TertiusDe reliquiis ⁊ v

De reliquiis ⁊ vene. ſan.

z 7

⁊ alia deuotionis ⁊ pietatis operataliter ſe ſtudeant preparare: ꝙ huius precioſiſſimi ſacramenti mereantur fieri participes illa die: poſſintqꝫ ipſuꝫ ſuſcipere reuerēter: aceius virtute augmentum conſequigratiarum. ¶ Nos enim chriſtifideles ad colendum tantum feſtū:⁊ celebranduꝫ donis volentes ſpiritualibus animare: omnibꝰ verepenitentibus ⁊ confeſſisª: qui matutinali officio feſti in eiuſdeꝫ eccleſiaᵇ in qua idem celebrabitur interfuerit centuꝫᶜ. Qui vero miſſe to-

tidē. Qui autē in primisᵈ ipſius feſti veſperis interfuerint ſimiliter cētū. Qui uero in ſecundis tꝑtidemᵉ.illis vero qui pͥme tertie ⁊ ſexte none ac ꝯpletorij officijs interfuerintꝓ qualibet horarum ipſarum quadragintaᶠ. Illis autem qui per octauas illius feſti manalibꝰ veſpertinis miſſe ac predictarum horarum officijsᵍ interfuerint: centum dies ſingulis octauarum ipſarum diebus de omnipotentis deimiſericordia ac beatorum apoſtoloruꝫ eius petri ⁊ pauli auctoritate

ad eum ꝑtinent. gͦ ēt ſancti cuꝫ eis nulla rectitudo d̓ſit hoc volunt. oꝫ igit̉ꝙ vota hoīum or̄ones ⁊ deuotiones in verbo cognoſcant. Naꝫ ad eoruꝫgloriā ꝑtinet ꝙ auxiliū egentibꝰ prebeāt ad ſalutē. Sic .n. dei cooperatores efficiuntur: ⁊ ſi dicis ſolus deꝰ cognitor ē cordiuꝫ: de ſimo. tua. ī fi. cūꝯcor. ſed or̄o ꝯſiſtit in corde. gͦ ⁊cͣ. Rndeo ꝙ cordium cogitationes ſolꝰ deus nouit ꝑ ſeip̄m: ſꝫ tm̄alij cognoſcere pn̄t quātuꝫ eis reuelat̉: vel ꝑ viīonē verbi: vl̓ alio mō.Fatēdū gͦ ꝙ or̄ones qͣsad ſcōs verbo vel cordedirigimꝰ: deo manifeſtante cognoſcunt. Deꝗnto dic ꝙ corrigēda ēꝑbn̄ diſpoſitū cōtritum⁊ penitēteꝫ. Nā cuꝫ is ꝗdiſplicet ⁊c̄. iij. q. vij. iudicet. xlix. di. §. i. vbi ētno. an or̄ones maloruꝫꝓſint his ꝓ ꝗbus orāt:ꝯpetit aūt orare ēt ſūmefectis. vt dicā. jͣ. d̓ hr̄.ad nr̄m. ver. ij. De hocāt dubitat̉: an exaudiatdeus peccatores orātesar. ꝙ ſic. .i. q. i. ip̄i ꝯͣ: ea..q. ſi ꝗs inquit. ver. ad h̓ oīa. ⁊. c. ſacroſancta. dicit thomas ꝙ ſi peccatorperit aliccator .i. ẜm deſideriuꝫ peccati non audit̉ a deo exmiſeriolia: ſed qn̄qꝫ exauditur ad vindictā: dum ꝑmittit̉ ampliꝰ ruere īpeccata. Un̄ ẜm aug. deus q̄dā negat ꝓpitius qͥ ꝯcedit iratus. Sꝫ ſi peccatoris or̄o ꝓcedit ex deſiderio bone nature deus exaudit: non qͣſi ex iuſticia: qꝛ talis non meret̉: ſꝫ ex pura miſericordia: ſi tn̄ alia in or̄one concurrant: de ꝗbus īfra