De reliquijs ⁊ venTertius
De reliquijs ⁊ vene. ſancto.
3 6
ciamusª in inſtitutiōe ꝗdē huius ſacramenti dixit ipſe apoſtolisᵇ hocfacite in meā ꝯmemorationē: vt p̄cipuū ⁊ īſigne memoriale ſui amoris eximij: quo nos dilexit eēt nobis hoc p̄celſuꝫ ⁊ venerabile ſacramentū: memoriale inquā mirabileac ſtupendum delectabile ſuaue tutiſſimū: ac ſuꝑ oīa p̄cioſumᶜ: quo īnouata ſunt ſigna ⁊ mirabiliaᵈ īmitata: in quo habet̉ oē delectamētū⁊ oīs ſaporis ſuauitasᵉ: ip̄aqꝫ dulcedo dn̄i deguſtat̉: in quo vtiqꝫ uite ſuffragiū cōſequimur ⁊ ſalutisᶠ.Hoc ē memoriale dulciſſimū: memoriale ſacratiſſimū ⁊ memorialeſaluificum: ī quo gratā redēptiōisnoſtre recenſemus memoriamᵍ: inquo a malo retrahimur: ⁊ inꝰ bono confortamur: ⁊ ad virtutum etgr̄aꝝ ꝓficimꝰ incrementa: in quoꝓfecto ꝓficimus ipſius corꝑali pn̄tia ſaluatoris. ¶ Alia nāqꝫ quorūmemoriaꝫ agimus ſpiritu mēteqꝫcōplectimur: ſꝫ non ꝓpter hoc realeꝫ eoꝝ pn̄tiaꝫ obtinemus. In hacvero ſacramentali xp̄i cōmemoratione ieſus xp̄s ſub alia quidem formaⁱ ī ꝓpria vero ſubſtātia ē nobiſcū. Aſcenſurus enī ī celū dixitᵏ apoſtolis ⁊ eoꝝ ſequacibusˡ. Ecce egovobiſcuꝫ ſū oībus diebus uſqꝫ adcōſumationē ſeculi: benigna ipſosꝓmiſſione cōfortās ꝙ remaneret⁊ eſſet cum eis etiaꝫ pn̄tia corꝑali.¶ O digna ⁊ nunquā intermittēda memoria: ⁊ in qͣ morteꝫ nr̄aꝫˡrecolimus mortuaꝫ: noſtrūqꝫ interitū interijſſe: ac lignum viuificūⁿ ligno crucis affixū fructum nobis attuliſſe ſalutis. ¶ Hec eſt cōmemoratio glorioſa que fideliuꝫ aīos replet gaudio ſalutari: ⁊ cū infuſioneletitie d̓uotiōis lachrymas ſubminiſtrat. Exultamꝰ nimirum nr̄ammemorando liberationē ⁊ recolerdo paſſionē dn̄icaꝫ: per quā liberati ſumus: vix lachrymas continemus. ¶ In hac itaqꝫ ſacratiſſimacōmemoratione aſſunt nobis ſuauitatis gaudiū ſimul ⁊ lachryme:qꝛ ⁊ ī ea cōgaudeamus lachrymātes ⁊ lachrymamurᵈ deuote gaudentes: letas habendo lachrymas⁊ letitiā lachrymātē: nā ⁊ cor īgētiꝑfuſuꝫ gaudio: dulces per oculo:ſtillat guttas. ¶ O diuini amorisimmenſitas: diuine pietatis ſuperabundantia: diuine affluentia lar-
