Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : P. 1.2
Seite
36r
Einzelbild herunterladen
 

De reliquijs ⁊ venTertius

De reliquijs ⁊ vene. ſancto.

3 6

ciamusª in inſtitutiōe ꝗdē huius ſacramenti dixit ipſe apoſtolisᵇ hocfacite in meā ꝯmemorationē: vt p̄cipuū ⁊ īſigne memoriale ſui amoris eximij: quo nos dilexit eēt nobis hoc p̄celſuꝫ ⁊ venerabile ſacramentū: memoriale inquā mirabileac ſtupendum delectabile ſuaue tutiſſimū: ac ſuꝑ oīa p̄cioſumᶜ: quo īnouata ſunt ſigna ⁊ mirabiliaᵈ īmitata: in quo habet̉ oē delectamētū⁊ oīs ſaporis ſuauitasᵉ: ip̄aqꝫ dulcedo dn̄i deguſtat̉: in quo vtiqꝫ uite ſuffragiū cōſequimur ⁊ ſalutisᶠ.Hoc ē memoriale dulciſſimū: memoriale ſacratiſſimū ⁊ memorialeſaluificum: ī quo gratā redēptiōisnoſtre recenſemus memoriamᵍ: inquo a malo retrahimur: ⁊ inꝰ bono confortamur: ⁊ ad virtutum etgr̄aꝝ ꝓficimꝰ incrementa: in quoꝓfecto ꝓficimus ipſius corꝑali pn̄tia ſaluatoris. Alia nāqꝫ quorūmemoriaꝫ agimus ſpiritu mēteqꝫcōplectimur: ſꝫ non ꝓpter hoc realeꝫ eoꝝ pn̄tiaꝫ obtinemus. In hacvero ſacramentali xp̄i cōmemoratione ieſus xp̄s ſub alia quidem formaⁱ ī ꝓpria vero ſubſtātia ē nobiſcū. Aſcenſurus enī ī celū dixitᵏ apoſtolis ⁊ eoꝝ ſequacibusˡ. Ecce egovobiſcuꝫ ſū oībus diebus uſqꝫ adcōſumationē ſeculi: benigna ipſosꝓmiſſione cōfortās ꝙ remaneret⁊ eſſet cum eis etiaꝫ pn̄tia corꝑali. O digna ⁊ nunquā intermittēda memoria: ⁊ in qͣ morteꝫ nr̄aꝫˡrecolimus mortuaꝫ: noſtrūqꝫ interitū interijſſe: ac lignum viuificūⁿ ligno crucis affixū fructum nobis attuliſſe ſalutis. Hec eſt cōmemoratio glorioſa que fideliuꝫ aīos replet gaudio ſalutari: ⁊ cū infuſioneletitie d̓uotiōis lachrymas ſubminiſtrat. Exultamꝰ nimirum nr̄ammemorando liberationē ⁊ recolerdo paſſionē dn̄icaꝫ: per quā liberati ſumus: vix lachrymas continemus. In hac itaqꝫ ſacratiſſimacōmemoratione aſſunt nobis ſuauitatis gaudiū ſimul ⁊ lachryme:qꝛ ⁊ ī ea cōgaudeamus lachrymātes ⁊ lachrymamurᵈ deuote gaudentes: letas habendo lachrymas⁊ letitiā lachrymātē: nā ⁊ cor īgētiꝑfuſuꝫ gaudio: dulces per oculo:ſtillat guttas. O diuini amorisimmenſitas: diuine pietatis ſuperabundantia: diuine affluentia lar-