dicet̉. De ſexto ſcienduꝫ ꝙ orare debemꝰ principaliterſalutifera: math. vi. Primū q̄rite regnuꝫ dei ⁊ iuſticiā eiꝰ: ⁊ lꝫ valerius.li. vij. c. ij. dicat ꝙ ſocrates qͣſi quoddā humane ſapiētie terreſtre oraculum nil vltra petēdū a dijs īmortalibus arbitrabat̉ ꝙͣ vt bona tribuerentPatet tn̄ ex or̄one dn̄ica ꝙ ēt aliꝗd determinate petere poſſumꝰ. UndeAugu. ad ꝓbā dicit: ꝙ ad deum id lꝫ orare qd̓ licet deſiderare: dicens ꝙor̄o dn̄ica on̄dit ēt tꝑalia a deo peti poſſe: dū dicit panē nr̄m quotidianuꝫ⁊c̄. tenēt gͦ theologi ꝙ tꝑalia a deo orādo petere poſſumus: non vt finemamꝰ in illis: ſed vt ſint admīcula beatitudinis ꝯſequēde: vt .ſ. qͣſi inſtriiter nobis deẜuiant ad ſuſtentationē vite corꝑalis extercende adactus virtuoſos facit .i. q. iij. ſi ꝗs obiecit. ⁊ qd̓ dixi de regula. Ioā. in oppo. ij. De ſeptīo ſcias ꝙ hoſt. ī p̄di. v̓. ponit. xiij. q̄ reꝗrunt̉ in or̄one .ſ. ꝙſit fidelis: ſecura humilis ⁊ diſcreta: deuota: ⁊ verecūda: ſecreta. pura: larymoſa: attēta: cōis: feruida: oꝑoſa ⁊ aſſidua. Sed tu ꝙͣtuꝫ ad pn̄s mēbrū ꝑtinet breuiter dic ꝙ modꝰ orādi reꝗrit humilitationē coꝑis: deuotionē cordis: attentionem ⁊ breuiluiū. de primo eccle. lxxv. Or̄o humiliātis ſe penetrabit nubes: de elec. vbi ꝑiculum. §. pe. li. vi. ⁊ Cyprianus. li.de or̄one dn̄ica. Sit orātibꝰ ẜmo cuꝫ diſciplina ꝗetē ꝯtinens ⁊ pudorē: incuruatio tn̄ vel corꝑis humiliatio nō refectiōis: ſed deuotionis obtētu fieri dꝫ: vt dicit caſſianꝰ: ⁊ facit. viij. q. i. ſcienduꝫ. C. de his ꝗ ſpō. mu. ſub. l..i. ⁊. ij. Et de ẜo ꝓbat̉ de vo. magne. circa fi. in pͥmo. decre. vbi ꝑiculū. §.pe. Et Aug. ꝗd ꝓdeſt ſtrepitus labioꝝ ſi mutū ē cor. ⁊ greg. ī mora. Ueraciter orare ē amaros ī cōpunctione gemitus nō verba cōpoſita reſonare. ⁊ ibidē. Aīaꝝ verba ſunt ipſa deſideria: in ꝗbus tanto ꝗs minus clamat ꝙͣto minus deſiderat. De tertio pꝫ h̓: ⁊ de con. di. v. nunꝙͣ in pͥnci. ⁊Cyprianus. Nil aliud cogitet animus ꝙͣ id ſoluꝫ quod precat̉: de cō. diſt..i. qn̄ aūt. ⁊ dicit greg. ꝙ illā or̄onē deus non audit: cui ille ꝗ orat non attendit. Dicunt tn̄ theologi hoc intelligendum qn̄ attentio nullo mō or̄oni coniungit̉: non .n. requirit̉ ꝙ attentio ſemꝑ maneat in or̄one actꝰ. ꝑ eſſentiā: vn̄ pſal. xxxvi. Cor meū me dereliꝗt: ſatis .n. eſt ꝙ maneat ꝑ virtute: qd̓ eſt qn̄ cuꝫ bona intētionē ꝗs ad or̄onē accedit. etſi in proſecutionemes ad alia rapiat̉. Semꝑ .n. prime intētionis