TertiusDe cenſibus.

3 4

eccleſieª relictiᵇ heredesᶜ voceꝫ duꝫtaxat vniꝰ hēbūt ī pn̄tatione rectorisº. Et vtᵉ faciliusᶠ prouideatureccleſijs: non inconueniens reputamus patronosᵍ ipſos inter ſe poſſe libereᵖ ꝯuēire d̓ rectore ab eis alternisⁱ vicibꝰ pn̄tando. ¶ Quibꝰˡetiā ex eadeꝫˡ cā permittimusᵐ: vtpluresⁿ ad vacantem eccleſiaꝫ poſſint eo modo preſentar̄º perſonasˡꝙ vna ex eis eligi per epiſcopumqvaleat ⁊ admitti.Rubrica de cenſibus exactionibus⁊ procurationibus.G Lemens. v. in conci. vienenſi.¶ Religioſi ſubire tenetur oneraque īcūbebāt eccleſijs per eos antehoc conciliuꝫ acquiſitis: niſi priuilegio exemptione vel alia iuſta cā iuuentur: que pͥuilegia vel exemptio

nes non iuuant in eccleſiis poſt concilium acquirendis. h. d. Io. and.Um ſitᶠ natureª cōſonūillos nō recuſare oneraqui rerū cōmoda cōplectuntur: hac ī perpetuūvalitura ꝯſtitutione ſancimus: vtreligioſiᵗ quicūqꝫ ꝓ monaſterijs ⁊eccleſiis que ad eos quocūqꝫ ſint tituloª deuoluta: ꝓcurationes legatoruꝫ ſedisˣ apoſtolice ac iura epaliaʸ ⁊ alia preſtari ꝓ ipſis antequaꝫad eos perueniſſent ſolitaʳ prōpteſoluere ſtudeant: niſi forſan ſedisapoſtolice priuilegioʳ ⁊ exēptioneꝰvel alia cauſa legitīaʳ ab his ſe valeant excuſare. ¶ Priuilegia vero ſeu exēptionesª huiuſmodi admonaſteria ſeu eccleſias q̄ ad eosobuenire continget in poſterumᵇ

Airpe .ſ. ex ſex filijs. d. quilibet hꝫ filios. Pone ꝗlibet ex tribꝰ duos ⁊ ſic ſexquorum vnus ſolus eſt clericus: ⁊ ꝗlibet ex alijs tribus qͣtiuor: ⁊ ſic duodeqm: quoꝝ octo ſunt clerici: ꝗlibet ex parentibꝰ habebit octo denarios quilibet ergo ex duobꝰ filinorū triū habebit quattuor denarios: ⁊ ꝗlibetex quatuor filijs. ſcd̓ī triū hlarios. Habemꝰ ergo ẜꝫ pͥdicta trigintaſeptē ppotes ex duodecim nepotibus natis ⁊ tribus filijspr̄oni: Finge ꝙ vacat eccleſia: ⁊ iſti triginta ſeptēdiſcordant: viginti laiciex eis pn̄tant vnum: decē⁊ ſeptem quos dixi clericos alium tu qui dicis ꝑſtirpes deberi voces pr̄onoꝝ extrica mihi caſumiſtū quo iure eteniꝫ ponderas ftirpē ī pͥmo gradueo iure: ⁊ in vlterioribus: vt predixi in vncijsbn̄ pōt explicari: qꝛ parsclericoꝝ habet ſex vncias⁊ vnū dēariū: ꝑs laicorūſex vncias minus vno denario. Adhuc fortior intricatio: vbi ponis aliumcōpr̄onum habuiſſe totideꝫ deſcendētes quoꝝ aliqui concordant cum clericis p̄dictis