Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : P. 1.2
Seite
51v
Einzelbild herunterladen
 

cūmiſiſſe ſibi intelligit̉ vniuerſas. Siue ergo greci ſiue alij ſedicāt petro eiuſqꝫ ſucceſſoribus ꝯmiſſos: fateantur neceſſeſe de ouibus chriſti eſſe: dicente dn̄o in Ioanne. Unū ouilevnicum eſſe paſtoreꝫ: ī hac eiuſqꝫ ptāte duos eſſe gladios: ſpūalem videlicet tēporalem euangelicis dictis inſtruuntur. naꝫ dicentibus apoſtolis. Ecce gladij duo hic: in eccleſia .ſ. cuꝫ apoſtoli loquerentur non rn̄dit dn̄s nimis eſſe ſed ſatis. Certe qui inptāte petri temporalem gladium eſſe negat: male uerbum attendit dn̄i ꝓferentis. Cōuerte gladium tuū in uaginā. Uterqꝫ ergoin ptāte eccleſie ſpūalis .ſ. gladius: materialis. Sed is quidēeccleſia ille vero ab eccleſia exercēdus. Ille ſacerdotis. is manuregum militum: ſed ad nutum patientiaꝫ ſacerdotis. Oportet autem gladium eſſe ſub gladio: temporalem auctoritatemſpūali ſubijci ptāti. Nam cum dicat apoſtolus. Non eſt ptāsniſi a deo: que aūt a deo ordīata eſſent niſi gladius eſſent ſub gladio: tanqͣꝫ īferior reduceret̉ aliud in ſupremā. Nam ẜꝫ beatum Dionyſium: lex diuinitatis eſt īfima media in ſuprema reduci. Non ergo ẜm ordineꝫ vniuerſi oīa eque ac īmediate: ſed īſima media: īferiora ſuperiora ad ordinem reducunt̉. Spūalem aūt dignitate nobilitate terrenam quālibet precellere ptātem: oportet tanto clarius nos fateri: quanto ſpūalia tꝑalia antecellūt: quod ēt ex decimarū datione benedictione ſcīficationeex ipſius ptātis acceptione: ex ipſaꝝ rerū gubernatiōe claris oculis ītuemur. Nam veritate teſtante ſpūalis ptās terrenā ptāteminſtituere habet iudicare: ſi bona fuerit: ſi de eccleſia eccleſiaſtica ptāte verificat̉ uaticinium Hieremie. Ecce cōſtitui te hodie ſuper gentes regna: cetera que ſequunt̉. Ergo ſi deuiat terrenaptās iudicabit̉ a ptāte ſpūali: ſed ſi deuiat ſpūalis minor a ſuo ſuperiori. Si vero ſuprema: a ſolo deo non ab hoīe poterit iudicari teſtāte apoſtolo. Spūalis homo iudicat oīa: ipſe aūt a nemineiudicat̉. Eſt aūt hec auctoritas ſi data ſit homini vt exerceatur hoīem: non humana ſed potius diuina ptās ore diuino petrodata: ſibiqꝫ ſuiſqꝫ ſucceſſoribus in ipſo quem confeſſus fuit petrafirmata: dicēte dn̄o in petro. Quodcunqꝫ ligaueris ⁊c. Quicūqꝫ igitur huic ptāti a deo ſic ordinate reſiſtit dei ordinationi reſiſtit: niſi duo ſicut duo manicheus fingat eſſe prīcipia: quod falſum hereticum iudicamus: quia teſtante moyſe. Non in principijs: ſed in principio celum deus creauit terram. Porro ſubeſſe ro. ponti. omni humane creature declaramus dicimus omnino eſſe de neceſſitate ſalutis.De dolo contumacia.H O nifacius octauus.Em nouam aggredimur: neqꝫ uium inſolitaꝫ ambulamus: ſed anterioris iuris calcatam veſtigijs preſentis cōſtōnis indubitato roboramus ſuffragio: incōcuſſo