gitatis: dedit enim nobis dn̄s oīa:que ſubiecit ſubᵖ pedibus noſtris:⁊ ſuper vniuerſas terre creaturascōtulit nobis dominij pͥncipatum.Ex miniſtris ēt ſpirituū ſuperiorūnobilitat ⁊ ſublimat hoīs dignitatē. ¶ Adminiſtratoriq namqꝫ ſūtomnes in miniſteriū: ꝓpter eos ꝗhereditatē ſalutis capiunt deſtinati⁊ cū tā copioſa fuerit erga nos eiusmunificentia: uolens adhuc ipſe innobis ſuam exuberanteꝫ charitatēpercipua liberalitate monſtrare ſemetipſumᶠ nobis exhibuit: ⁊ tranſcendens oēm plenitudinem largitatis: oēm modum dilectionis excedens attribuit ſe ī cibū. ¶ O ſingularis ⁊ admiranda liberalitas:vbi donator venit in donuꝫ: ⁊ datum eſt idē penitus cūˢ datore: qͣꝫlarga ⁊ ꝓdiga largitas: cuꝫ tribuitquis ſeipſumᵗ. d̓dit igit̉ nobis ſe inpabulum: vt qꝛ per mortēʸ hō corruerat ⁊ per cibum ipſeˣ releuaret̉ad vitā: cecidit hō per cibum lignimortiferū: releuatus eſt hō ꝑ cibuꝫligni vitalis. in illo pependit eſcamortis: in iſto pependit vite elemētuꝫ: illius eſus meruit leſionē: iſtiꝰguſtus intulit ſanitateꝫ: guſtus ſauciauit: ⁊ guſtus ſanauit: vide quiavnde vulnus eſt ortuꝫ ꝓdijt ⁊ medelaʸ: ⁊ vnde mors ſubijt exindeuita euenitᶻ. ¶ De illo ſiquidē guſtu dicit̉ᵉ: quacūqꝫ die comederismorte morieris. ¶ De iſto verolegit̉ꝰ: ſi quis comederit ex hoc pane viuet in eternū: hic eſt cibus quiplene reficit vere nutrit: ſūmeqꝫ inpinguat: nō corpus ſed cor. nō carnē ſed animāʳ: non vētr ēª ſed mētē: homini ergo qui ſpirituali alimonia indigebat: ſaluator ipſe miſericos d̓ nobiliori ⁊ potentiori huius mundi alimento pro aīe refectione pia diſpoſitiōe prouidit. decens quoqꝫ liberalitas extitit: ⁊ conueniens operatio pietatis: ut verbuꝫ dei eternū qd̓ rōnabilis creature cibꝰ ē ⁊ refectio factūᵇ caro ſe rōnabili creature carni ⁊ corpori homini videlicet in eduliuꝫ largiret̉.panē enī angeloꝝ manducauit homoᵉ: ⁊ iō ſaluator aitᵈ. Earo meauere eſt cibus: hic panis ſumit̉: ſedvere non ꝯſumit̉: māducat̉ ſed nōtrāſmutat̉: qꝛ in edētē minime trāſformatur: ſed ſi digne recipit̉ ſibirecipiens conformaturᵉ. ¶ O ex-
nis: de hoc. de con. di. ij. cum omne. ⁊. c. comperimus. ⁊. c. qꝛ corpus.Innurid corint. xi. circa finē.cō. di. ij. in xp̄o. ſemel in fi. ⁊ vide qd̓ ibi no.Ipoſtoli.Preciode conſe. di. ij. nihil.Mirabili.ſiaſtici. xxxvi. c. ibi innouat ſigna: ⁊ mutat mirabilia: dirabilibꝰ dixi de cele. miſ.cū marthe. §. reꝗſiuiſti.Et nūc aliter tractandodicamꝰ cuꝫ theologis ꝙin hoc ſacr̄o notat̉ mirabilis ꝓductio: qꝛ de celonobis ꝓductū ē: ⁊ ad vocē ſacerdotis aꝑiunt̉ celi⁊c̄. de ꝯſe. di. ij. ꝗd ē ſanguis. qd̓ figuratū fuit exodi. xvi. i pͥn. Egovobis panes d̓ celo.notatur mirabilis multiplicatio q̄ quotidie conficit̉ ⁊ ſumit̉: nec ꝯſumit̉de cō. di. ii. in xp̄o ſemel⁊. c. ꝗ māducat. ij. qd̓ figuratū fuit. ij. regū. vi.circa finē. vbi dr̄ ꝙ dauid partitꝰ eſt vniuerſaꝫiſraelis multitudinē ſingulis tolliridam panisvnaꝫ ⁊ aſſaturā bubalecarnis vnā. ⁊. iiij. regū..iiij. in fi. de. xx. panibꝰſaturati ſunt centū viri.Itē mirabilis miniſtratio: qꝛ quo ad effectuꝫ itaꝑ malos vt ꝑ bonos miniſtrat̉ .i. q. i. intra chatholicā. cū c. ſe. vſqꝫ ad.§. ſꝫ ſubijcit̉. de ꝯſe. diſ..ij. vtrū qd̓ figuratū eſt.iij. regū. xvij. ī pͥn. vbidr̄ ꝙ helie ꝗ fugerat adiorrētē: corui deferebantpanem ⁊ carnes mane ⁊veſpere. Iteꝫ mirabilisꝯfortatio: quia fulſit aīenr̄e ſubſtātiā: ⁊ quotidiidus ē iſte panisvt quotidie ꝓſit. de ꝯſediſt. ij. nō iſte panis. ⁊de eo māducat in eternūnō deficit: eadē diſt. xp̄spanis eſt. ⁊ hoc figuratūfuit. iij. regū. xix. poſt pͥncipiū vbi helie fugiēti ꝑdeſertuꝫ viā vniꝰ diei: ⁊tandē dormiēti angelusad caput eius poſuit panē ſubcineritiū dicēs ſurge ⁊ comede: qui cū cōmediſſet ambulauit ī fortitudine cibi illius qͣdraginta diebꝰ ⁊ qͣdragintanoctibꝰ. Et ꝗ ꝯtēnit velligit hunc pamere debilitais: d̓ſi quotiens. ⁊itrat.ratū ē primo regū. xviij. ad finē.ibi ſtatīqꝫ ſaul cecidit ſuper terrā ⁊ robur nō eratin eo: qꝛ panē nō comederat illa die. Itē mirabilis mūdicia: qꝛ niſi digne ⁊ a dignis ſumat̉pinat mortis iudiciū:cō. di. ij. ꝗ ſcelerate. ⁊. c.timorē: qd̓ tāgere voluit pſalmi. dicēs. Qui manducatis panē doloris: ⁊cū bucella qua xp̄s dedit iude introiuit diabolus in eū. d̓ ꝯſe. diſt. ij. eſcaItē mirabilis tranſlatio: qꝛ ēt p̄ce iniuſti ſit trāſubſtātiatio v̓tute ſpūs ſcīnon merito ſacerdotis .i. q. i. cū ſcriptura. qd̓ figuratū fuit in hiſtoria q̄ ibitagit. de gedeon iudicū. vi. circa medit
De reliquijs ⁊ vene. ſancto.mos ⁊ carnes tolleret: ⁊ illa poneret ſuꝑ petrā: ⁊ extēdit angelus ſumitatē virgēquā hēbat in manu ⁊ aſcendit ignis de petra ⁊ ꝯſumpſit ſacrificiuꝫ. Itē mirabilis trāſmiſſio: qꝛ trāſmittit̉ ēt ad defunctos: nō ſūme malos: nec ſumme bonos.xiij. q. ij. nō eſtimemꝰ. ⁊. c. aīe. qd̓ figuratū fuit danielis vlt. ad finē. vbi p̄cepitangelus abachuc ꝙ panes ⁊ pulmētū qd̓ ferebat meſſoribꝰ portaret in babylonē danieli poſito ī lacu leonū:cū neſciret abachuc locū apprehēdit illū angelus capillo capitis ſui: ⁊ poſuit eū in babylonēſuꝑ lacū ⁊ accepit daniel prandiū ⁊c̄. q̄dā alia mirāda ex