lus ꝑmanet: niſi tanta ſitgatio ꝙ attentio oīno d̓pereat: ⁊ tūc locus eēt ei quod dicit Cypͥanusli. de or̄one dn̄ica? Quomō audiri te a deo poſtulas: cuꝫ ipſe te non audas? ⁊ btus Ber. cauſamur nobis deeſſe gr̄am: lꝫ iuſtius ipſa gr̄a conq̄rit nōnullos deeſſe ſibi. ⁊ Caſſianus. Nunꝙͣ orat ꝗſꝗs ēt flexis genibꝰ ſivacatione diſtrahit̉: ⁊ facit quod de officijs ſcripſi: de cele. miſ. dolentes.De qͣrto matthei. vi. Cū oraueritis nolite multuꝫ loqui. ⁊c̄. facit de con.di. v. non mediocriter. ⁊ vide quod no. de eta. ⁊ qua. c. pe. in vl. glo. Necin putes breuiloquiū eſſe de neceſſitate or̄onis. nā or̄o non ſolum ẜm ſuātam que eſt deſiderium charitatis: ſed ēt ẜm ſeipſaꝫ poteſt eſſe diuturna.ma ⁊ de xp̄o legimus ꝙ ꝑnoctauit orando. Luce. vi. ⁊ ꝙ ꝓlixus orauit:iuce. xxij. Itē dicitur luce. xviij. in pͥn. Oꝫ ſemꝑ orare ⁊ non defficere: facitlxxvi. di. noſſe. ibi orationi ꝑnoctanter inſtētimꝰ. Sed qꝛ vt dicit Augu.ab ꝓba. Multū loqui in orando eſt rem neceſſariā ſuꝑfluis agere v̓bis:tum plerūqꝫ hoc negociū plus gemitibus ꝙͣ ẜmonibus agatur: iō monemur ad breuiloquiū. Nam vt dicūt ſancti frequēs ⁊ breuis debꝫ eſſe or̄o:ne īmois nobis aliud cordi nr̄o inſerat inimicus. Sꝫ dubitatur arbro debet eſſe vocalis: qd̓ vr̄ pſal. iij. ⁊. lxxvi. Uoce mea ad dn̄m clamaxi: voceea ad dn̄m deprecatus ſuꝫ: ꝯͣ. or̄o deo porrigit̉ vt ē dcm̄: ſed de-

us cordis locutionē cognoſcit: fruſtra igitur vox oris adiūgitur: facit. xxxviij. di.ſedulo. dicunt theologi ꝙ cōis or̄o que ſit ꝑ miniſtros eccl̓ie. xij. q. i. duo ſunt. inpͥn. in perſonā totiꝰ populi: vt innoteſcat ei ꝓ quo fit merito ex inſtitutione dꝫ eēvocalis. Sed ſingularis quā ꝗs ꝓ ſe vel alio porrigit de neceſſitate nō eſt vocalis: adiuiitur tamen vox triplici ratione. Primo ad excitandum interioremdeuotioneꝫ: verbis .n. ⁊ ſignisnos ipſos interius excitamusad ſanctum deſiderium augēdum dicit Augu. ad probaꝫ.Secundo ad redditionem debiti .ſ. vt ſeruiat orans deo ẜmſe totū .ſ. corde ⁊ corꝑe. de cōſe.di. v. nunꝙͣ. Tertio ex qͣdā redundatia ab aīa in corpꝰ ex vehemēti affectiōe. Un̄ pſal. xv.Letatū ē cor meum ⁊ exultauitmatthei. vi. ibi. cū oraueris intra cubiculuꝫ tuuꝫ: ⁊ clauſo hoſtio ora pr̄eꝫ tuū in abſcondito⁊ vt dicit Caſſianꝰ Intra cubiculū oramꝰ cū a cogitationuꝫ ⁊ſollicitudinuꝫ ſtrepitu corde remoto ſecrete: ⁊ familiariter preces nr̄as ſoli deo referamus: ⁊facit qd̓ no. xli. di. parſimoniā⁊ Augu. de ſermone dn̄i. Uideri ab hoībus non eſt nephas: ſꝫ id agere vt ab hoībus videaris: recipit eniꝫ illemercedē ſuā. de pe. di. ij. cauenduꝫ. Or̄ones .n. principaliter ſunt in eccleſia faciēde de pur. poſt. par. c. vno. de īmu. eccle. decet. li. vi. sͣ. ea. com. de cle. miſ. ca. i.