munimine ſtabilimus. Eſt ſiquidē ſancitū propoſitum publice citationis editum cum artet qui impeditaūt facit ēt ſe celando ne ad euꝫ poſſit peruenire citatio apꝑeatqꝫcōtumax qui ſic agit: quodqꝫ in albo pretoris hmōi edicta ꝓpoſita ſue iuriſditioni ſubiectos arceant aſtringāt: magis qͣꝫ ſi uoce preconia que innoteſcit paucis vel litteris citarentur. Iusenim qd̓ talē moduꝫ citationibus poſuit violenter preſumpſiſſecredendum eſt: ut que in eodem albo tot ipſius albi publicum locum frequentantium oculis paterent legenda: ad citati noticiamdeuenirēt. Unde ad prebēdam oībus eoꝝ que ſanciunt̉ ple lectionē notionem mandat̉ legē tabulis aūt lapidibus ſculptam ſcīſſime eccleſie deſcribi porticibus affigi. Premiſſisigit̉ in debitaꝫ cōſiderationē deductis: ac in lance irrefragabilisrationis appenſis. Nos qui vniuerſo diſponente dominopreeſſe dignoſcimur uolentes per hanc nouellam cōſtitutionemaliquid circa predicta ſtatutum expreſſius inueniri: declaramusde fratrū noſtrorū cōſilio nihilominus hoc edicto perpetuo ualituro firmamus ſtatuimus: vt citationes auctoritate apoſtolica: de quibuſcūqꝫ ꝑſonis vndecunqꝫ vbicunqꝫ ſint cuiuſcūqꝫſtatus dignitatis vel preeminentie eccleſiaſtice vel mūdane: etiāſi imperiali vel regali fulgeant dignitate preſertim ſi impediantvel faciant per ſe vel per alios quoquo modo: ne citationes ipſead eos perueniant ex quacūqꝫ cauſa faciende: aut citādoꝝ domicilia ſiue loca tute vel libere adiri non pn̄t: prout ſcriptū eſt exiſtimare debeamus an eo ire liceat vbi eſt citatio facienda. perīdead īſtar edictorū prefatorū propoſitorū in albo pretoris: ēt extra

ſolennes dies ī quibus ro. pontifices ſuos facere conſucuorūt generales proceſſus publice: id vobis ſpāliter ex certa ſcīa iubētibꝰ facte in audientia lr̄arū nr̄arum: aut in aulanoſtri palatij poſtmodū affigende ianuis maioris eccleſieloci in romana coīs oīum chriſtiani populi nationū reſidebit curia: vt in cunctis poſſint patere: ita deferri citatisvaleant: ac arceant citatos poſt terminū lapſum: qm̄ conſiderata locorū diſtantia volumus citationibus ip̄is cōpetētem apponi ſicut ſi eos ꝑſonaliter apprehendiſſent: ob.aliꝗbꝰ pͥuilegijs indulgentijs lr̄is apoſtolicis generalibꝰaūt ſpūalibus ꝗbuſcūqꝫ ꝑſonis pōtificali imꝑiali regali uelalia eccleſiaſtica ſeu mūdana dignitate preditis: alijſqꝫ inferioribꝰ eccleſijs monaſterijs locis collegijs uniuerſitatibus in quacunqꝫ forma verboꝝ conceſſis: per que taliuꝫcitationum effectus poſſit qūolibet impediri: etiā ſi de ip̄is eorum totis tenoribus de verbo ad verbum: aut de proprijs nominibus perſonarum monaſteriorum eccleſiaruꝫlocoꝝ illorū quibus ꝯceduntur: vel eoꝝ ordinibus aūt dignitatibus oporteat in noſtris litteris fieri mentionem.De prebendis dignitatibus.TOannes. xxij.Xecrabilis quorūdā religioſorū qͣꝫ ſecularium ābitio ſemꝑ plus ambiens: eo magisſit inſatialis: ſibi amplius indulgetur im(probitas īportuna petentiuꝫ a nobis predeceſſoribus nr̄is ro.. obtinuiſſe qͣꝫ extorſiſſe plerūqꝫnoſcitur: vnus īterdū etiā ad vnū beneficiū eccleſiaſticuꝫminus idoneus in diuerſis eccleſijs nedū vicinis: ſꝫ ab īuicem lōge diſtantibꝰ: īmo nōnūqͣꝫ in diuerſoꝝ regnoꝝ ꝑtibus ſituatis: plures qͣꝫ duas aut tres vel plures etiā dignitates ꝑſonatꝰ officia ſeu pͥoratus: aut diuerſa bn̄ficia eccleſiaſtica curā aīarū habentia poſſit diſpenſatiue aliasliceret de iure cōi ꝑcipere ac ſimul licite retinere. Un̄ ītercetera incōueniētia ſubſcripta ſequuntur: īterdū vꝫ vnꝰ vnicū quāuis modicū vix offm̄ īplere ſufficeret plurimo ſibi vendicat ſtipendia: multis lr̄atis viris vite puritate ac teſtimonio bone fame pollentibus: mendicāt: poſſint abūde ſufficere: eqͣ diſtributione collata: hn̄tibꝰ ip̄a paratur uagādi materia: diuinus cultus minuitur: hoſpitalitas ī ip̄is bn̄ficijs debita ẜuatur. Et ſūt ſui ī vnaqꝫ regione rectores. eccleſiaꝝ detrahitur cōmodis honori: carentes defenſionū auxilio: ī viribꝰ ſuis libertatibꝰmultipl̓r collabūtur: ruinis patēt edificia nobilia: magnificentia extruxerat deceſſoꝝ: qd̓ amariꝰ eſt dolendū: aīa cura negligitur: ac vitioꝝ ſentibus fomentuꝫ periculoſep̄betur. Nos itaqꝫ tot malis tātiſqꝫ diſcriminibꝰ occurrere cupientes omnes ſingulas diſpenſationes ſuꝑ receptione retentione pluriū dignitatū ꝑſonatuū adminiſtrationū officioꝝ pͥoratuū aūt bn̄ficioꝝ: ꝗbꝰ cura aīarū ſit annexa: ſub qͣcūqꝫ forma vel exp̄ſſione vboꝝ a nobis vel dictis pre. no. cuicunqꝫ ꝑſone conceſſas. Cardinalibus tn̄ſancte. ro. ec. circa nos vl̓ i eccl̓ie ẜuiendo: ſingularū eccleſiarū cōmoditatibꝰ ſe īpendūt: ac regū filijs: ꝑꝑ ſublimitateꝫ eoꝝ generis claritateꝫ ſunt potiori p̄rogatiua gr̄aextollendi: dūtaxat exceptis: deliberatione ſuꝑ hoc fratribꝰ nr̄is habita diligenti: de ip̄oꝝ ꝯſilio: ex certa nr̄a ſcientia: ī forma ſubſcripta duximus taliter moderādasmoderationeꝫ nr̄aꝫ effrenatā circa eaſdeꝫ ꝑſonas taliū beneficiorū multitudinē refrenemus: ipſiqꝫ īpetrātes fructudiſpenſationū hmōi taliter fruſtrentur. Statuimusitaqꝫ de fratrū nr̄orū ꝯſilio ordinamꝰ obtinentes nūcex diſpenſatiōe legitima pluralitateꝫ hmōi dignitatuꝫ perſonatuū offōrū aut pͥoratuū: ſeu bn̄ficiorum qd̓ al̓s aſqꝫ diſpenſatione obtinere neꝗbant: vnū tm̄ ex dignitatibꝰ ꝑſonatibꝰ pͥoratibꝰ officijs eccleſijs vel bn̄ficijs hmōi ꝗbꝰ īminet aīaꝝ cura dignitate ꝑſonatu vel officio pͥoratu eccleſia vel bn̄ficio ſine cura hr̄i maluerint. p̄textu diſpenſationis ſufficientis circa id eiſdem īdulte: poſſint licite retinere tn̄ teneātur eligere īfra menſeꝫ numerandū a tꝑe noticieꝯſtitutionis iſtius: ceteris bn̄ficijs cura que ipſius diſpenſationis pretextu tenebant: que alias non ponterant de