cde fal. l. ij. ⁊. c. del̓.ſi fraudē v̓. ſi fraud̓.v̓. non differt executio ꝓpter fuggeſtioſem faliap. mini.minima cauſa poteſtdia duoꝝ aureoruꝫnā pro ea nō daturactio de dolo. ut. ff.de dol̓. in. l. ſi qleū infi. ⁊ in. l. ſi. vel etiaꝫxͣ. aurcor̓. ut. ff. ſi curluſꝙꝫ prl. fll. ijgn quis. pel. l. ſolidoꝝ. ut. c. de defen. a̓ui. l. i. vel etiā illa dicitur minina que ad ſūptus iudiciat̉ nō ſufficit ut. ij. q. vi. anterioꝝ. Fillud eaa. ⁊ ſta pro quacunqꝫ cauſa quis appellat̉. nā ita poteſt qͥs grauarrm parus ficut in magno. nā quātitas cauſe nō facit quare ītroduea nt epp. ſid malūgrauam ē. ut. sͣ. e. ad nō ſtram. jͣ. e. cū ſpeciali.mꝰ porro. fuit eta in minima re furtū ꝯmittit̉. ut xiiij. q. ultimia. c.nit. nā nō furtū ſed intentio furantis ꝯſideratur ut ibidem dicit̉. ⁊ eſtrer eo aux/ ar. ꝙ in cauſis modicis dādus ē libellꝰ. jocua poſi ſit abi. de ap. que ſit ante lm̄am intellige ẜm ili amreeine. ut debilis. poſt lm̄ām nō indifferēter appellatur nulla cāqrſſa ymo ſuffide dicre appello ab iniqua ſm̄a. ut. ij. q. vi. de fornp pidin̄ in caſdus. ut. j. q. vi Fāte ſm̄am Sicut ap. ſicut ap.

cauſa ꝓbabili nō expreſſa nō admittitur. ut. jͣ. e ut debitus. ſic etiaꝫ nec recuſatio admittitur cauſa recuſationis ꝓbabili nō expreſſa. ut. jͣ. e. cū ſp̄eciali. ⁊melius. j. e. nouit Recepiſſe. die receptionis nō numerata. ut. ff. ſi quis cauti. l. i. ⁊. ff. de requi. re. annus. ⁊. iij. q. v. quiſquis. ſic etiā dies in quo excepexcōis etiā infra viij. dies debet ꝓbari nō ꝯputat̉ in illis. viij. diebus. ut. sͣ.de exceṗ. pia. ⁊ in. c. frequensar. qͣ. ff. de v̓. ob. ꝯtinuus. ⁊ l..i. Fqui preſens. jo.Eruenit̓ ꝯpellas videlicet alternatiue .ſ. ut vel proſeqͣuatur ap. in termino ꝯſtituto a iudice vel etiā eo elapſocorā eo rn̄deant. ſic. jͣ. e. c. ꝓxinio. ⁊ ſic etiā intellige. sͣ. e. cūſit r̓omana. v̓. ſi vero ante ſententiā. al̓ nemo poteſt cōpelliproſequi ap. ut. C. e. ti. eos infine Notorius. nā ſi eſſꝫ notorius iudex deberet ꝓcedereqͣ eos. ut. sͣ. de uireiur̓. ad noſtram ⁊ etiā nullā ap. admittat. ut. sͣ. c. cū ſit. Fultimo.Notorius ar. sͣ. e. cū ſit. ⁊. jͣ. ec. ꝓxi. ⁊ habes in iſta decre.ꝙ excoīcatus poteſt appellareut. iij. q. ix. reuera. et. s. de excep. cultimo Pretermittaſqͣ. sͣ. de teſti. co. ꝑuenit ubi d̓rꝙ uidex nō poteſt ꝯpellere teſtes ſuꝑ hͦ. ſo. ibidem. ⁊ dic̄ ꝙnō videtur ꝓdeſſe talis iuriſdictō niſi haberet cohertionēut. sͣ. de offi. del̓ ex litteris. vnde dic ꝙ bene poteſt ibi ꝯpellere teſtes. nā nomine reꝝ eointelliguntur clerici nā ubi h̓videtur ꝙ poſſit ſuꝑ h̓ ſententiare ergo idem ꝯgnoſcere poteſt. nā qui poteſt de cauſa cognoſcere ⁊ poteſt etiam indeſententiare ⁊ eꝯuerſo ut. sͣ. d̓offic̄. del̓. preterea. Donecpaſſis in iſto caſu cuꝫ iniuriaeſt manifeſta primo debet ſatiſfacere ꝙͣ abſoluatur. ut. jͣ. d̓v̓. ſig. ex parte ſic. jͣ. de ſen. ex.Onſuluit. nō eſt aliqͣteprochianos. jo.nus. ſic. s. e. c. ꝓximo. ⁊. c. cūſit romana. Notoria. notorium dicitur tribus modis. jͣ.de cohī. cle. et mū. c. ultimo. v̓de hoc Cogere ſubalternatiue ut vel ꝓſequatur app. intermino ſtatuto vel eodē elapſo corā eo rn̄deat ut. sͣ. e. c. ꝓximo. ⁊. c. cū ſit romana. ⁊ inogedc gio. j. o. ſecenota hic ꝙ poteſt quisāppellare in abſentia uidicisut ar. sͣ. de alie. mū. iud̓. cauſafa. c. i. nam exqu̓o quis ſcit gͣuamen ſibi illatū appellandūeſt ut̓. ij. q. vi. biduū. ⁊. C. quomodo ⁊ qn̄ uidex ab eo. ⁊. ff. quādo ap. ſit. l. i.vnde videtur ꝙ meus epūs me vellet excōicare ⁊ abſens appellarem ſi ſententiam ferat nō tenet. tamen in caſu iſto quia me ignorabat appellauiſſe n̄ puītur pro calumpnia v̓t. ij. q. vj. decreto. ⁊ xxiiij. q. iij. de illicita. ⁊ eſt hic. ar̄. ꝙtalis. app. vt. jͣ. e. vt debitus ⁊. c. cum ſpeciali. Si quis deprehenſꝰ. Sꝫ qͥstalis appellatio valet. dummodo non fiat malicioſe. ſed hodie non valetprobabit illū malicioſe appellaſſe aduerſus hoc obicit vt. ff. de p̄robati. ab eaet. l. in excepcōnibus. nam qui fraudem allegat eam probet vt. ff. de probati qͥciens. Fqui dolo tam̄ verius eſt ipſo facto videtur eciaꝫ ꝙ ſit malicia probataEpiſtolaꝫ vt. s. e. memimus. ⁊ j. e. ad hec. Sed remouend̓ ſic. s. c. ad noſtram ⁊. jͣ. e. cum ſpeciali. i.5. porro qd̓ em̄ ꝓuiſum ē ad ꝯcordiaꝫ nō debet vrgere ad noxam vt. xlv. di. licet ⁊ iuris prouiſio ad iniquuꝫ diſpendium non