ſed vt dicit beatus ber. li. meditationuꝫ. Vbicunqꝫ fueris īfra temet ipſum ora: ſilunge fueris ab oratorio nō queras locū qm̄ ipſe locus es. Ur̄ ꝗbuſdaꝫ ꝙ fleri debeat ad oriētē: ſed cū deus ſit vbiqꝫ ad oēm partē poſſumus ad euꝫ orare eque tn̄oramus ⁊ miſſe ſacrificium facimus verſus oriētē: de hoc. xi. di. eccleſiaſticaruꝫ.De vltimo dicēduꝫ ꝙ or̄onis effectus ē duplex: hꝫ .n. virtutē merēdi ⁊ impetrādi. primū dupliciter. Primo qꝛ vitat̉ ꝑ eā tentatio. Hieronymus ſuꝑ matthe..xiiij. In tentationē intrat qui orare negligit. ⁊ Aug. Oratio eſt orāti preſidiū:ſal̓r vꝫ ꝯͣ viaduerſario incēdiuꝫ: angelis ſolatiū: deo gratū ſacrificiuꝫ. Nā printia ſpūalia. Un̄ Hierony. ſuꝑ matthe. xvij. hoc genꝰ demonioꝝ nō eijcit̉ niſi inor̄one ⁊ īeiunio: qd̓ ēt hr̄ math. ix. dicit ſic. Nō ſanat oculū quod ſanat calcaneū.Ieiunio ſanant̉ peſtes corporis: or̄one vero ſanant̉ peſtes mentis. Scd̓o qꝛ procedit ex radice charitatis: penes quā ꝯſiſtit oē meritū: ⁊ ē fons viuꝰ ⁊c̄. d̓ pe. diſ..ij. charitas. ij. d̓ regula. lꝫ ī fi. De v̓tate īpetrādi ꝓbat̉. xxiiij. q. viij. ī qͣlibꝫ. sͣ. e.ꝯpila. de electione: ne romani. in fi. Mar. xi. qd̓cūqꝫ orātes petitis credite qꝛ accipietis. Un̄ ꝑ or̄onē reuelant̉ ſecreta diuina: vij. q. i. ſi gͦ. Boetius dicit nō fruſtra ī deo ſpes ponit̉. preces .n. q̄ recte fiūt īefficaces eē nō pn̄t: ⁊ beatꝰ ber. li. meditationū. Ex duobꝰ vnū īdubitāter ſperare debemꝰ aūt dabit nobis qd̓ petimꝰaut qd̓ nouit eē vtiliꝰ. Et aug. ti. de ſen. ꝓſperi. dic̄ ꝙ orās miſericorditer audit̉⁊ miſericorditer nō audit̉. Quid .n. īfirmo ſit vtile magis nouit medicꝰ ꝙͣ egrotus. De his Ualeriꝰ. li. vij. c. ij. dic̄ ꝙ votis ſepe expetimꝰ qd̓ nō īpetraſſe meliꝰ foret: ⁊ ponit exēpla dicēs. Diuitias appetis q̄ multis fuerūt exitio. honoresꝯcupiſcis ꝗ ꝙͣplures peſſundederūt. regna tecuꝫ ipſa voluis quoꝝ exitus ſepenumero miſerabiles cernunt̉. ſplēdidis coniugijs manus initijs ad h̓ vt aliqn̄ illuſtrent: iſta nōnūꝙͣ funditꝰ domos euertūt. Suadet gͦ celeſti arbitrio nos ſubmiti. Effectū or̄onis ſumꝰ ī italia nuꝑ exꝑti: qn̄ .n. cuꝫ verſibꝰ illis. Exurgat deus⁊c̄. Cepit eccl̓ia ꝯͣ rebelles orare ꝑempti ⁊ exterminati ſunt qͣſi ſubito ꝗ cēſura eccleſiaſtica ⁊ armis bellicis iā dudū domari nō potuere: bn̄ facit. xxxv. di. c. vlti.vbi dr̄ ꝙ orāte moyſe vincebat populꝰ: vincebat̉ aūt dū dimittebat manꝰ: ⁊ vide hoſti. in ſum de remiſ. §. ad ꝗd valēt. ver. fateor. vbi ponit exēpla de danielemoyſe ⁊ dauit orātibꝰ. Sꝫ qui legēt triꝑtitā hiſtoriā hug. floraten̄. helimāde rufinuꝫ ⁊ hyſtoriographos īuenit ꝙ theodoſiꝰ imꝑator ſenior ſuis or̄onibꝰ miraculoſaꝫ victoriaꝫ obtinuit ꝯͣ eugeniuꝫ ⁊ arbogaſtē quoꝝ exercitus iacula vehementiſſimꝰ vētus retorq̄bat ī ipſos. ⁊ iacula ꝑtis theodoſij cui maiori fortitudine vltra menſurā hūani iactus īpingebat ī illos: ⁊ hoc voluit ipſe claudianꝰ poeta quitunc florebat dicēs. O nimiuꝫ dilecte deo cui militat ether. Et ꝯiurati veniūt adclaffica vēti: hoc aūt obtinuit ipſius theodoſii or̄o q̄ talijs fuiſſe legit̉. Oīpotēs d̓us tu noſti ꝙ ī noīe. xp̄i filij tui vltionis iuſte vt puto pͥlia ſuſcepi: ſin aliter ī mevindica: ſi vero cū iuſta cā: ⁊ in te ꝯfiſus huc veni: porrige dexteram tuis ne fortedicāt gētes vbi ē deus eoꝝ. ꝯcor. huic ff. de vo. magne. poſt prin. ⁊ huic gl. ſit finis. de cuiꝰ ꝓlixitate ſum excuſabilis: tuꝫ qꝛ ī or̄onis ſuffragio ſperās ſum effectūillius exꝑtus ī aſſeq̄ndis ꝓſperis ⁊ euitādis vel ſaltē tēperādis aduerſis: tū qꝛ ſꝫmateriā deberet eē ꝓlixior ⁊ ſi ꝑ iſta nō ſatiſfeci: excuſet eoꝝ coequatio textualis.de hoc de īmunita. eccle. decet. li. vi. per archid. i. q. i. dictum. Io. an.a ¶ Confeſſis. quis eſt h̓ ⁊ laudabimꝰ illū. eccle. xxxi. has ergo remiſſiones ꝗbꝰpauci ꝑticipant amare īterpͥtari: nec decet nec expedit: vt dixi. de pe. ⁊ re. ꝙ autē.b ¶ In eccleſia. ꝑ hāc lr̄aꝫ q̄ hr̄ ēt ſuꝑ ꝑte ꝓxi. ī fi. pꝫ ꝙ nō ſufficit ītereſſe horis exͣeccleſiā: qd̓ ītelligo ēt ſi dicant̉ in pͥuato oratorio. d̓ quo d̓ con. di. i. ꝯcedimus. ⁊.c. vnicuiqꝫ. ⁊. c. ſi ꝗs exͣ de cenſi. c. fi.c ¶ Centum. dies quod ē infrad ¶ Primis. fa. ad noͣ. de ſen. ex. c. vl. §. ī feſtiuitatibꝰ. li. vi. ī. i. glo. ⁊ qd̓ de cōpletorio ſeꝗt̉ facit ꝯͣ. e ¶ Totidē. argue ꝓ equādis diſtributionibus in histribus horis matutino miſſa ⁊ veſꝑe. Itē agrue ꝙ vbi ī illis horis dant̉ deceꝫ īalijs dari debēt qͣttuor. vide qd̓ dixi. sͣ. ea. com. de eta. ⁊ qua. vt hi qui. ad fi.f ¶ Quadraginta. ⁊ ſic ducentos. g ¶ Officijs. oībus quo ad dies octa-