inferioribus collige. Io. an.eSuauitas. ſapientie. xvi.f ¶ Salutis. de cō. di. ij. cū oē.in pͥn. ⁊. c. ſpēs in fi. Io. an.g ¶ Memoriā. de cō. di. ij. ſenel xp̄s. ⁊. c. in xp̄o ſemel.h ¶ In bono. ſic de ſta. mo. cūd monaſteriū. ver. prior.i ¶ Forma. ⁊ quare hoc noͣ. decō. di. ij. forte.Dixit. matthei vlt. in fi.l ¶ Seqͣcibꝰ. ꝑ fide d̓ ſucceſſoribꝰ apl̓oꝝ no. xij. q. i. videntes.m ¶ Noſtram. eternam.n ¶ Et viuificum .ſ. xp̄m.o ¶ Lachrimamur. ſi. ij. ad corint. vi. de exceſ. pͥla. nimis .i. īpͥn.¶ Sub pedibus:nr̄is pſal. viij. Dn̄e dn̄s nr̄: ⁊ad hebre. ij. ubi dic̄ apl̓s ꝙ oīaſubmittēdo ni dimiſit n̄ ſubiectū ⁊ ꝯcor. de ma. ⁊ obe. ſolite.circa finē.q ¶ Adminiſtratori. ſūptuꝫ ad hebre. vi. c.¶ Cū datore. ꝯcor. de cō. di.Semetipſum. ad ephe. v..ij. nec moyſes: de ſum. tri. ca..i. §. vna. in prin.t ¶ Seip̄ꝫ. no. ꝓ forma ſalutatiōis qͣ ꝗs offert ſeip̄ꝫ: qͣ breuitatis ēt cā multū vtor. iteꝫ no.ꝓ theologis ꝗ tenēt ꝙ ideꝫ opꝰmeritoriū laudabiliꝰ ē ī vouētevt ꝓfeſſo ꝙͣ alio: ꝓbāt qꝛ vouere opꝰ latrie ē: q̄ p̄cipua v̓tus ēīter morales: opꝰ aūt nobilioris v̓tutis ē meliꝰ ⁊ magis meritoriū: ⁊ de latria q̄ ē cultꝰ ⁊ ẜuitꝰ q̄ ſoli deo debet̉: de cō. di.iiij. venerabilis. Scd̓o vouēsn̄ ſolū quo ad actū: ſꝫ ēt quo adptātē ſubijcit ſe deo: ut d̓ceteroaliud agere nō poſſit gͦ plꝰ datẜm anſelmū libro d̓ ſil̓itudinibus cū det fructū ⁊ arborē ꝙͣ ꝙdai ſoluꝫ fructū. Tertio qꝛ ꝑꝑvotū īmobilit̓ volūtas firmat̉ī bonū. Ad ꝑfectionē āt v̓tutisꝑtinet aliꝗd agere ex volūtatefirmata in bono: vt pꝫ per philoſophuꝫ ẜo ethicoꝝ. Et aug.felix neceſſitas q̄ ad meliora cōpellit gͦ magiſ meritoriū. io. a.u ¶ Morte. clariꝰ ad ꝓpoſitūdixiſſet qꝛ ꝑ cibū ī mortē hō ⁊cͣ.x ¶ Ipſe. hō. y ¶ Medeta. ⁊ ſic de cibo dicere poſſumꝰcibꝰ dānauit ꝗ ſaluauit: vt demuliere dr̄ ⁊ no. de ſacra. vn̄..c. vno. ver. ꝑ frontis. ſed noneſt idē ſpē. vt h̓ pꝫ. Io. an.z ¶ Euenit. cōcor. prefatio crucis: vt dixi. sͣ. ea. cōpi. de ſum.tri. c. i. ſuper verbo cruci.⁊ ¶ Pr̄. gen̄. ij. circa mediuꝫ.Legit̉. io. vi. circa fineꝫ. depe. di. ij. charitas eſt aqua. Io. an.L ¶ Aīam. de of. or. inter cetera.a ¶ Uētrē. de cō. di. ij. vt ꝗd paras. b ¶ Factū caro. io. i. de biga. debitū.Homo. pſal. lxxvij. attendite popule meus.aAit. io. vi. de cō. di. ij. dupliciter.¶ Cōformat̉. vid̓ qd̓ noͣ. d̓ cō. di. ij. nō iſte. ⁊ qd̓ no. ⁊ dixi. d̓ iudeis ⁊ ſi iudeos
E iiij