gitatis: dedit enim nobis dn̄s oīa:que ſubiecit ſubᵖ pedibus noſtris:⁊ ſuper vniuerſas terre creaturascōtulit nobis dominij pͥncipatum.Ex miniſtris ēt ſpirituū ſuperiorūnobilitat ⁊ ſublimat hoīs dignitatē. Adminiſtratoriq namqꝫ ſūtomnes in miniſteriū: ꝓpter eos ꝗhereditatē ſalutis capiunt deſtinati⁊ cū tā copioſa fuerit erga nos eiusmunificentia: uolens adhuc ipſe innobis ſuam exuberanteꝫ charitatēpercipua liberalitate monſtrare ſemetipſumᶠ nobis exhibuit: ⁊ tranſcendens oēm plenitudinem largitatis: oēm modum dilectionis excedens attribuit ſe ī cibū. O ſingularis ⁊ admiranda liberalitas:vbi donator venit in donuꝫ: ⁊ datum eſt idē penitus cūˢ datore: qͣꝫlarga ⁊ ꝓdiga largitas: cuꝫ tribuitquis ſeipſumᵗ. d̓dit igit̉ nobis ſe inpabulum: vt qꝛ per mortēʸ hō corruerat ⁊ per cibum ipſeˣ releuaret̉ad vitā: cecidit hō per cibum lignimortiferū: releuatus eſt hō ꝑ cibuꝫligni vitalis. in illo pependit eſcamortis: in iſto pependit vite elemētuꝫ: illius eſus meruit leſionē: iſtiꝰguſtus intulit ſanitateꝫ: guſtus ſauciauit: ⁊ guſtus ſanauit: vide quiavnde vulnus eſt ortuꝫ ꝓdijt ⁊ medelaʸ: ⁊ vnde mors ſubijt exindeuita euenitᶻ. De illo ſiquidē guſtu dicit̉ᵉ: quacūqꝫ die comederismorte morieris. De iſto verolegit̉ꝰ: ſi quis comederit ex hoc pane viuet in eternū: hic eſt cibus quiplene reficit vere nutrit: ſūmeqꝫ inpinguat: nō corpus ſed cor. nō carnē ſed animāʳ: non vētr ēª ſed mētē: homini ergo qui ſpirituali alimonia indigebat: ſaluator ipſe miſericos d̓ nobiliori ⁊ potentiori huius mundi alimento pro aīe refectione pia diſpoſitiōe prouidit. decens quoqꝫ liberalitas extitit: ⁊ conueniens operatio pietatis: ut verbuꝫ dei eternū qd̓ rōnabilis creature cibꝰ ē ⁊ refectio factūᵇ caro ſe rōnabili creature carni ⁊ corpori homini videlicet in eduliuꝫ largiret̉.panē enī angeloꝝ manducauit homoᵉ: ⁊ iō ſaluator aitᵈ. Earo meauere eſt cibus: hic panis ſumit̉: ſedvere non ꝯſumit̉: māducat̉ ſed nōtrāſmutat̉: qꝛ in edētē minime trāſformatur: ſed ſi digne recipit̉ ſibirecipiens conformaturᵉ. O ex-