alij cum laicisEt ſcias ꝙ in predicto cōputo fuiſſem vltra ternarium vſus impari numero: vt. v. vii. vel. ix. adhuc fortior eſſet intricatio.Item ſi eſt ītricatio tāta ī ꝓnepotibus: quanto amplior in filijs ꝓnepotūvel vlterioribus. ꝙ ē dicere ſi hec ītricatio eſt ī tertio gradu: quāto maiorin quarto quinto ⁊ vlterioribꝰ. Item ſi intricatio eſt in caſu ſic explicite ⁊certitudinal̓r poſito: quāto maior in eo per ꝓbationes certificando: ꝓ tātoierrore de hac approbatione: nec ſic terreor d̓ eo ꝙ ſcripſi poſt Inno. ⁊ hoſti. de elec. ſcriptū ſuꝑ v̓bo ꝓpoſiti. vbi dico ꝙ prelatꝰ poſſit hr̄e tertiamelectionis. capl̓m tertiā. clerus tertiā: qꝛ fateor vt ibi ſcripſi ꝙ poſſit eſſe intricatio in calculo: nō tn̄ tāta vt hic: ⁊ hoc ꝑꝑ ſucceſſiuas ſtirpes. Dicebatergo goff. e. ti. c. i. ꝙ cōſuetudo ꝑ quā ī quibuſdā partibus: ut neapoli iuſpatronatus diuidit̉ ꝑ vncias: poſſit excuſari: vt fiat diuiſio nō reſpectu iuriſpa. qd̓ eſt indiuiſibile ſed reſpectu portionū ẜꝫ quas heredes ſucceſſerūtpr̄ono vni vel pluribus: ⁊ nō reſpectu portionū quas cōtulerunt edificando vel dotando: ⁊ pōt eſſe vtilitas haꝝ diuiſionum: vt eccleſia ī alendo ⁊in honoribus magis teneat̉ ei a quo plus receperit: ſed actus pn̄tandi cōisſit omnibꝰ. Poſſet ēt circa gratificatiōeꝫ que aliqn̄ faciēda eſt. eo. tit. cumaūt vox illius p̄ferri qui plus cōtulit: ⁊ hoc dcm̄ mihi placebat: ſed vt dixiopi. hic approbata. ꝓ qua facit de reſ. paſtoralis. in pͥn. de teſt. lꝫ ex qͣdamibi non vtiqꝫ vno ⁊c̄. in tanto hꝫ equitatem: qꝛ abſurdū erat pr̄onuꝫ īſtituendo decem heredes: forſan ad hūc finem vt defraudare poſſet cōpatronūactu pn̄tandi. qd̓ eſſet ſi iſti haberent deceꝫ voces: ⁊ ille vnam: ⁊ qꝛ hoc itapoſſet cōtingere in ſcd̓o gradu tertio ⁊ vlterioribꝰ ſicut ī primo nō vr̄ hr̄erōnem opi. archi. ⁊ ꝑꝑ hanc fraudē vel iniꝗtatem multotiens cogitauerāꝙ bonum eſſet ſtatuere ꝙ extantibus deſcendētibus heredibus ſanguinisex aliquo pr̄onoꝝ: ius iſtud non poſſet tranſmitti in extrāeos. In heredesv̓o ſanguinis tranſiret ꝑ capita ēt quo ad actū pn̄tationis: ⁊ tunc non conqueratur pr̄onuſ de compr̄ono: ſed de deo creāte: ſi plures deſcēdētes prebuit cōpr̄ono ꝙͣ ſibi. Deficientibus v̓o cōpr̄onis: tūc pr̄onus deſcēdētesnō habens poſſet trāſmittere in extrāeos: ꝗbus ēt ſuccederēt ſoli deſcēdētesſanguinis ⁊ per capita. Et forſan non eſſet abſurdū ſtatuere ꝙ nullo caſuin extraneos .i. non deſcēdētes poſſet tranſmitti: vt ſic facilius liberarentur eccleſie ab hoc iure: facit de deci. ꝓhibemus. ⁊. c. fi.a ¶ Plures. quotcūqꝫ: cum ſit eadē rō: ſed ad minus duo comprehēdit d̓re. iu. pluralis li. vi. cum ꝯcor. ⁊ dic plures ēt ſingulares: ī collegiatis .n.minus eſt dubiuꝫ. de his que fi. aprela. c. ea noſcitur.b ¶ Ab vno. ergo ſecꝰ ſi plures a pl̓ibꝰ vl̓ vnꝰ a pl̓ibꝰ vt dixi ī magna gl.¶ Eccl̓ie. hēmꝰ pr̄onos libtoꝝ ⁊ pr̄onos cāꝝ: d̓ ꝗbꝰ dixi. eo. ti. ſuꝑ rubb ¶ Relicti. lꝫ v̓buꝫ relicti ad viui tabulas nō ꝑtineat. ff. de tab. exhi. l. i.ad fi. facit de fo. ꝯpe. cōqueſtus. Idem tn̄ puto ſi inter viuos trāſferat verdēdo pluribꝰ vniuerſitatē vel ꝑmutando cū pluribꝰ vl̓ pluribus donādoꝗ ſunt modi trāſferendi. vt. no. eo. ti. cum ſeculū: donationē tn̄ non poſſetfacere priuatis ſine conſenſu ep̄i: vt plene ſcripſi. eo. ti. illud.c ¶ Heredes. ſui vel extranei: cum non diſtinguat: de hoc. xvi. q. vii. conſiderandum: ⁊ dixi eo. ti. cum ſeculum.d ¶ Rectoris. ⁊ clerici. cum eadem ſit rō: eſt tn̄ in hoc opinio an patronuspn̄tet clericum. tene tn̄ quod no. e. ti. poſtulaſti.¶ ¶ Et vt. circa hunc ver. erat triplex opi. Prima ꝙ hoc fieri poſſet. Secunda ꝙ nō poſſet. Tertia ꝙ poſſet de auctoritate ep̄i. alias non. h̓ reprobat̉ ſecūda ꝙͣ tenebat īno. e. ti. c. i. ⁊ tertia quā ipſe ibi ideꝫ tenebat. eo. ti. q̄rimoniā: ⁊ approbat primā quā tenebat ber. e. ti. c. i. in fi. glo. ⁊ apertius

ibi tan. qd̓ placebat vin. phi. ⁊ goff. īducebant. l. quotieens. ff. de vſufruc. ⁊. ff. d̓ſer. l. via in fi. ad idem. ff. cōi di. §. cum de vſufru.Facilius. optarem hanc rōnem ponderatā fuiſſe. sͣ. proxi. rn̄.g ¶ Pr̄onos. oēs. facit ꝙ no. de elec. qꝛ ꝑꝑ v̓. vel ſaltem al̓s in re cōi ⁊cͣ. de reg.iur. in recōi. li. vi. h ¶ Libere .i. ſine ſuperioris auctoritate: ſic īprobat qd̓no. īno. in decre. querimoniaꝫItē dic libere ēt ſi non vacet eccleſia: facit de dona. cōſultatiōibꝰ. sͣ. ea. com. de re. ec. nō ali.ſi vna h̓ ꝓbat plurale alternisvicibꝰ: certū ē .n. ꝙ vna vice n̄ꝯcurrit duplex vacatio: nō ob.de cōceſ. pͥbē. c. fi. qꝛ illud fiebatī fraudē vacature: hoc auteꝫ fitad tollēdaꝫ diſcordiaꝫ ⁊ ad faciliorē ꝓuiſionē eccleſie: ⁊ eadeꝫrōne videret̉ pr̄onos pluriū eccleſiaꝝ poſſe īter ſe diuidere .ſ.vt vnus ſit pr̄onꝰ ī vna ⁊ aliꝰin alia: vt no. vin. e. ti. c. i. ⁊. c.ex īſinuatiōe. Sꝫ ꝯͣ. ff. fa. her..l. quedā. ff. de ali. le. l. iij. ff. d̓iu. pa. l. fi. ꝑ q̄ pꝫ pr̄onatum libertoꝝ īter pr̄onos diuidi nonpoſſe: lꝫ alimētoꝝ p̄ſtatiōes diuider̄ poſſit. ſꝫ dici poſſet ꝙ fortiꝰ ē iuſpa. tiptoꝝ ꝙͣ eccl̓iaꝝ: vn̄illd̓ nō alienat̉ iſtud ſic: illd̓ trāſit ī ſuos ēt nō heredes. ff. d̓ iureꝑa. filij. ff. de lib. leg. aurelio.§. caiꝰ. iſtud nō: vt ſcripſi poſtinno. e. ti. cū ſeculū. Iteꝫ vt ibino. ꝑmutatur pr̄onatus cū pronatu: quare ergo pars pr̄onatꝰ vniꝰ eccleſie cuꝫparie quā habet ꝯpr̄onus ī alia nō poterit ꝑmutari: vt quod iuris de toto ⁊c̄. deof. dele. paſtoralis. §. i. ff. de rei. ven. que de tota.i ¶ Alternis vicibus .i. ꝙ vnus pͥma vice quā occurret vacatio: alter ſcd̓a: altertertia: has ēt viciſſitudines qn̄qꝫ ſeruāt ſingulares ꝑſone collegioꝝ in collationibus ſpectantibus ad collegia: de prebē. c. vlti. li. vi. k ¶ Quibus. etiaꝫ tertium dcm̄ inducens ius nouū ⁊ eꝗſſimū: qd̓ intelligo de laicis: vt. jͣ. dicam.l ¶ Eadem cauſa. facilioris prouiſionis eccleſiaꝝ.m ¶ Permintimꝰ: olī nō licebat. bn̄ .n. poterat laicꝰ pn̄tato uno aliū pn̄tar̉. e. ti.qd̓ aūt ⁊. c. qd̓ aūt. ⁊ potior erat ꝯditio īſtituti ab ep̄o: vt ibi: videbat̉ tn̄ ep̄s prīoteneri qd̓ intellige vt dixi eo. ti. paſtoral̓. Si ergo licebat ſic ſucceſſiue accumulat̉honeſtū eſt vt liceat ēt ſic pn̄tare. n ¶ Plures. quocūqꝫ vt dixi ī prin. c.o ¶ Pn̄tare. ſimul vel ſucceſſiue: lꝫ .n. olim cū laicus pn̄tabat ſcd̓m daret̉ optioep̄o: ipſe tn̄ laicus īſtabat ꝓ ſcd̓o: modo vero pōt reliquere hoc ep̄i optioni: ⁊ ſicno. ꝙ lꝫ electiōes nō poſſint fieri alternatiue d̓ elec. c. ii. li. vi. pn̄tatiōes ſic: vt hicqd̓ de laicis ītelligo vl̓ clericis pn̄tātibꝰ ex pr̄imonio: ī ꝗbꝰ locū hēbat qd̓. sͣ. dixi.Perſonas. ēt in minoribꝰ cōſtitutas qd̓ dic vt de īſti. c. ti. li. vi. Io. an.q ¶ Per ep̄m: uel alium īſtituentē: cum eadem ſit ratio.Am ſit. Due ſunt partes qꝛ primo rōne premiſſa ponit ſtatutū ſuumcum exceptiōe. Scd̓o exceptionē limitat ⁊ d̓clarat ibi. priuilegia Imo.¶ Nature. ſumptū de regula formata ꝑ modū conuerſum. ff. de re.aiur. ẜm naturaꝫ. ⁊ vide de reg. iur̄. ꝗ ſentit. li. vi. ⁊ dicit lex ꝙ nō eſt ferendus quilucrum amplectitur. ⁊c̄. C. de cadu. tol. l. vna. §. pro ſcd̓o in fi.t ¶ Religioſi. in alijs ergo locū nō hꝫ inquātū īducit ius nouū in fi. sͣ. ca. cō. dedeci. c. i. de teſta. c. i.u ¶ Titulo. vt donatione. de do. ꝯſultationibusꝑmutatione. de re. ꝑ. ad qōnes: vel preſcriptiōe. de iurepa. cura titulo v̓o ēptiōishr̄i non pōt de ſimo. q̄relam. de iu. pa. de iure. ⁊. an tranſeāt cū vniuerſitate ſcripſi eo. ti. ex lr̄is: titulus ēt edificationis vel fundationis non adaptat̉ huic caſui.Sedis apoſtolice. de iureiur. ego. n. de cenſi. cū inſtantia.y ¶ Ep̄alia. de quibꝰ de of. or. ꝯquerēte. sͣ. ti. i. c. i. ⁊ vides ꝙ procuratio legatoꝝ⁊ iura ep̄alia ponunt̉ vt diuerſa: ꝑ qd̓ pꝫ ꝙ ꝗ ex pacto tenet̉ ad iura ep̄alia: nō ꝑid tenet̉ ad ꝓcurationē predictā. z ¶ Solita. vel ex impoſitione ſcā tꝑe fundationis. xviij. q. ii. Eleutherius. e. ti. quanto de iurepa. preterea. ii. vel ex antiquo uſu de hoc ē. ti. ꝑuenit. vel qꝛ res aliqua hn̄s onus annexū peruenit ad eccleſiam in quā tranſiuit cū ſuo onere. xvi. q. i. ſi ꝗs laicus de deci. paſtoral̓. de pig.c. ex lr̄is. ff. de ꝯͣhen ēp. aliēatio. ⁊ ¶ Priuilegio: h̓ iuuat quo ad oīa pdcā¶ Exēptione. ſi ītelligas ab ep̄ali iuriſdictione hoc nō iuuat quo ad ꝓcuratiōeslegatoꝝ ſe. apo. ad quas exēpti tenent̉: nō ob. eo. ti. cum inſtantia qd̓ exponas: vtibi dixi. ꝯͣ illas ēt nō valet preſcriptio: de pre. accedentes.ꝝ ¶ Legitima. puta ꝯpoſitione. jͣ. c. ꝓxi. v̓. nec ꝯponēs. ꝙ ītellige quo ad illa ī ꝗbus valeret ꝯpoſitio. de hoc ē. ti. cū venerabilis: vl̓ res iudicata. d̓ re iu. cū īter. ⁊no. d̓ pͥ. cū ex officij. ī vlt glo. Preſcriptio n̄ vr̄ h̓ adaptari: cū loquat̉ tex. d̓ his q̄p̄ſtari ſolebant: noua v̓o p̄ſcriptio pꝰ acꝗſitionē illaꝝ bene poſſet adaptari in hisiuribꝰ q̄ ſūt p̄ſcriptibilia: de pͥ. de qͣrta: ſed nunꝗd erit legitima cā ſi dicat̉ īdebitafuiſſe. ſol. puto de mēte huiꝰ ꝯſtōis ꝙ ꝑcipiēs ī poſſeſſiōe defendat̉ dōec ꝓbet̉ īdebitū ē. ti. ꝑuēit. fac̄. d̓ ele. q̄relā ad fi. ⁊ qd̓ ibi no. d̓ of. or. duo ſimul in. iij. glo.a ¶ Exēptiones huiuſmodi. intelligo generales vel a predictis iuribus.b ¶ In poſteruꝫ ꝯcor. d̓ deci. nuꝑ. ſi. sͣ. ea. cōp. de reſ. lr̄as. vides ergo ꝙ priuilegia vel exēptiones qͣs hēbant religioſi: ēt circa eccleſias acꝗrendas nō habent locuꝫ niſi in acꝗſitis ante cōcili. vien. De religioſis dixi: qꝛ circa ſeci

E ij