nis: de hoc. de con. di. ij. cum omne. ⁊. c. comperimus. ⁊. c. qꝛ corpus.Innurid corint. xi. circa finē.cō. di. ij. in xp̄o. ſemel in fi. ⁊ vide qd̓ ibi no.Ipoſtoli.Preciode conſe. di. ij. nihil.Mirabili.ſiaſtici. xxxvi. c. ibi innouat ſigna: ⁊ mutat mirabilia: dirabilibꝰ dixi de cele. miſ.cū marthe. §. reꝗſiuiſti.Et nūc aliter tractandodicamꝰ cuꝫ theologis ꝙin hoc ſacr̄o notat̉ mirabilis ꝓductio: qꝛ de celonobis ꝓductū ē: ⁊ ad vocē ſacerdotis aꝑiunt̉ celi⁊c̄. de ꝯſe. di. ij. ꝗd ē ſanguis. qd̓ figuratū fuit exodi. xvi. i pͥn. Egovobis panes d̓ celo.notatur mirabilis multiplicatio q̄ quotidie conficit̉ ⁊ ſumit̉: nec ꝯſumit̉de cō. di. ii. in xp̄o ſemel⁊. c. ꝗ māducat. ij. qd̓ figuratū fuit. ij. regū. vi.circa finē. vbi dr̄ ꝙ dauid partitꝰ eſt vniuerſaꝫiſraelis multitudinē ſingulis tolliridam panisvnaꝫ ⁊ aſſaturā bubalecarnis vnā. ⁊. iiij. regū..iiij. in fi. de. xx. panibꝰſaturati ſunt centū viri.Itē mirabilis miniſtratio: qꝛ quo ad effectuꝫ itaꝑ malos vt ꝑ bonos miniſtrat̉ .i. q. i. intra chatholicā. cū c. ſe. vſqꝫ ad.§. ſꝫ ſubijcit̉. de ꝯſe. diſ..ij. vtrū qd̓ figuratū eſt.iij. regū. xvij. ī pͥn. vbidr̄ ꝙ helie ꝗ fugerat adiorrētē: corui deferebantpanem ⁊ carnes mane ⁊veſpere. Iteꝫ mirabilisꝯfortatio: quia fulſit aīenr̄e ſubſtātiā: ⁊ quotidiidus ē iſte panisvt quotidie ꝓſit. de ꝯſediſt. ij. nō iſte panis. ⁊de eo māducat in eternūnō deficit: eadē diſt. xp̄spanis eſt. ⁊ hoc figuratūfuit. iij. regū. xix. poſt pͥncipiū vbi helie fugiēti ꝑdeſertuꝫ viā vniꝰ diei: ⁊tandē dormiēti angelusad caput eius poſuit panē ſubcineritiū dicēs ſurge ⁊ comede: qui cū cōmediſſet ambulauit ī fortitudine cibi illius qͣdraginta diebꝰ ⁊ qͣdragintanoctibꝰ. Et ꝗ ꝯtēnit velligit hunc pamere debilitais: d̓ſi quotiens. ⁊itrat.ratū ē primo regū. xviij. ad finē.ibi ſtatīqꝫ ſaul cecidit ſuper terrā ⁊ robur nō eratin eo: qꝛ panē nō comederat illa die. Itē mirabilis mūdicia: qꝛ niſi digne ⁊ a dignis ſumat̉pinat mortis iudiciū:cō. di. ij. ꝗ ſcelerate. ⁊. c.timorē: qd̓ tāgere voluit pſalmi. dicēs. Qui manducatis panē doloris: ⁊cū bucella qua xp̄s dedit iude introiuit diabolus in eū. d̓ ꝯſe. diſt. ij. eſcaItē mirabilis tranſlatio: qꝛ ēt p̄ce iniuſti ſit trāſubſtātiatio v̓tute ſpūs ſcīnon merito ſacerdotis .i. q. i. cū ſcriptura. qd̓ figuratū fuit in hiſtoria q̄ ibitagit. de gedeon iudicū. vi. circa medit

De reliquijs ⁊ vene. ſancto.mos ⁊ carnes tolleret: ⁊ illa poneret ſuꝑ petrā: ⁊ extēdit angelus ſumitatē virgēquā hēbat in manu ⁊ aſcendit ignis de petra ⁊ ꝯſumpſit ſacrificiuꝫ. Itē mirabilis trāſmiſſio: qꝛ trāſmittit̉ ēt ad defunctos: nō ſūme malos: nec ſumme bonos.xiij. q. ij. nō eſtimemꝰ. ⁊. c. aīe. qd̓ figuratū fuit danielis vlt. ad finē. vbi p̄cepitangelus abachuc ꝙ panes ⁊ pulmētū qd̓ ferebat meſſoribꝰ portaret in babylonē danieli poſito ī lacu leonū:cū neſciret abachuc locū apprehēdit illū angelus capillo capitis ſui: ⁊ poſuit eū in babylonēſuꝑ lacū ⁊ accepit daniel prandiū ⁊c̄. q̄dā alia mirāda ex inferioribus collige. Io. an.eSuauitas. ſapientie. xvi.f Salutis. de cō. di. ij. cū oē.in pͥn. ⁊. c. ſpēs in fi. Io. an.g Memoriā. de cō. di. ij. ſenel xp̄s. ⁊. c. in xp̄o ſemel.h In bono. ſic de ſta. mo. cūd monaſteriū. ver. prior.i Forma. ⁊ quare hoc noͣ. decō. di. ij. forte.Dixit. matthei vlt. in fi.l Seqͣcibꝰ. ꝑ fide d̓ ſucceſſoribꝰ apl̓oꝝ no. xij. q. i. videntes.m Noſtram. eternam.n Et viuificum .ſ. xp̄m.o Lachrimamur. ſi. ij. ad corint. vi. de exceſ. pͥla. nimis .i. īpͥn. Sub pedibus:nr̄is pſal. viij. Dn̄e dn̄s nr̄: ⁊ad hebre. ij. ubi dic̄ apl̓s ꝙ oīaſubmittēdo ni dimiſit n̄ ſubiectū ⁊ ꝯcor. de ma. ⁊ obe. ſolite.circa finē.q Adminiſtratori. ſūptuꝫ ad hebre. vi. c. Cū datore. ꝯcor. de cō. di.Semetipſum. ad ephe. v..ij. nec moyſes: de ſum. tri. ca..i. §. vna. in prin.t Seip̄ꝫ. no. ꝓ forma ſalutatiōis qͣ ꝗs offert ſeip̄ꝫ: qͣ breuitatis ēt cā multū vtor. iteꝫ no.ꝓ theologis ꝗ tenēt ꝙ ideꝫ opꝰmeritoriū laudabiliꝰ ē ī vouētevt ꝓfeſſo ꝙͣ alio: ꝓbāt qꝛ vouere opꝰ latrie ē: q̄ p̄cipua v̓tus ēīter morales: opꝰ aūt nobilioris v̓tutis ē meliꝰ ⁊ magis meritoriū: ⁊ de latria q̄ ē cultꝰ ⁊ ẜuitꝰ q̄ ſoli deo debet̉: de cō. di.iiij. venerabilis. Scd̓o vouēsn̄ ſolū quo ad actū: ſꝫ ēt quo adptātē ſubijcit ſe deo: ut d̓ceteroaliud agere nō poſſit gͦ plꝰ datẜm anſelmū libro d̓ ſil̓itudinibus cū det fructū ⁊ arborē ꝙͣ ꝙdai ſoluꝫ fructū. Tertio qꝛ ꝑꝑvotū īmobilit̓ volūtas firmat̉ī bonū. Ad ꝑfectionē āt v̓tutisꝑtinet aliꝗd agere ex volūtatefirmata in bono: vt pꝫ per philoſophuꝫ ẜo ethicoꝝ. Et aug.felix neceſſitas q̄ ad meliora cōpellit gͦ magiſ meritoriū. io. a.u Morte. clariꝰ ad ꝓpoſitūdixiſſet qꝛ ꝑ cibū ī mortē hō ⁊cͣ.x Ipſe. hō. y Medeta. ⁊ ſic de cibo dicere poſſumꝰcibꝰ dānauit ꝗ ſaluauit: vt demuliere dr̄ ⁊ no. de ſacra. vn̄..c. vno. ver. ꝑ frontis. ſed noneſt idē ſpē. vt h̓ pꝫ. Io. an.z Euenit. cōcor. prefatio crucis: vt dixi. sͣ. ea. cōpi. de ſum.tri. c. i. ſuper verbo cruci.⁊ Pr̄. gen̄. ij. circa mediuꝫ.Legit̉. io. vi. circa fineꝫ. depe. di. ij. charitas eſt aqua. Io. an.L Aīam. de of. or. inter cetera.a Uētrē. de cō. di. ij. vt ꝗd paras. b Factū caro. io. i. de biga. debitū.Homo. pſal. lxxvij. attendite popule meus.aAit. io. vi. de cō. di. ij. dupliciter. Cōformat̉. vid̓ qd̓ noͣ. d̓ cō. di. ij. nō iſte. ⁊ qd̓ no. ⁊ dixi. d̓ iudeis ⁊ ſi iudeos

E iiij